ημερολόγιο βαρετής ανάρρωσης

Αναρρώνω, είπε ο γιατρός να μην κουράζομαι, να μη στρεσσάρομαι, να κόψω καφέδες κι αλκοόλ, να μην καπνίζω, να ακολουθήσω περιορισμένο διαιτολόγιο ατμού. Με εξαίρεση κάνα δυο τσιγάρα τη μέρα τα υπόλοιπα τα έχω καταφέρει. Η γαστρορραγία φαίνεται να έχει περάσει, περιμένουμε τα αποτελέσματα της βιοψίας για το έλκος.

Περίεργο, αλλά τρώω όλες τις ώρες της ημέρας – μικρά και περισσότερα γεύματα συμβούλεψε ο ντοκ - συνέχεια κάτι μασουλάω.  Όσες τροφές αναγράφονται ως επιτρεπόμενες στη λίστα παρελαύνουν άπαξ και δις και τρις από το καθημερινό μου μενού. Αφού τις πεχαμετρήσω πρώτα – τι χημικός είμαι; - για να επιβεβαιώσω τη χαμηλή οξύτητά τους αλλά και για να περάσει λίγο η ώρα.

Εντυπωσιακό: συνειδητοποίησα προχθές πως ίσως να μαι αλλεργικός στα χαρούμενα συναισθήματα. Το στομάχι μου τα 'παιξε ελάχιστο μόνο αφότου έφτιαξε η για κάμποσο καιρό χαλασμένη μου διάθεση.

Χωρίς καφέ, 6 μέρες τώρα, μου είναι δύσκολο να κοιμηθώ, όχι να ξυπνήσω όπως αναμενόταν. Σηκώνομαι κάποιες μέρες στις 3 μιση κάποιες στις 5 το πρωί, και πολεμώντας την απραξία τακτοποιώ  την εργαλειοθήκη, καθαρίζω τις κάσες και τις κορνίζες στα πορτοπαράθυρα, βόλευω ξανά τη στοίβα με τους διπλούς δίσκους, σήμερα έβαλα μπουγάδα στο χέρι. 

Αύριο θα βάλω τα δυνατά μου να ξυπνήσω πιο αργά, να ‘μαι φρέσκος για το απογευματινό μου ραντεβού: Στις 6 μμ, στο Σύνταγμα, στο  Αντιφασιστικό συλλαλητήριο

έχουμε και πάστα φλόρα (συνταγή)

Ήθελα κάτι γλυκό εχθές με τον απογευματινό μου καφέ, δε βρήκα τίποτα στην κουζίνα οπότε είπα να φτιάξω, αν και δε το συνηθίζω, κάτι μόνος μου. Πάστα φλόρα πορτοκάλι, αποφάσισα. Το μόνο γλυκό – το χτυπητό αυγό δε μετράει - που ξέρω, κι απ’ έξω μάλιστα, να κάνω.  (Τελικά βέβαια, αντί για μαρμελάδα πορτοκάλι έβαλα μαρμελάδα σύκο γιατί το βάζο με τη μαρμελάδα πορτοκάλι δεν άνοιγε με καμμία δύναμη.)

Το έχω ξαναπεί πως η μαγειρική ή/και η ζαχαροπλαστική δε είναι το καλύτερό μου γι αυτό η πεντανόστιμη συνταγή που παραθέτω είναι πραγματικά εύκολη, καθόλου χρονοβόρα (σε 50 λεπτά - αν είσαι συγκεντρωμένος στη δουλειά - έχεις γλυκό έτοιμο) και πάει ως εξής:

πάστα φλόρα με φλάς (λεπτομέρεια)

ΠΑΣΤΑ ΦΛΟΡΑ (ΣΥΝΤΑΓΗ)

Σε ένα μπώλ  ρίχνεις:

• ΑΛΕΥΡΙ (για κάθε χρήση, 3 κούπες τσαγιού)
• BAKIN POWDER (1 κοφτή μικρή κουταλιά)
• ΖΑΧΑΡΗ (1/3 κούπας τσαγιού)
• ΑΥΓΟ (1 κρόκος)
• ΛΕΜΟΝΙ (Ξύσμα φλούδας ενός λεμονιού)
• ΚΟΝΙΑΚ (ή άλλο ποτό , 1 φλυτζανάκι του καφέ)
• ΒΟΤΥΡΟ (λειωμένο, 1 κούπα τσαγιού)
• ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ (της αρεσκείας σου, 450 γρ περίπου)

Τα ανακατεύεις όλα μαζί με τα χέρια, μέχρι η ζύμη να αποκτήσει ίδια υφή σε όλα της τα σημεία και αφού αυτό επιτευχθεί (δεν είναι δύσκολο) απλώνεις ισοπαχώς τα 3/4 αυτής σε  ταψάκι που έχεις προηγουμένως επαλείψει με βούτυρο.   

