λίγο πριν τη Σταύρωση

Τον άρπαξαν, του φόρτωσαν το σταυρό, τον έφτυναν, τον έδερναν, τον κλοτσούσαν κατά το Γολγοθά· κι αυτός τρέκλιζε, βαρύς ο σταυρός, κοίταζε γύρω του , μπας και ξεκρίνει κανένα Μαθητή, να του γνέψει, να τον πονέσει· κοίταζε, κοίταζε, κανένας· αναστέναξε: 

- Βλογημένος ο θάνατος, μουρμούρισε· δόξα σοι ο Θεός!

Ν. Καζαντζάκης, Ο Τελευταίος Πειρασμός 

Τα γεγονότα λίγο πριν την κορύφωση του δράματος - που κατ’ εμέ είναι η Σταύρωση -, κι ιδιαιτέρως όταν η κάμερα καταγράφει το μοναχικό ανήφορο στο λόφο του Γολγοθά, τότε που η Ανάσταση της επομένης δεν είναι παρά μια πιθανότητα στο εκατομμύριο, είναι εκείνα τα οποία παιδιόθεν με συγκινούν. 

Παρακολουθώ με κομμένη την ανάσα, εκτός από εκείνη τη φορά που μεθυσμένος με πήρε ο ύπνος νωρίτερα, προβάλλοντας και παραβάλλοντας τα ιερά ασήκωτα βάρη με εκείνα που κουβαλάει μόνος του, ο κάθε από μας, στους ώμους του. 

Και συνειδητοποιώ πως αυτό μου συνέβη τόσο κατά την ανάγνωση του Τελευταίου Πειρασμού του Καζαντζάκη όσο και κατά την παρακολούθηση των κινηματογραφημένων για τηλεόραση ή κινηματογράφο Πάθών. 

Είτε πρόκειται για την απόδοση τους από τον Pier Paolo Pasolini στα "Il vangelo secondo Matteo" ( τα "Κατά Ματθαίον Πάθη")

ή τo εποχιακό all time classic "Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ" του Franco Zeffirelli

είτε των ξεκαρδιστικών Monty Python στο "Life Of Brian"

και του Martin Scorsese στο "The Last Temptation of Christ"

 ...ωστόσο οι Μαθητές είχαν τρυπώσει στην ταβέρνα του Σίμωνα του Κυρηναίου και περίμεναν να τελέψει ο σταυρωμός, να πέσει η νύχτα να μην τους δει κανένας, και να φύγουν. Κουκουβισμένοι πίσω από τα βαρέλια, είχαν στήσει το αυτί τους έξω στο δρόμο κι αφουγκράζονταν το πλήθος που περνούσε χαρούμενο· έτρεχαν όλοι, άντρες γυναίκες, κατά το Γολγοθά, είχαν πασκάσει καλά, έφαγαν κρέας μπόλικο, ήπιαν κρασί μπόλικο, και τώρα με το σταυρωμό θα περνούσε η ώρα τους, κι έτρεχαν.

Ν. Καζαντζάκης, Ο Τελευταίος Πειρασμός 

#

 - Ρε πατέρα άμα βγεις έξω, πάρε μου κι ένα πακέτο τσιγάρα γιατί εγώ δεν προλαβαίνω, έχω διάβασμα. έλεγα εν καιρώ πανελληνίων στον πατέρα μου. Τόνοι βιβλίων, φυσικές, μαθηματικά και χημείες σχημάτιζαν ένα βουνό πάνω στο γραφείο μου κι ακριβώς από κάτω τους κρυμμένος, να τον διαβάζω στα μουλωχτά,  ο Τελευταίος Πειρασμός. Εκεί που άλλος έφηβος θα 'κρυβε και θα σπούδαζε εκδόσεις γνήσιων πειρασμών, εγώ φυλλομετρούσα Καζαντζάκη.

#

Στο χθεσινό, Μεγαλοβδομαδιάτικο, επεισόδιο της εκπομπής, “Judas (The book of blasphemous rumours & psalms)", σε μια εξανθρωπισμένη μεταγραφή των Αγίων βιβλίων, ρίξαμε μια διαφορετική ματιά στα ιερά Πάθη και ευχαριστώ όσες και όσους μου κράτησαν παρέα.

