Για τις "Πυραμίδες της Αθήνας", τη μικρού μήκους ταινία της Γ. Μαρκοπούλου (στην οποία εμφανίζομαι και ως ανθυποκομπάρσος) έχω ξαναγράψει εδώ. Όπως επίσης - και μάλιστα πολύ περισσότερα - για το καταπληκτικό για τα γούστα μου"Tungsten" του Γ. Γεωργόπουλου (στο οποίο δεν εμφανίζομαι).
Τα δύο φιλμ τώρα, μαζί με τον εξίσου αθηνοκεντρικό "Ξεναγό" του Ζαχαρία Μαυροειδή (που δεν έχω δει), προβάλλονται σε ένα μίνι φεστιβάλ αυτή τηνΠέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012 στο Nixon(Αγησιλάου 61Β, Κεραμεικός).
Το πρόγραμμα των προβολών είναι: 21.00 Ο ξεναγός 22.40 Πυραμίδες της Αθήνας (14') 23.00 Tungsten Είσοδος για μία ταινία: 6 ευρώ/ και για τις δύο: 10 ευρώ
Tungsten μέχρι χθες ήταν μόνο η επίσημη ονομασία του
Βολφραμίου, του στοιχείου με το υψηλότερο σημείο τήξεως από όλα τα καθαρά
μέταλλα στον περιοδικό πίνακα. Άμα της εξόδου μου από τον κινηματογράφο
Μικρόκοσμο κι ύστερα, η λέξη Tungsten ταυτίζεται στο μυαλό μου, μόνο με την πολύ καλή ταινία του Γιώργου Γεωργόπουλου. Το συνώνυμο χημικό στοιχείο θα
εξακολουθώ να το φωνάζω βολφράμιο.
Με ένα στρωτό, ιδιαίτερο σενάριο για οδηγό, οι ανθρώπινοι αντιήρωες
(το ξέρω πως είναι πολυφορεμένη η λέξη, μα είναι όντως έτσι) του φιλμ ζουν σε μια
ημέρα τη ζωή τους, βολοδέρνοντας σε κινηματογραφικά παρθένες περιοχές μιας
ηλιόλουστηςΑθήνας που οι περισσότεροι
των θεατών θα χαρούν που δε γνωρίζουν από κοντά.
Έξυπνο μη γραμμικό μοντάζ, ασπρόμαυρες εικόνες – ίσως σε
μερικές να χρειαζόταν λιγότερο κοντράστ παρ’ όλο που ίσως έτσι έχαναν μέρος της
αισθητικής συνοχής - , αξιοθαύμαστα
χτισμένοι και ερμηνευμένοι με φυσικότητα οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών. Παρόντα
τα πνεύματα τόσο του Kassovitz όσο και του Οικονομίδη.
Ζήλεψα ειλικρινά
κάμποσες λήψεις τηςπόλης και απορώ γιατί
η ταινία αν και του 2010 (γυρισμένη το 09) βρήκε μόλις τώρα διανομή και μάλιστα
τόσο πενιχρή. Αν θέλουμε να μιλάμε για νέα άνοιξη του ελληνικού σινεμά, είναι
πολύ κρίμα να μη βάζουμε το Tungsten μπροστά-μπροστά στα επιχειρήματά μας.
Πολύ καλό το soundtrack τόσο το originalαπό
τους Dirty Granny Tales. Ιδιαίτερη μνεία στιςBerlin Brides που συνεισφέρουν με ένα τους τραγούδι, ανταποδίδοντας επάξια τη σκηνοθεσία του Γιώργου
Γεωργόπουλου που τους προσφέρθηκε για το videoclip στο - κολλητικό μετά από 2-3 ακροάσεις - Ballad for
the Touch τους. Το συγκεκριμένο videoclip είναι ένα από τα καλύτερα ελληνικά που έχω δει και σίγουρα άξιζε ξεχωριστή
ανάρτηση (το σκεφτόμουν από καιρό αλλά το αμελούσα) οπότε βρίσκω ευκαιρία και το ποστάρω
εδώ. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Καλή θέαση.
άσχετο υστερόγραφο
Αύριο Παρασκευή 9/12 στις 10 το πρωί θα μεταδοθεί το 11ο
επεισόδιο της «επιτυχημένης» εκπομπής: στον λεμονοστίφτη. Όποιος θέλει μπορεί
να ακούσει liveαπό εδώ, ή πατώντας το παρακάτω πλήκτρο