Στη συνέχεια απλώνεις τη μαρμελάδα από πάνω. Τέλος με το 1/4  ζύμης που έχεις κρατήσει πλάθεις και τοποθετείς τα γνωστά καρώ σχέδια που βρίσκονται πάνω στις πάστες φλόρες (αυτό είναι και το βαρετότερο στάδιο). 

Ψήνεις στους 180 βαθμούς σε προθερμασμένο φούρνο για κάνα εικοσάλεπτο ή λίγο παραπάνω (εξαρτάται πιστεύω από το φούρνο).

Συμβουλή: στο βαρετότερο στάδιο καλό είναι να βουτάς μέσα στο ασπράδι του αυγού που έχει περισσέψει τα "μακαρόνια" ζύμης της διακόσμησης πριν τα τοποθετήσεις πάνω στη μαρμελάδα. Νομίζω αυτό για να μην καούν στο ψήσιμο.

 Καλή επιτυχία!

ΤΕΛΟΣ ΣΥΝΤΑΓΗΣ

υγ. Αφορμή για τη ζαχαροπλαστική μου ενασχόληση στάθηκαν τα αριστουργηματικά αυτοσχέδια σοκολατογλυκά που έφτιαξε ο φίλος τσοκορέλο τις προάλλες. Στη δοκιμή γούρλωσα ενθουσιασμένος τα μάτια μου και στη συνέχεια καταβρόχθισα τα 15 που μου αναλογούσαν/δωρήθηκαν  σε δυόμιση ώρες. Έκλεψα κανα δυο και από τη διπλανή της δικής μου συσκευασία.

υγ2. Έχω τη συνταγή να φτιάχνω και σπιτικό cheese cake, αλλά  τελευταία φορά έφτιαξα το 1991. Επίσης έχω και τη συνταγή του ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ γλυκού που υπάρχει και το φτιάχνει η μάνα ενός φίλου όποτε μας τραπεζώνει αλλά δεν το έχω φτιάξει ποτέ γιατί θέλει να παιδεύεσαι στην κουζίνα 2-3 ώρες. Η τέταρτη και τελευταία συνταγή μου είναι τα επονομαζόμενα "κουλουράκια της απογραφής (πρώην γιαγιάς)".

το μπουόνο που σκοτώνει

Μια κόκκινη μαλακή μάζα, χωρίς συγκεκριμένη υφή, σαν προϊόν αποτυχημένου πολυμερισμού που έχει υποστεί τυχαία πυρολυτική βιοδιάσπαση και γεύση 2,2,4 τριμέθυλοοπεντάνιου (aka βενζίνη) και γανιασμένου ντενεκέ που έχει διαβραχεί σε ζουμί ζουπηγμένων μαζί με τα φτερά υπολειμμάτων κοτόπουλου. Σε σχήμα ορθογώνιου παραλληλεπίπεδου το buono κοτόπουλο καιροφυλακτούσε στην κονσέρβα του να σημαδέψει δια παντός (στην καλύτερη) τον πρώτο αθώο άνθρωπο που θα συναντούσε. 

Κι έτυχα εγώ στο διάβα του, ή για να μην αποποιούμαι τις προσωπικές ευθύνες, την κονσέρβα την αγόρασα ο ίδιος προχθές από το σουπερμάρκετ Σ (παρ' όλα αυτά δεν αποδέχομαι το χαρακτηρισμό του σαβουροφάη).  Δυο μάρκες είχε στα ράφια του, μια γνωστή κι αυτή, σήκωσα 1-2 από την κάθε μία - κοτόπουλο και όχι χοιρινό για λόγους …υγείας – και να 'μαι τώρα που πρέπει να προειδοποιήσω το 93,08% των συμπολιτών μου να μην επιδιώξουν οποιαδήποτε επαφή μαζί της. (Το υπόλοιπο 6,92% είπαμε το έχω αποκληρωμένο, οπότε μπορεί να φάει).

Λέω, θα ‘χει λήξει. Μπα, η αθάνατη όπως αποδεικνύεται κονσέρβα λήγει στις 9 Σεπτεμβρίου. Του -  αν δεν έχουν κάνει ΚΑΙ ορθογραφικό λάθος στη συσκευασία – 2077.

