174

Με μηδενική όρεξη. Κάπως έτσι αντιμετώπισα τη σημερινή μου παρουσία στο σταθμό την οποία δεν τη λες και αξιομνημόνευτη. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με τα τραγούδια του playlist. Αυτά μια χαρά ήταν, ακόμα κι εκείνο το Νεοζηλανδέχικο των Sharpie Crows με τον ανθρωποδιώκτη στις νότες του. Αλλού εστιάζω το πρόβλημα - δεν είναι της ώρας βέβαια, (όπως πάντα άλλωστε μου παίρνει λίγο καιρό από την παραδοχή ενός θέματος ως την ιστολογική του καταγραφή) - που με άφησε να διεκπεραιώνω το δίωρό μου με τον ικανοποιητικότερο τρόπο αλλά κενός από εκείνο το συνιθύλευμα συναισθημάτων που με κάνει να κατηφορίζω το λιγότερο χαρούμενος την Κολοκοτρώνη κάθε Παρασκευή στις 12:15.

Αυτά τα ολίγα πριν τις κλασσικές μα ειλικρινείς μου ευχαριστίες σε όσες και όσους μουκράτησανσυντροφιά στο σημερινό επεισόδιο. Το οποίο αν κάποιος θέλει να ξανακούσει δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί την ηχογραφθμένη του παρουσία εδώ ως streaming:

174th lemon's indieground radio show by Lemonostiftis on Mixcloud

ή να πατήσει στο επόμενο εικονίδιο και να την κατεβάσει σαν mp3:

click pic to download

γνωρίζοντας πως στη διάρκειά του ακούσαμε τα παρακάτω τραγούδια:

• Glenn Mercer – Cheyenne
• Aberdeen - Byron [Anniv. Remix]
• Carol - So Low 
• Magic De Spell - A Body In A Snare
• The Spook School - Burn Masculinity
• The Bordellos - The True Meaning of Record Store Day
• 23 Skidoo – Ethics
• 2L8 feat ΟΔΟΣ 55 - Για Πάντα 
• Zerfas - You Never Win 
• The Beatles - Helter Skelter 
• Γενιά Του Χάους - Προκατακλυσμιαίες Εικόνες
• Crawling Chaos – Berlin 
• The Damned - White Rabbit
• The Seeds - Mr. Farmer 
• Patrick Fitzgerald - My Secret Life
• The Jam - Mr Clean 
• Modern Eon – Euthenics
• Grauzone – Eisbaer
• Metro Decay - Κειμήλια
• Sharpie Crows – Sheepskin
• The Adverts - I Will Walk You Home 
• Blitz - Nεe Age 
• Bob Mould-Forgiveness 
• The Modern Lovers - I'm Straight
• Buzzcocks - Why Can't I Touch It 
• Faust - The Sad Skinhead 
• The Mekons - Where Were You
• Television personalities - Part Τime Punks

Καλή ακρόαση σε όσους ακούσουν 

και 

ΚΑΛΟ  ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ  

part time ...punks

Με τον τίτλο του νέου επεισοδίου να δεσπόζει ήδη συνθηματολογικά στην αφίσα δεν μπαίνω στον πειρασμό να σκεφτώ από τώρα το ποια τραγούδια θα μαντρώσω στο playlist της ερχόμενης Παρασκευής. Θα έρθουν μόνα τους, σιγά-σιγά, είμαι σίγουρος (στα μέσα Οκτώβρη πάντα συμβαίνουν περίεργα πράγματα) . 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ στις 10:00 το πρωί όπως πάντα.

Όποιος/α επιθυμεί να με συντροφεύσει δικτυακά και ραδιοφωνικά από το σπίτι, τη δουλειά ή απ' όπου αλλού στο δεύτερο επεισόδιο της φετινής σεζόν αρκεί να συνδεθεί στην παρέα πατώντας εδώ: indieground

https://www.facebook.com/events/1083250308376026/

ρώμη '05

Ευτυχώς δεν έχει φτάσει άλλος, μονολόγησε ο ρωμαίος και κουμπώνοντας το αδιάβροχό του τράβηξε προς την άκρη της βρώμικης θάλασσας. Κρατώντας σφιχτά το καλάμι στο χέρι του ανέβηκε αργά αργά τη μικρή σκάλα προσέχοντας μην παραπατήσει στα γλιτσερά σκαλοπάτια και τσακιστεί.. 