Εις επιθυμεί να ακούσει ηχογραφημένο το σημερινό επεισόδιο δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί τη δεύτερη ηχογραφημένη παρουσία αυτού κατευθείαν από εδώ:

118th lemon's indieground radio show by Lemonostiftis on Mixcloud

ή να κατεβάσει το podcast αυτού πατώντας το παρακάτω εικονίδιο:

click pic to download

Ιδού και το σημερινό playlist:

• Gorky's Zygotic Mynci  - Cursed, Coined And Crucified
• St. Thomas - Take A Dance With Me
• Luke Haines - Christ
• Tones On Tail - Real life
• Bee Gees - Every Christian Lion Hearted Man Will Show You
• Tricky - Passion of the Christ
• John Coltrane - Psalm
• The Dead Brothers - Trust In Me
• Two Wounded Birds - The Last Supper
• Current 93 -  Larkspur And Lazarus
• Martha Wainwright - Four Black Sheep
• Philip Glass - Escape
• Johann Sebastian Bach - St. Matthew Passion Erbarme Dich Mein Gott
• Johnny Thunders-  It Ain't Me Babe 
• The Nits - House of Jacob
• Neville Brothers - Sons And Daughters (Reprise)
• Soulsavers - Presence of God
• Mogwai - Simon Ferocious
• The Chameleons - Everyday I'm Crucified
• Joker's Daughter - The Bull Bites Back
• Ben Watt - Nathaniel
• The Blues Project - I Can't Keep From Crying
• Andrew Oldham Orchestra - Play with fire
• Television Personalities - Pablo Picasso
• Depeche Mode - Blasphemous Rumours 
• The Wake - judas
• Hannah Peel - Electricity
• Metro Deacay - Κεμήλια
• The Teardrop Explodes - Christ Versus Warhol
• Nick Cave & The Bad Seeds -The Mercy Seat (Video Mix)
• Patti Smith - Easter
• Monty Python - Always Look on the Bright Side of Life

Καλή ακρόαση σε όσους ακούσουν και καλές γιορτές σε όλους.

mockumentary, υπέροχα ψέμματα

Mockumentary (mock= κοροϊδεύω, μιμούμαι, διακωμωδώ και documentary) ονομάζονται οι καταγραφές σε φιλμ, βιντεοταινίες και δίσκους φανταστικών γεγονότων και εικονικών καταστάσεων με τη μορφή ντοκυμαντέρ. Ψευδο – ντοκυμαντέρ ίσως τους ταίριαζε ως μετάφραση. Με αφορμή το Zelig του Woody Allen που προβλήθηκε σε ένα άσπρο διπλό σεντόνι, (οθόνη αυτοσχέδιας κινηματογραφικής λέσχης του καλοκαιριού) συνειδητοποίησα πως μερικά δείγματα αυτού του είδους της φιλμογραφίας φιγουράρουν στις διασκεδαστικότερες (αν όχι και καλύτερες) ταινίες που έχω δει. Έτσι σκέφτηκα να συντάξω μια μικρή λίστα, ως ένα μικρό (και υποκειμενικό) οδηγό με όσα σου προτείνω να δεις. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1. This is Spinal Tap: A Rockumentary by M. Di Bergi 

(1984, σκην. Rob Reiner)

 Το απόλυτο. Απολαυστικότατο …ντοκυμαντέρ – το έχω δει τρεις φορές - για μια μπάντα που δεν υπήρξε. Spinal Tap το όνομά αυτής. Στον απόηχο ξεπεσμένων μεγαλείων η μπάντα (που και καλά ξεκίνησε μεταξύ British Invasion και flower power για να καταλήξει μια δεκαετία αργότερα μεταξύ hard rock και «επικού» heavy metal) προσπαθεί να ανακτήσει την χαμένη της αίγλη συμμετέχοντας ταυτόχρονα σε μια νέα Αμερικάνική περιοδεία. Όλα τα στερεότυπα του rock, στιχουργική, εμφανίσεις, σχέσεις μεταξύ των μελών, μπαντοχωρίστρες Yoko Ono γυναίκες, η «κατάρα» των ντράμμερ, παρελαύνουν καταιγιστικά απέχοντας ευτυχώς παρασάγγας από τη φθηνή ανεκδοτολογική καταγραφή. Κορυφαία σκηνή η επι σκηνής αναπαράσταση του Stonehenge για όσους το έχουν δει. (trailer)

2. Zelig (1983)

 Woody Allen στα καλύτερά του. Τα έργα και οι ημέρες του Leonard Zelig, του επονομαζόμενου «Ανθρώπου Χαμαιλέοντα». Του άντρα με την ελαστικότατη προσωπικότητα που έχοντας την ανάγκη να είναι αρεστός κι αγαπητός στους γύρω του αφομοίωνε και αποκτούσε όχι μόνο τον τρόπο σκέψης αλλά και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά όσων συναναστρεφόταν. Δεκαετία 1920, jazz, Mia Farrow, παιδικά τραύματα που φέρνουν γέλια μέχρι δακρύων δε αυτό το φιλμ που έκπληκτοι διαπιστώσαμε πως λανθασμένα νομίζαμε πως είχαμε δει παλαιότερα. Directed by Woody Allen. (trailer)