Τελικά έφαγα τη φασολάδα μου σκέτη και σήμερα δυο μέρες μετά, ο σκουπιδοτενεκές που φιλοξένησε το προϊόν για μόλις 2 ώρες, παρ’ ότι άδειος και πλυμένος αναδίδει σε κάθε του άνοιγμα τη μυρωδιά της κόκκινης μαλακής μάζας, χωρίς συγκεκριμένη υφή, σαν προϊόν πολυμερισμού ……

ο Ιτς και άλλες ιστορίες

Συνήθως λούζομαι με πράσινο σαπούνι, προχθές χρησιμοποίησα δυστυχώς το σαμπουάν NIVEA  αυτό με την με πούδρα διαμαντιού όπως αναγράφεται στην ετικέττα της συσκευασίας. Το έκανα μηχανικά και φυσικά μου κόστισε  πάλι μια τρομερή φαγούρα στο κεφάλι. 

Αργότερα στο δρόμο που σήκωσα για μια στιγμή το χέρι μου για να ξυστώ, σταμάτησε ένα ταξί: Που πηγαίνετε κύριε;

Σπίτι μου, μα λέω να περπατήσω σήμερα, είπα χαμογελαστός και βάλθηκα να βαδίζω ξανά συνεχίζοντας τους προηγούμενους συλλογισμούς μου. Πόσα βήματα μένουν μέχρι την επόμενη κολώνα της ΔΕΗ, άραγε τα βγάζω χωρίς ανάσα; πόσα χρωστάω ακόμα στον ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ), με ποια σειρά να παίξω κάποια κομμάτια στην εκπομπή της Παρασκευής και τέτοια. 

Τη συγκέντρωσή μου διέσπασε η ταμπέλα της φωτογραφίας. Μου ‘φερε στο νου  τον Ιτς, το ανεκδοτολογικό παιδάκι που έτρωγε συνέχεια πιροσκί, κάνοντας τους συμμαθητές του να ζηλεύουν και να ψάχνουν απεγνωσμένα  ένα «Σαν του Ίτς».  Θυμήθηκα επίσης την πείνα μου, είχα να βάλω 8-10 ώρες μπουκιά στο στόμα μου. Λίγο παρακάτω το σουβλάκι που έτρωγε κάποιος, Ινδός πρέπει να ήταν,  μου προκάλεσε ακατάσχετη σιελόρροια. 

Σπίτι, παίρνω το δίσκο με το υπόλοιπο cheese cake από το ψυγείο μαζί μου και κοιτάζω το κενό που χάσκει στο πληκτρολόγιο. Στο σημείο που μέχρι μια μέρα πριν βρισκόταν το γράμμα άλφα. Είχα σερβιριστεί την τελευταία μαρουλοσαλάτα και διάβαζα το μπλογκ  της αμπζ όταν έγειρε το μπωλ και χύθηκε όλο το λάδι πάνω στο πληκτρολόγιο. Έβγαλα κάποια πλήκτρα να το καθαρίσω, το «α» εκσφενδονίστηκε και χάθηκε. Το αντικαθιστώ λοιπόν τώρα με το "Num Lock" που δε πολυμεταχειρίζομαι.  

Αυτά χθές, σήμερα έχουμε ρεβύθια και μπιφτέκια. Τα βάζω σ’ ένα δίσκο (δεν την ξαναπατάω), και σορτάρω τις τελευταίες λίστες για την αυριανή εκπομπή, που αν σου ‘ρθει ακούς από δω:

το τέλος μιας αίσθησης

Ατυχής και αποκαρδιωτική η επιλογή του ονόματος ετούτης της ψαροταβέρνας, μας κάνει να ξεκαρδιζόμαστε πάντα όταν περνάμε από ‘κει κι ύστερα να επιδιδόμαστε σε παιδιάστικους συνειρμούς του στυλ:

Δισκοπωλείο: Το δείλι της ακοής,

Αρωματοποιείο: Η δύση της όσφρησης,

Κινηματογράφος: Το σούρουπο της όρασης

κι ίσως κι άλλους με τις εξίσου στενάχωρες λευτεροπαπαδοπουλικές λέξεις: γιόρμα, απόβραδο, μα ποτέ δε μας κέρδισε να πάμε να φάμε εκεί. 

Ακούς εκεί: το ηλιοβασίλεμα της γεύσης!

