καλά, η Κλεοπάτρα σε πείραξε;

 Χωρίς λόγια

 (αν και σκόπευα να σχολιάσω πολλά, αφήνω την εικονογράφηση να μιλήσει μόνη της).

 

Ανάμεσα – ανάμεσα γυρίζω στους ανθρώπους,

να βρω και εγώ έναν άνθρωπο με ανθρωπιά και τρόπους.

Πνευματική Εστία, Νεάπολη, Εξάρχεια 2011.

υγ και update:  "Το όγδοο θανάσιμο αμάρτημα είναι... η υπεραπλούστευση", είπε στα σχόλια η fool

μια βόλτα στην αγορά

Μια βόλτα στην αγορά είναι ότι πρέπει για να αναθαρρήσεις (χρήματα πλέον υπάρχουν). Απλά ρίξε μια ματιά γύρω σου - δε χρειάζεται να αγοράσεις κάτι, αν δεν πειστείς από το το marketing - και θα δείς προϊόντα και διαφημιστικά που θα σου φτιάξουν τη διάθεση:

  Χλωρίνη Πλινέξ στο Μοναστηράκι,

ευφάνταστα διαφημιστικά πανώ στην οδό Σωκράτους,

 πληγωμένα μοντέλα σε κάποιο mall,

τον "Γιατρούλη με το κλύσμα" και τις "Πορνοαναμνήσεις μιας γκέισας" στην οδό Πανεπιστημίου,

 το υπέροχο κάλυμμα wc: Παρθενών σε κατάστημα κοντά στο αεροδρόμιο,

 τα γνωστά συστήματα αλουΝινίου, στη Λ. Μαραθώνος (στσ. Ω! τι προχειρότητα),

ατόφια διασκέδαση με τον Κούρο, το Σαμίρ και τα άλλα παιδιά στη Δάφνη.

και φυσικά μια ίωση φίνα, κάπου στη Θεσσαλονίκη

Bonus, ο προαύλιος χώρος της Αγίας Παρασκευής στα Τέμπη. Εκεί,σαν σε άλλο ναό του Σολομώντα, σα βγεις στο δρόμο για το Αγίασμα, πέφτεις πάνω σε πειρασμούς λουκάνικα, μπιφτέκια, τραχανά και κουραμπιέδες.

 ...συνεχίζεται

 υγ. Οι φωτό 1 και 9, είναι ευγενική προσφορά του Ν.

χρήσιμη - μόνο για μένα - δημοσκόπηση

νο 1

νο 2

νο 3

νο 4

νο5

νο 7

"Πρέπει" να παραδώσω ένα αφισάκι για την εκπομπή μου στο σταθμό μέσα στο επόμενο διήμερο. Καθώς ένας σωρός άλλα καθημερινά τρέχουν και έχοντάς το αμελήσει, τρέχω τώρα, σχεδόν τελευταία στιγμή.  

Σιγά το πρόβλημα που σε βασανίζει, θα μου πεις. Ή το άλλο με τον κόσμο που χάνεται και τς βαρκούλες... Συμφωνώντας και επαυξάνοντας - και μιας και τα σοβαρότερα των προβλημάτων δε δύνανται να απαντηθούν μέσω δικτυακής δημοσκόπησης -, θέτω μόνο τα παραπάνω 4-5 εικονίδια στη διάθεση όποιου/ας θα ήθελε να με βοηθήσει στην επιλογή του ...καλύτερου.

With a little help from my net friends λοιπόν. 

υγ.1 Αύριο Παρασκευή όπως πάντα στον indieground radio στις 10 το πρωί.

http://indiegroundradio.com/

υγ.2  Το σκίτσο που εικονίζεται στο 1 και το 4 είναι ( "πειραγμένη" από εμένα ) λεπτομέρεια μεγαλύτερου έργου της φίλης Κατερίνας Μανωλέσσου. Πάντως το μικιμάου που τρέχει είμαι όντως εγώ.

μαθήματα πολιτικής ορθογραφίας

Νομίζω πως η λέξη gay, εξελληνισμένη και στη δημοτική γράφεται πλέον με "ι" αντί για "υ" - αν και με ύψιλον χτυπάει καλύτερα στο μάτι - και φυσικά με ένα κάπα. Τα διαλυτικά σωστά παραλείπονται καθώς το προηγούμενο φωνήεν παίρνει τόνο.  

Αν πάλι δεν είσαι σίγουρος, άστο στα αγγλικά όπως έκανε και ο διαφημιστής της αυτοαποκαλούμενης gay χασαποταβέρνας (?) "Το πνιγμένο κουνελάκι".

