λίγο πριν τη Σταύρωση

Τον άρπαξαν, του φόρτωσαν το σταυρό, τον έφτυναν, τον έδερναν, τον κλοτσούσαν κατά το Γολγοθά· κι αυτός τρέκλιζε, βαρύς ο σταυρός, κοίταζε γύρω του , μπας και ξεκρίνει κανένα Μαθητή, να του γνέψει, να τον πονέσει· κοίταζε, κοίταζε, κανένας· αναστέναξε: 

- Βλογημένος ο θάνατος, μουρμούρισε· δόξα σοι ο Θεός!

Ν. Καζαντζάκης, Ο Τελευταίος Πειρασμός 

Τα γεγονότα λίγο πριν την κορύφωση του δράματος - που κατ’ εμέ είναι η Σταύρωση -, κι ιδιαιτέρως όταν η κάμερα καταγράφει το μοναχικό ανήφορο στο λόφο του Γολγοθά, τότε που η Ανάσταση της επομένης δεν είναι παρά μια πιθανότητα στο εκατομμύριο, είναι εκείνα τα οποία παιδιόθεν με συγκινούν. 

Παρακολουθώ με κομμένη την ανάσα, εκτός από εκείνη τη φορά που μεθυσμένος με πήρε ο ύπνος νωρίτερα, προβάλλοντας και παραβάλλοντας τα ιερά ασήκωτα βάρη με εκείνα που κουβαλάει μόνος του, ο κάθε από μας, στους ώμους του. 

Και συνειδητοποιώ πως αυτό μου συνέβη τόσο κατά την ανάγνωση του Τελευταίου Πειρασμού του Καζαντζάκη όσο και κατά την παρακολούθηση των κινηματογραφημένων για τηλεόραση ή κινηματογράφο Πάθών. 

Είτε πρόκειται για την απόδοση τους από τον Pier Paolo Pasolini στα "Il vangelo secondo Matteo" ( τα "Κατά Ματθαίον Πάθη")

ή τo εποχιακό all time classic "Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ" του Franco Zeffirelli

είτε των ξεκαρδιστικών Monty Python στο "Life Of Brian"

και του Martin Scorsese στο "The Last Temptation of Christ"

 ...ωστόσο οι Μαθητές είχαν τρυπώσει στην ταβέρνα του Σίμωνα του Κυρηναίου και περίμεναν να τελέψει ο σταυρωμός, να πέσει η νύχτα να μην τους δει κανένας, και να φύγουν. Κουκουβισμένοι πίσω από τα βαρέλια, είχαν στήσει το αυτί τους έξω στο δρόμο κι αφουγκράζονταν το πλήθος που περνούσε χαρούμενο· έτρεχαν όλοι, άντρες γυναίκες, κατά το Γολγοθά, είχαν πασκάσει καλά, έφαγαν κρέας μπόλικο, ήπιαν κρασί μπόλικο, και τώρα με το σταυρωμό θα περνούσε η ώρα τους, κι έτρεχαν.

Ν. Καζαντζάκης, Ο Τελευταίος Πειρασμός 

#

 - Ρε πατέρα άμα βγεις έξω, πάρε μου κι ένα πακέτο τσιγάρα γιατί εγώ δεν προλαβαίνω, έχω διάβασμα. έλεγα εν καιρώ πανελληνίων στον πατέρα μου. Τόνοι βιβλίων, φυσικές, μαθηματικά και χημείες σχημάτιζαν ένα βουνό πάνω στο γραφείο μου κι ακριβώς από κάτω τους κρυμμένος, να τον διαβάζω στα μουλωχτά,  ο Τελευταίος Πειρασμός. Εκεί που άλλος έφηβος θα 'κρυβε και θα σπούδαζε εκδόσεις γνήσιων πειρασμών, εγώ φυλλομετρούσα Καζαντζάκη.

#

Στο χθεσινό, Μεγαλοβδομαδιάτικο, επεισόδιο της εκπομπής, “Judas (The book of blasphemous rumours & psalms)", σε μια εξανθρωπισμένη μεταγραφή των Αγίων βιβλίων, ρίξαμε μια διαφορετική ματιά στα ιερά Πάθη και ευχαριστώ όσες και όσους μου κράτησαν παρέα.

Εις επιθυμεί να ακούσει ηχογραφημένο το σημερινό επεισόδιο δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί τη δεύτερη ηχογραφημένη παρουσία αυτού κατευθείαν από εδώ:

118th lemon's indieground radio show by Lemonostiftis on Mixcloud

ή να κατεβάσει το podcast αυτού πατώντας το παρακάτω εικονίδιο:

click pic to download

Ιδού και το σημερινό playlist:

• Gorky's Zygotic Mynci  - Cursed, Coined And Crucified
• St. Thomas - Take A Dance With Me
• Luke Haines - Christ
• Tones On Tail - Real life
• Bee Gees - Every Christian Lion Hearted Man Will Show You
• Tricky - Passion of the Christ
• John Coltrane - Psalm
• The Dead Brothers - Trust In Me
• Two Wounded Birds - The Last Supper
• Current 93 -  Larkspur And Lazarus
• Martha Wainwright - Four Black Sheep
• Philip Glass - Escape
• Johann Sebastian Bach - St. Matthew Passion Erbarme Dich Mein Gott
• Johnny Thunders-  It Ain't Me Babe 
• The Nits - House of Jacob
• Neville Brothers - Sons And Daughters (Reprise)
• Soulsavers - Presence of God
• Mogwai - Simon Ferocious
• The Chameleons - Everyday I'm Crucified
• Joker's Daughter - The Bull Bites Back
• Ben Watt - Nathaniel
• The Blues Project - I Can't Keep From Crying
• Andrew Oldham Orchestra - Play with fire
• Television Personalities - Pablo Picasso
• Depeche Mode - Blasphemous Rumours 
• The Wake - judas
• Hannah Peel - Electricity
• Metro Deacay - Κεμήλια
• The Teardrop Explodes - Christ Versus Warhol
• Nick Cave & The Bad Seeds -The Mercy Seat (Video Mix)
• Patti Smith - Easter
• Monty Python - Always Look on the Bright Side of Life

Καλή ακρόαση σε όσους ακούσουν και καλές γιορτές σε όλους.

ήταν πριν 35 χρόνια (P. P. Pasolini)

μέρος πρώτο

Στις αρχές του τρέχοντος μήνα, συμπληρώθηκαν 35 χρόνια από την έως και σήμερα ανεξιχνίαστη δολοφονία του Pier Paolo Pasolini. Τη μέρα που στην παραλία της Ostia  τα πολιτικά κίνητρα μπλέχτηκαν με τα σεξουαλικά σκεπάζοντας άρον άρον μιαν υπόθεση στην οποία ο ιταλός σκηνοθέτης είχε εκ των προτέρων κριθεί "ένοχος", παρ’ ότι ο ίδιος υπήρξε το θύμα.

Σαν “εορταστική” της επετείου, ακούστηκε και η περί ομοφυλοφιλίας δήλωση του ιταλού πρωθυπουργού την εβδομάδα που μας πέρασε.

μέρος δεύτερο

Καλοκαίρι 2010. Τότε διάβασα το αριστουργηματικό “Τα Παιδιά της Ζωής” του P. P. Pasolini (1955). Κατά περίεργο τρόπο όμως, έχω σχηματισμένη την εντύπωση πως το είδα στον κινηματογράφο. Ξεκινώντας ετούτη την ανάρτηση λοιπόν, οι ιστορίες του Ανιόλο, του Ριτσέτο και των υπόλοιπων "Παιδιών" του βιβλίου, ανακλήθηκαν σε ένα κινηματογραφικό fast forward μπροστά μου. Επανενώθηκαν σε εκείνα τα καρέ που μόνο του είχε φτιάξει το μυαλό μου, κατά τη διάρκεια των καυτών μηνών της ανάγνωσης.

 
τρίτο μέρος

Πέντε χρόνια πριν, βρεθήκαμε για δεύτερη φορά με τον Ν, στη Ρώμη. Φιλοξενούμενοι του καλού φίλου Σ, τον ακολουθήσαμε σε διαδρομές – φόρο τιμής – στην άλλη πλευρά της δικαίως αποκαλούμενης αιώνιας πόλης. Εκείνης που κατέγραψαν με πένες και με κάμερες, αρχικά οι ντόπιοι νεορεαλιστές και με το μοναδικά σκληρό και «βίαιό» του τρόπο ο P. P. Pasolini λίγο αργότερα.

Στα μάτια του τουρίστα, ακόμα κι αν τούτος λογίζεται ως … υποψιασμένος, υπήρχαν μέρη που παράμεναν απαράλλαχτα, ολόιδια με εκείνα που τον έχουν συγκινήσει σε μικρές και μεγάλες οθόνες. Κι αυτά έγιναν κατά κάποιο τρόπο τα δικά μας αξέχαστα «αξιοθέατα».

Οι εκβολές του Τίβερη, η παραγκούπολη με τις χωμάτινες πλατείες, οι παρέες των μεθυσμένων ψαράδων ή εκείνες των μικρών ιταλών που κάλπαζαν αγεληδόν τσιρίζοντας, οι μπουγάδες απλωμένες παντού. Και τέλος η παραλία της Ostia, με μόνο ένα μαρμάρινο μνημείο να έχει προστεθεί, δείκτη του ακριβούς σημείου του εγκλήματος.

μέρος τέταρτο

Είχαμε καταλήξει, θυμάμαι,σε μια αναδρομική έκθεση, αφιερωμένη στο έργο και τις μέρες του μεγάλου υμνητή του προλεταριάτου των συνοικισμών. Είχαν μόλις συμπληρωθεί 30 χρόνια τότε από τη δολοφονία του.

Το αφιέρωμα υπήρξε συγκινητικό μα πέρα από τη μαρτυρία κάμποσων φωτογραφιών, δεν έχω βρει άλλο τρόπο να το κοινωνήσω.