ο κλέφτης αρκούδος

Δεκάδες προσκοπάκια ακροβολισμένα στους γύρω λόφους προσπαθούν να ανασυνταχτούν σε ομάδα βγάζοντας μακρόσυρτα «έοοοοο» και «άουουουου». Η απίστευτη βαβούρα διακόπτει την απογευματινή ηρεμία, αφήνω το βιβλίο που διαβάζω και κοιτάζω προς το μέρος τους. Μάλλον έχουν χαθεί, σκέφτομαι και γελάω.

Φλάσμπακ: αρχή της δεκαετίας του 90, Βίκος

Έχει σουρουπώσει και στον καταυλισμό μας επικρατεί αναβρασμός.  "Μπορεί να στα πήραν τα προσκοπάκια, πέρασαν την ώρα που εγώ μάζευα ξύλα για τη φωτιά", είπα. Ένα «έοοοο» ακούγεται από μακριά. 

"Μπάαα, αρκούδα πρέπει να ήταν", λέει ο Π και ξαναμετράει τα σάντουίτς του βγάζοντάς τα πάλι 4 λιγότερα.  Οι υπόλοιποι αρχίζουν να συζητούν το τρομαχτικό ενδεχόμενο κι εγώ που θέλω να γελάσω μα δεν το τολμώ, απομακρύνομαι,  πάω μόνο λίγο πιο κει, να ρευτώ με την ησυχία μου. Μμμ, βούτυρο Κερκύρας, ζαμπόν, τυρί, ντομάτα, μαγιονέζα. 

2 μέρες πρίν

Ο τσοκορέλλος με προετοιμάζει τηλεφωνικά για τη διάσχιση της χαράδρας του Βίκου: "Λοιπόν: φόρμα, αθλητικά παπούτσια, κανα πακέτο μακαρόνια, γενικώς ελαφρύ σακίδιο, στα υπόλοιπα θα σε καλύψω εγώ. Μην ξεχάσεις,  θα σε μαζέψουμε από τα διόδια της Πάτρας".

Ο τσοκορέλλος τελικά με κάλυψε, έφερε κι αυτός μακαρόνια, ένα (1) κρεμμύδι και γκαζάκι βουνού για να τα μαγειρέψουμε. Εντωμεταξύ γύρω μας κυκλοφορούν χυμοί, μέλια, καφέδες, γάλατα, μαρμελάδες, καπνιστά αλλαντικά, πολλών ειδών τυριά, μανιτάρια, σάλτσες, γαρίδες, μπιφτέκια, σαλάτες και σάντουιτς. 

+update

Η απάντηση του chocorello στη συγκεκριμένη ανάρτηση ΕΔΩ

τυχαίο δείγμα (απο)γραφής

Χιούμορ; Ίσως. Ρετιρέ.

Σύζυγο; Ναι, είχα μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, ναι ναι και αμάξι είχα μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, μαζί τα έχασα και ορκίστηκα ότι ήταν η τελευταία φορά που οδήγησα στη ζωή μου.

Ευγενεστάτη υπερήλικη βαμπ. 5ος όροφος
Εγώ αγόρι μου κοντεύω τα 90, εσύ που είσαι φοιτητής (στσ !!!) και έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου να προσέχεις. Κάτσε να σου βάλω μερικά γλυκά για το δρόμο. Ναργκίσα γλυκειά μου, βάλε στο παιδί πάστα φλόρα και σοκολατάκια να πάρει μαζί του.

Αβίαστα. 4ος όροφος.

Συγγνώμη που σας υποδέχομαι πρόχειρα είπε και τράβηξε το μπουρνούζι μέχρι το μπούτι. Έπειτα έκατσε σταυροπόδι και συνέχισε: Έτσι έχω συνηθίσει να κυκλοφορώ στο σπίτι. Αφού ζω μόνη, ολομόναχη σε ένα τόσο μεγάλο σπίτι που φαίνεται αδειανό.

Alarm. 3ος όροφος.

Πρέπει να είμαστε προσεχτικοί σε ποιον ανοίγουμε είπε με το κεφάλι του παγιδευμένο στο άνοιγμα μεταξύ της ξύλινης κάσας και της πόρτας. Προσπάθησε ταυτόχρονα να νεύσει στη σύζυγο να σταματήσει να σπρώχνει την πόρτα από τη μέσα μεριά.