Δυο τρεις γλάροι ενοχλημένοι, απομακρύνθηκαν φασαριόζικα, φτερουγίζοντας την αποδοκιμασία τους στην αναπάντεχη ανθρώπινη συντροφιά. Αυτός έκανε πως δεν κατάλαβε τη δυσφορία των πουλιών, τράβηξε με τα ακροδάχτυλά του ένα νόμισμα από την τσέπη, και το 'ριξε, σβουριστό, όσο μακρύτερα μπορούσε. Να καλοπιάσει τα νερά. 

πάντα με το χαμόγελο

There's a look on your face I would like to knock out

See the sin in your grin and the shape of your mouth

All I want is to see you in terrible pain

Though we won't ever meet I remember your name

Can't believe you were once just like anyone else

Then you grew and became like the devil himself

Pray to god I can think of a nice thing to say

But I don't think I can, so fuck you anyway

...έτσι απλά.

\

Ευχαριστώ την πολυπληθή παρέα που μου κράτησε συντροφιά σήμερα ελπίζοντας να ανταπεξήλθα στις μουσικές σας διαθέσεις. Αν κάποιος/α επιθυμεί να το (ξανα)ακούσει το τρίτο επεισόδιο της 5ης σεζόν δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί τη δεύτερη ηχογραφημένη παρουσία του, κατευθείαν από εδώ:

173rd  lemon's indieground radio show by Lemonostiftis on Mixcloud

ή να κατεβάσει το podcast αυτου με ένα κλικ στο παρακάτω εικονίδιο: 

click pic to download

γνωρίζοντας πως στη διάρκειά του ακούσαμε τα παρακάτω τραγούδια:

• Pink Floyd - Obscured By Clouds
• Archive - Fuck U
• Radiohead-The Thief [Can cover]
• Timber Timbre - It Comes Back to Haunt Us
• Paula Frazer - Watercolor Lines
• John Cale & Terry Riley - The Soul Of Patrick Lee
• Current 93 - When The May Rain Comes [Sand cover]
• Electrelane - This Deed
• Swans - Lunacy
• Roxy Music - Do The Strand
• Human Tetris - Things I Don't Need
• Sergius Golowin - Die Weisse Alm
• MV & EE feat Mick Flower - Lonesome Cowboy Bill
• Woods - With Light and With Love [live on KEXP]
• Father John Misty - I Love You, Honeybear
• The Standells - St. James Infirmary
• The Squeezers - Ένα πρωινό
• The Damned - Neat Neat Neat
• Television Personalities - Radiohead Song
• Portishead - Airbus Reconstruction
• Miles Davis - In A Silent Way
• Agitation Free - You Play For Us Today [Live In Tokyo 2011]
• Stereo Nova - Λιγότερο απ' αυτό
• Loscil - In Threes

Καλή ακρόαση σε όσους ακούσουν 

και 

ΚΑΛΟ  ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ  

Obscured by 2 clouds

Τι πιο φυσιολογικό για ένα φθινοπωρινό μήνα να μαζεύονται σιγά σιγά τα σύννεφα στον ουρανό. Και τι πιο όμορφο σε μια τέτοια καιρική συνθήκη, εσένα να μη σε νοιάζει καθόλου καθώς βολτάρεις στη σκιά τους, καβάλα στην πανάλαφρη συνείδησή σου φιλτράροντας ταυτόχρονα τα καινούρια σου μουσικά ακούσματα στο playlist της (εκατοστής εβδομηκοστής) τρίτης ραδιοφωνικής εκπομπής. Για ένα δίωρο που θα προσπαθήσει να αποδώσει γεγονότα, τις περιπέτειες, τις σκέψεις τους συνειρμούς και τα συναισθήματα των τελευταίων ημερών μέσα από τα παλιά και τα προπάντων φρέσκα ακούσματα του επταημέρου (ανεξαρτήτως φυσικά έτους κυκλοφορίας) όπως αυτά ηχούν από χιλιάδες δίσκους βινυλίου, σαρανταπεντάρια, κασέτες και άλλους τόσους παραφουσκωμένους ψηφιακούς φακέλους. 