3. The Blair Witch Project (1999)

Τρομακτικότατη φάρσα που απέκτησε υστερικό hype πριν καν προβληθεί και σε όσους θεατές δεν τη μίσησαν (συμπεριλαμβανομένου εμού) διατήρησε το μύθο της. Ο οποίος «μύθος» θέλει τρεις φοιτητές κινηματογράφου να επιχειρούν αρχικά ένα ντοκυμαντέρ για μια μάγισσα/ τοπικό θρύλο της περιοχής, βιντεοσκοπώντας τελικά την δικιά τους κάθοδο στο άγνωστο και τελικά το θάνατό τους. Η κουνημένη ασπρόμαυρη εικόνα που κάνει την τεχνική του δόγματος να μοιάζει ακίνητη κάμερα, χαρίζει μεν πειθώ στο φιλμ αλλά και ζαλάδα στο θεατή. Directed by Daniel Myrick and Eduardo Sanchez.(trailer)

4. The Office / tv Series (2001-2002 BBC2)

Η ζωή στο γραφείο, όπως Σε 15 επεισόδια (μοιρασμένα σε 2 κύκλους) καταγράφεται κλινικά από αόρατη κάμερα η καθημερινότητα των υπαλλήλων ενός γραφείου κάποιας βρετανικής εταιρίας που οδεύει προς πτώχευση. Θεατρική θα μπορούσες να την πεις, μαύρη και κάμποσο πικρή κωμωδία χαρακτήρων της διπλανής πόρτας (ή μάλλον του διπλανού γραφείου/γκισέ) . Αν έχεις δουλέψει ποτέ σε γραφείο σίγουρα κάπου θα ανακαλύψεις τον εαυτό σου αλλά δεν ξέρω αν αυτό θα σου είναι …ευχάριστο. Η σειρά μεταφέρθηκε και στην Αμερική αλλά δεν την έχω δει. Σενάριο, σκηνοθεσία Ricky Gervais (πρωταγωνιστεί κιόλας) και Stephen Merchant. (extracts)

5. The Rutles (UK / USA, 1978)

Αν και το έχω δει μονάχα αποσπασματικά, έχω ευχαριστηθεί πολύ το soundtrack ετούτης της …μουσικής βιογραφίας. Παρωδώντας την Beatlemania και τα ντοκυμαντέρ-αφιερώματα στην μπάντα από το Λίβερπουλ, το φιλμ ακολουθεί την καριέρα των Rutles από τις μέρες του Λίβερπουλ και τις εμφανίσεις τους στο Αμβούργο μέχρι την παγκόσμια επιτυχία. Μπλεγμένος στο όλο πρότζεκτ φυσικά ο Eric Idle των Monty Python. Lennon και Harrison το γούσταραν, το σνόμπαρε μάλλον ο κύριος McCartney. Εμφανίζονται οι Cast: Eric Idle, John Halsey, Rikki Fataar, Neil Innes; special appearances by Mick Jagger, George Harrison, Paul Simon, Ron Wood, John Belushi, Dan Aykroyd, Gilda Radner, Bill Murray. Directed by Gary Weis and Eric Idle. (full movie)

Bonus

To σκετσάκι "Hell's Grannies" των  Monty Python ένα από τα καλύτερα ψευδοντοκυμαντέρ που παρείσφρηαν στο The Monty Python's Flying Circus 

 υγ. Τελευταία στιγμή μου ήρθε και το Borat (Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan) στο μυαλό, αλλά η πεντάδα έχει συμπληρωθεί.

όταν ο Σωκράτης σκόραρε γκολάρα

Ελλάδα εναντίον Γερμανίας. Ένας θρυλικός αγώνας ποδοσφαίρου (δες παρακάτω και τις συνθέσεις των ομάδων) που έμεινε στην ιστορία. Επίκαιρος ξανά όσο ποτέ, τόσο λόγω εξωτερικής όσο και εσωτερικής ειδησεογραφίας. 

...δια χειρός Monty Python  κατευθείαν από το αναρχικό ιπτάμενο τσίρκο τους (1969-1974).

Στοιχημάτισε πριν δεις τον αγώνα στο παραπάνω βίντεο.

Griechenland

Deutschland