Αβάδιστα – 2ος όροφος

Θέλετε να σας κεράσω ένα ουισκάκι; Μα γιατί όχι; Να μη σας βάλω ένα ουισκάκι και να κάτσουμε εκεί στον καναπέ να συμπληρώσουμε την αίτηση με την ησυχία μας τώρα που λείπει η γυναίκα μου;

Ναι, με πειράζει! – 2ος όροφος.

Σας πειράζει κύριε να κάτσει το παιδί στα πόδια σας να βλέπει πως συμπληρώνετε τη φόρμα;

Ότι να ‘ναι. 1ος όροφος.

Δεν πρόκειται να σου ανοίξουμε την πόρτα, δεν είσαστε τέσσερις μαζί όπως είπαν στις ειδήσεις.

Ευχαριστώ πιτσιρίκο ! Υπερυψωμένο ισόγειο.

Μαμά, αφού του αρέσανε του κυρίου τα κουλουράκια σου, να μου λες να του γράψω τη συνταγή;

Ο λύκος. Εξωτερικό ισόγειο.

Θα ρθει ο αστυνόμος να σε πάρει άμα δεν είσαι καλό παιδί του φώναξε η γιαγιά του. Μη το τρομάζετε το παιδί είπα ανοίγοντας την αυλόπορτα. Εκείνη με κοίταξε και συνέχισε: Να τος ήρθε!


Υγ. Κουλουράκια Γιαγιάς:

... μια διαφήμιση

Δεν είναι πληρωμένη είναι όμως διαφήμιση και όχι μόνο γιατί τα παιδιά που το έχουν είναι καλοί άνθρωποι, αλλά γιατί καταφέρνουν να διατηρούν ένα όμορφο, καθαρό εστιατόριο με νόστιμα φαγητά σε πολύ καλές τιμές, που εξελίσσεται κατά κάποιο τρόπο σε στέκι φίλων.

Είναι το κουτούκι το Πέταλο στο κέντρο της Κυψέλης και έχει ξεκινήσει για κάποια/ες ημέρες της εβδομάδας να προσφέρει το οικονομικό του μενού. Αντιγράφω από την καταχώρηση τους:

"Λοιπόν για την Τρίτη 5 Οκτώβρη, το Πέταλο θα ετοιμάσει για το οικονομικό Μενού: Μία Σαλάτα με Φακές με ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι ,κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης και βινεγκρέτ (Σκεφτήκαμε να κάνουμε τις κλασσικές φακές αλλά ο καιρός δε μας βοηθάει!!!!)

Για κύριο πιάτο θα έχουμε: Φιλέτο κοτόπουλου παναρισμένο και θα το συνοδεύουν πατατούλες τηγανιτές (στς : χειροποίητες σπιτικές) ή Σουτζουκάκια με μπόλικο κύμινο και λευκό ρύζι

και φυσικά κρασάκι

Αυτο στοιχίζει 10 ευρω.

Ξάνθης 10 & Λ. Καραγιάννη
2018622000

Και για καινούργιες γνωριμίες τις κάνουμε έξω από το μαγαζί καπνίζοντας το τσιγαράκι μας( μαζί και εγω!!!)

Και εγώ.

Όρεξη να’χεις.

Και ενώ ο κόσμος χάνεται στις Σέρρες …ετοιμάζουν το μεγαλύτερο ρυζόγαλο στον κόσμο και στο Λεωνίδιο ήδη σχεδιάζουν το 12ο Φεστιβάλ Τσακώνικης Μελιτζάνας.

Ναι αλήθεια είναι. Η πρωτοπορία της ελληνικής διασκέδασης ρίχνεται σε επιχορηγούμενα συνήθως γλέντια και ξεσκάει σε γιορτές δημαρχιακής κραιπάλης. Σε νεοσυσταθέντα πανηγύρια, που αυτοαποκαλούνται θεσμοί παρ’ όλο που δεν αριθμούν παραπάνω από 6, βαριά 7, διοργανώσεις στο ιστορικό τους.

Στημένα δε, υπό την αιγίδα της τοπικής αυτοδιοίκησης ως διαφημιστικά τρικ της εκάστοτε ντόπιας παραγωγής με βασικό σκοπό τη διεκδίκηση μεγαλύτερου μερτικού από τα κονδύλια των πάλαι ποτέ Κοινοτικών Πακέτων Στήριξης …υπό τους ήχους πάντοτε λαϊκών ασμάτων. Ενίοτε προσκεκλημένοι οι τοπικοί βουλευτές, φκιασίδια προσδίδοντα κύρος, που προωθούν τις καριέρες τους, εξυμνώντας τη Διεθνή Γιορτή Μπάμιας (Ν. Ηλείας) στους "πύρινους" λόγους και τα "λαοφιλή" blogs τους.