Δε μπορώ παρά να χαμογελάω παρατηρώντας την  - εκούσια ή ακούσια – παρείσφρηση της αντιπαθούς στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο λέξης (1, 2), τόσο στο ξεσηκωτικό σύνθημα της, όσο και στην εν είδη επιθετικού προσδιορισμού χρήση της στην  «φτωχή πλην τίμια» διασκέδαση της χασαποταβέρνας. 

1  http://gaynewsingreek.blogspot.com/2011/09/3_26.html

2  http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=916742

Την πρώτη φωτογραφία  τράβηξα προ δεκαπενθημέρου στο Πολυτεχνείο ενώ τη δεύτερη μου έστειλε ο φίλος Τ.Σ. και ακόμα αναρωτιέμαι αν υπάρχει ή αν είναι απλώς χαβαλές.

Clark Kent vs Bruce Wayne

Όταν όλα δουλεύουν ρολόι κι η λέξεις προχειρότητα, αρπαχτή, οτινάναι σου είναι άγνωστες, τότε είσαι βέβαιος πως βρίσκεσαι ακόμα στην ηλιόλουστη χώρα που γεννήθηκες. Εκεί που η μόδα (όπως κι όλες άλλωστε οι εκφράσεις παραγωγής και δημιουργίας) βρίσκεται σε αγαστή συνεργασία με την  επιχειρηματικότητα.

Η φωτογραφία είναι από τη συλλογή: «φωτογραφίες δρόμου» που μου έστειλε ο φίλος Τ.Σ. , του οποίου τη ματιά εμπιστεύομαι και απολαμβάνω.

γιατί θες να φύγεις, που θα πας;

  

"Οι επιδοτούμενοι άνεργοι δεν μπορούν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό παρά μόνον όταν κάνουν αναστολή ανεργίας, και θα ξαναξεκινήσουν το ταμείο τους όταν επιστρέψουν στην Ελλάδα." (από αντιγραφή)

Άραγε αυτό ισχύει και για τους έλληνες υπηκόους;

Η πατρίδα σε αγκαλιάζει, σου προσφέρει, μην την εγκαταλείπεις.

ΟΑΕΔ Αμπελοκήπων, Αθήνα 2011

τι το βάζεις και κάνει το δεξί σου χέρι;

 

Ευελπιστώντας να προσελκύσει είτε κουρασμένους δεξιόχειρες, είτε απεγνωσμένους αριστερόχειρες ρίχνει πάνω της κάτι πρόχειρο, δένει με μπρίο ένα μαντήλι στα σγουρά της μαλλιά και είναι έτοιμη να γίνει το δεξί σου χέρι. 

Το δεξί χέρι που ξεσκονίζει, γυαλίζει και καθαρίζει, παντού.

 Κι αν ακόμα πεις σεξιστική, κιτς ή ότι άλλο θέλεις τη συσκευασία του προϊόντος, εμένα μου αρέσει πολύ κι ακόμα περισσότερο δε, όταν έμαθα πως το δεξί σου χέρι όσο χρησιμοποιείται τόσο καλύτερο γίνεται (αυτό από τις οδηγίες της πίσω πλευράς). 

Κερασάκι η αγάπη του δεξιού χεριού για την τέχνη που σου χαρίζει και έργα ζωγραφικής (gives you presents of painting) του Ιωάννη Σγούρου, ο οποίος είναι  και ο υπεύθυνος αντιπρόσωπός/διανομέας του.

υγ. το Nick Cave & the Bad Seeds - Red Right Hand

-----------ο-----------

+update:
Χρειάστηκε η επιστράτευση του υποσυνείδητου της αγαπητής absentminded για ετούτο τον συνειρμό μιας και εμένα δε μου ήρθε στο μυαλό. 

το τέλος μιας αίσθησης

Ατυχής και αποκαρδιωτική η επιλογή του ονόματος ετούτης της ψαροταβέρνας, μας κάνει να ξεκαρδιζόμαστε πάντα όταν περνάμε από ‘κει κι ύστερα να επιδιδόμαστε σε παιδιάστικους συνειρμούς του στυλ:

Δισκοπωλείο: Το δείλι της ακοής,

Αρωματοποιείο: Η δύση της όσφρησης,

Κινηματογράφος: Το σούρουπο της όρασης

κι ίσως κι άλλους με τις εξίσου στενάχωρες λευτεροπαπαδοπουλικές λέξεις: γιόρμα, απόβραδο, μα ποτέ δε μας κέρδισε να πάμε να φάμε εκεί. 

Ακούς εκεί: το ηλιοβασίλεμα της γεύσης!