“Obscured” λοιπόν, την

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ στις 10:00 το πρωί όπως πάντα.

Όποιος/α επιθυμεί να με συντροφεύσει δικτυακά και ραδιοφωνικά από το σπίτι, τη δουλειά ή απ' όπου αλλού στο δεύτερο επεισόδιο της φετινής σεζόν αρκεί να συνδεθεί στην παρέα πατώντας εδώ: indieground

https://www.facebook.com/events/501813853329568/

για ένα Σύμφωνο

Με τη μάνα του στο χωριό μιλούσε κάθε ημέρα, της τηλεφωνούσε ο ίδιος τα πρωινά που τα αναλγητικά χάπια έκαναν καλύτερα τη δουλειά τους και η φωνή του δεν είχε εκείνη την κούραση που αφήνει στις φωνές των ανθρώπων ο πόνος και ο πυρετός. Δεν της είχε μιλήσει για νοσοκομεία και τα λοιπά, δεν ήθελε να την ανησυχήσει γριά γυναίκα. 

Ούτε λόγος, εννοείται, να της κοινωνήσει το «Από του Χάρου τα δόντια» και το « ...ή θα μπορούσατε να μείνετε παράλυτος» που του είχαν προσυπογράψει οι γιατροί αμέσως μετά το «Ευτυχώς που ήρθατε έγκαιρα» την ημέρα που έκανε την εισαγωγή.

Αυτά τα τηλεφώνησε μόνο στον αδελφό του, όμως από το νοσοκομείο ούτε αυτός πέρασε να τον επισκεφτεί, ούτε η νύφη του ούτε καν εκείνος ο μονάκριβος κι «αγαπημένος» του ανηψιός (ο ίδιος ανηψιός που καθ’ όλη τη διάρκεια της 10ήμερης περιπέτειας του θείου έκανε κατάληψη με τους φίλους του στο σπίτι του "μπάρμπα" μετατρέποντάς το σε μπουρδέλο) παρότι έμεναν μόλις στο διπλανό της νοσηλείας του προάστιο. 

 - Αν πάθαινα κάτι στο νοσοκομείο, αυτοί οι άνθρωποι θα είχαν τον τελικό λόγο απέναντι στους γιατρούς για την ύπαρξή μου, μας είπε συννεφιασμένος όταν τους επισκεφτήκαμε, αυτόν και τον σύντροφό του . Κι αν πέθαινα αυτοί οι άνθρωποι θα κληρονομούσαν την περιουσία μου! Το καταλαβαίνεις;

#

Η επέκταση του σύμφωνου συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια αφορά καθαρά και ξάστερα την επέκταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ώστε να αφορούν ολόκληρο τον πληθυσμό. Δεν είναι πολυτέλεια. Το καταλαβαίνεις;

Και μολονότι η παρούσα (για τις προηγούμενες ούτε λόγος) κυβέρνηση ανακοινώνει συχνά πυκνά την κατάθεση εκείνου του νομοσχεδίου που θα το περιέχει (σε ένα παιχνίδι υφαρπαγής ψήφων;) και έχει υπαναχωρήσει άλλες τόσες από αυτό (σε ένα παιχνίδι υφαρπαγής έτερων ψήφων;), νομίζω πως είναι η κατάλληλη στιγμή να το κάνει πράξη. Όπως άλλωστε το έχει υποσχεθεί.

Don't You Wish That We Were Dead

Μεγάλη μπάντα οι Damned. Σπουδαία. Και δεν χρειαζόταν είναι η αλήθεια η θέαση του The Damned: Don't You Wish That We Were Dead , του ντοκυμαντέρ που πραγματεύεται το βίο και την πολιτεία τους στις Νύχτες Πρεμιέρας για να φτάσω στο παραπάνω συμπέρασμα. 