Αλήθεια δεν μπορώ να φανταστώ ποιους μπορεί να αφορούν αυτά τα γλέντια πέρα από τους ντόπιους κάτοικους, "άρχοντες", πολιτικούς …και τις οικογένειες τους.

Δεν έχω άλλωστε ακούσει ποτέ από κάποιον ΜΗ κάτοικο να επιλέγει τον τόπο διακοπών του λόγω της Γιορτής Πεπονιού για παράδειγμα, που θα λάβει χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή (Μολόχα - Δ. Νεάπολης). Η φιλοσοφία του "Γιάννης πίνει – Γιάννης κερνάει" ως αυτοσκοπός θριαμβεύει.

Ποια θρησκευτικά πανηγύρια, ποιες Ικαριώτικες γιορτές; Ποια μέρα μουσικής, ποιο bfest και ποιο Athens Pride ;

Εδώ χάσαμε ήδη το Φεστιβάλ Αγκινάρας 2010 την 01 Μαΐου στα Ίρια Αργολίδας.

Αλλά δε μασάμε… Υπάρχουν πέραν των προαναφερόμενων ουκ ολίγα που μπορούμε να συμμετάσχουμε.

Η Γιορτή Σύκου που θα διοργανωθεί φέτος για 7η συνεχή χρονιά στον Πολύλοφο του Δ. Ανδρούσας

Η 2 σε 1 η Γιορτή Καλαμποκιού και Κρέατος στο Πύθιο Ολύμπου.

Η Γιορτή Γάβρου στην Ν.Σκιώνη Χαλκιδικής που …πέρυσι πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία …όπως διαβάζω,

Η … "παραδοσιακή θεσμοθετημένη Γιορτή Σαρδέλας" των ψαράδων της Νέας Κρήνης

Η … "όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η θεσμοθετημένη" Γιορτή της Λεμονιάς στην Αίγινα

Και εκατοντάδες άλλες γιορτές και φεστιβάλ φρούτων, λαχανικών, ψαριών και κρεάτων σε μια ατέλειωτη λίστα. Όρεξη να’χεις.

υψώνοντας φράχτες

Είναι κάμποσος καιρός που γίνομαι έξω φρενών διαβάζοντας για gay και gay friendly εστιατόρια. Δηλαδή, τι διαφορετικό μπορεί να συμβαίνει ή να σερβίρεται εκεί?

Αναρωτιέμαι ποιο το ζητούμενο τέτοιων αυτιστικών καταχωρήσεων. Είναι απλές διαφημίσεις ή καθοδηγούμενες επιταγές μόδας;

Εντάξει, η αυστηρά επιλεγμένης θεματολογίας τέχνη βρίσκει στέγη σε μονοθεματικά βιβλιοπωλεία και κινηματόγραφικά φεστιβάλ. Απόλυτα κατανοητό, όπως και με τα bar, που αυτονόητα λειτουργούν ως φορείς γνωριμιών. Αλλά το φαγητό?

Θα υπάρξει στη συνέχεια η ψευδεπίγραφη "ανάγκη" για gay εκκλησία, gay κερκίδες στα γήπεδα, gay λεωφορεία, και gay friendly τρένα …;

Στην καλύτερη των υποθέσεων ένα φεστιβάλ υπερηφάνειας – της οποιασδήποτε διαφορετικότητας - δεν θα έπρεπε να έχει λόγο ύπαρξης. Η ελληνική καθημερινότητα όμως το επιβάλλει, μιας και η αρχική υπόθεση αυτή έχει πολύ δρόμο ακόμα για να δείξει αληθινή.

Η απόσταση ωστόσο μεταξύ του "Είμαστε παντού" του Athens Pride και της επιλογής αυτοεγκλεισμού σε "θεματικά πάρκα" είναι τεράστια.

Για παράδειγμα η μουσική των Radiohead, του Coltrane και των Slipknot από τη μία και από την άλλη οι μπριζόλες, τα μαγειρευτά και το εκμέκ παγωτό, ούτε απαραίτητα καλύτερα ηχούν (αν ηχούν), ούτε έχουν καλύτερη γεύση στα μαγαζιά χαρακτηρισμένης ταυτότητας. Μπορείς να τα απολαύσεις ΠΑΝΤΟΥ.

Το Athens Pride θα γίνει φέτος την 5η Ιουνίου στη Πλατεία Κλαυθμώνος.