Αρκούσαν οι προ εικοσιπενταετίας (και βάλε) μνήμες της εγγραφής του “The light at the end of the tunnel”, της διπλής συλλογής με τα καλύτερα τραγούδια του συγκροτήματος σε 90αρα κασέτα και της μετέπειτα αγοράς του διπλού βινυλίου αυτής. 

Δεν ήταν λίγες οι Καταραμένες ηχογραφήσεις των Damned που με είχαν αγγίξει μέχρι τότε. Τα new wave ακούσματα του “Grimly Fiendish", "Shadow of Love" όπως και η διασκευάρα τους στο “Eloise” του Barry Ryan ήταν στο καθημερινό μου playlist. 

Η αποκάλυψη όμως της πρώτης (και καλύτερης) περιόδου, εκείνης των καταιγιστικών “New Rose”, “Neat Neat Neat” και “Love Song” που ξεπαρθένεψαν τα τρυφερά μου τότε τύμπανα των δεκαεπτά ετών υπήρξε συγκλονιστική. Και ήρθε για να μείνει έκτοτε στο ηχολόγιο της ζωής μου. 

Κι έπειτα, σιγά σιγά, καθώς συμπλήρωνα τη δισκογραφία τους με την πάροδο του χρόνου ανακάλυπτα όλο και περισσότερα αριστουργήματα εντάσσοντάς τα στο ρόστερ των αγαπημένων μου καταραμένων ηχογραφήσεων.

Οι Damned οι οποίοι υπήρξαν το συγκρότημα που ηχογράφησε τον ΠΡΩΤΟ δίσκο punk – και μάλιστα σπουδαίο - στην ιστορία της μουσικής, που αποτελούνταν από απολιτίκ μέλη της εργατικής τάξης, που (δυστυχώς γι αυτούς) το ταλέντο και η όρεξη τους δεν μεταφράστηκαν σε παγκόσμια φήμη και χρήμα, που στηρίχτηκε σε 4 φοβερούς μουσικούς ένας εκ των οποίων νεκροθάφτης κι ένας ακόμα καθαριστής τουαλετών, που έπεσε σε χειμέρια νάρκη κάμποσες φορές, που πέρασαν από τις τάξεις του πολλές δεκάδες μουσικών ενίοτε και πασίγνωστων όπως ο Lemmy των Motorhead ή ο John Moss των Culture Club (έχουμε περάσει ουκ ολίγες ώρες μελετώντας το δεντροδιάγραμμα με τα ανά καιρούς μέλη στο εσώφυλλο της παραπάνω συλλογής #), που η επάρατη κατάρα χτύπησε τους μπασσίστες της, που το είδα live το 2006 (αν δεν απατώμαιστο Gagarin), που ταράχτηκε από τσακωμούς και αντεγκλήσεις μεταξύ των μελών της και που παρόλα αυτά υπάρχει ακόμα, παρουσιάζονται με έναν αντι ηρωικό και ενίοτε γλυκόπικρο τρόπο στο 

The Damned: Don't You Wish That We Were Dead

Αν σε ενδιαφέρει να δεις το ντοκυμαντέρ, μιας και άργησα να γράψω κάτι γι αυτό και πλέον είναι αδύνατο να το παρακολουθήσεις σε επίσημη κινηματογραφική προβολή σου συστήνω ανεπιφύλακτα να βρεις άλλο τρόπο αλλά να το δεις.

#  Για του λόγου το αληθές, τα εσώφυλλα της διπλής συλλογής έχουν πάρα πολύ υλικό για μελέτη.

αφιερωμένο σε όποιον το χρειάζεται

Υπάρχουν πολλά είδη μοναξιάς. Χαρακτηριστική η μοναξιά του τερματοφύλακα, πηγή έμπνευσης η μοναξιά του λύκου όπως και εκείνη του σχοινοβάτη. Υπάρχει η μοναξιά της ασφάλτου, η μοναξιά στους κάμπους με βαμβάκι, αλλά κι αυτή του δρομέα μεγάλων αποστάσεων. 

Η μοναξιά, για την ηθελημένη μοναξιά μιλάω, γι αυτήν που καταλαβαίνεις να σε ξεχωρίζει από πάσης φύσεως βαρβάρους δεν είναι τσεκούρι που γυρνάει πάνω από το κεφάλι το δικό σου. Φωτοστέφανο είναι να το καμαρώνεις! 

Η μοναξιά του διαγαλαξιακού ταξιδευτή. 

Ευχαριστώ όσες και όσους μου κράτησαν συντροφιά σήμερα. Αν κάποιος/α επιθυμεί να το (ξανα)ακούσει το δεύτερο επεισόδιο της 5ης σεζόν δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί τη δεύτερη ηχογραφημένη παρουσία του, κατευθείαν από εδώ:

172nd lemon's indieground radio show by Lemonostiftis on Mixcloud

ή να κατεβάσει το podcast αυτου με ένα κλικ στο παρακάτω εικονίδιο: 

click pic to download

γνωρίζοντας πως στη διάρκειά του ακούσαμε τα παρακάτω τραγούδια:

• The Damned - The Portrait 
• Mercury Rev - You've Gone With So Little For So Long 
• Paul Simon - The Sound Of Silence [solo version 1962] 
• Tindersticks - We are dreamers! 
• New York Rock & Roll Ensemble - Orfeus 
• Jason Lytle - Your Final Setting Sun 
• Tangerine Dream - 03 am at the border of the Marsh from Okefenokee 
• BEAK - When We Fall 
• Tame Impala - Sun's Coming Up 
• Bryan MacLean - Alone Again Or [Second Version] 
• Echo & The Bunnymen - Seven Seas 
• Vince Eager - The World's Loneliest Man 
• The Libertines - Barbarians 
• David Bowie feat Pet Shop Boys - Hello Spaceboy 
• Chemical Brothers feat. Midlake - The Pills Won't Help You Now 
• The National - Looking For Astronauts 
• Ought - Beautiful Blue Sky 
• Quickspace - They Shoot Horses Don't They? 
• Pure Phase Ensemble 4 feat Marc Gardener- 2 Morning Rise 
• Sun Ra and his Astro Intergalactic Infinity Arkestra - Space Is The Place [excerpt] 
• Beastie Boys - Intergalactic 
• Polska Radio One - Новый Космос 
• Inspiral Carpets - This Is How It Feels 
• Public Image Ltd. - I'm Not Satisfied 
• Neko Case - Never Turn Your Back On Mother Earth

Καλή ακρόαση σε όσους ακούσουν 

και 

ΚΑΛΟ  ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ  

η μοναξιά των διαγαλαξιακών ταξιδιωτών

Κι αν με το ντεμπούτο της σεζόν κλείνεις όσους λογαριασμούς είχες αφήσει ανοιχτούς με τη μουσική που έφτασε στα αυτιά σου τους καλοκαιρινούς μήνες, είναι το χτίσιμο του playlist της δεύτερης ραδιοφωνικής εβδομάδας που θα προσπαθήσει να αποδώσει (όσο πιστότερα μπορεί)  και χωρίς ντροπές τις φθινοπωρινότερες των μουσικών διαθέσεων: τα γεγονότα, τις περιπέτειες, τις σκέψεις τους συνειρμούς και τα συναισθήματα των τελευταίων ημερών μέσα από τα παλιά και τα προπάντων φρέσκα ακούσματα του επταημέρου (ανεξαρτήτως φυσικά έτους κυκλοφορίας) όπως αυτά ηχούν από χιλιάδες δίσκους βινυλίου, σαρανταπεντάρια, κασέτες και άλλους τόσους παραφουσκωμένους ψηφιακούς φακέλους.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ στις 10:00 το πρωί όπως πάντα.

Όποιος/α επιθυμεί να με συντροφεύσει δικτυακά και ραδιοφωνικά από το σπίτι, τη δουλειά ή απ' όπου αλλού στο δεύτερο επεισόδιο της φετινής σεζόν αρκεί να συνδεθεί στην παρέα πατώντας εδώ: indieground

https://www.facebook.com/events/1469043223404703/