Το καλό παιδί μεγαλώνει - γίνεται οσονούπω τριών - πάει προπροπροπρονήπιο και τιμάει με το παραπάνω το λάδι που της έβαλα, έχοντας τα ίδια “likes” με τον – wannabeBanksy– νονό.
Τη φορά που ξέχασα τα γενέθλιά της με έσωσε ο πατέρας της: "Πάρε γρήγορα ΤΩΡΑ στο σταθερό" τον άκουσα να λέει συνωμοτικά από το κινητό του τηλέφωνο πριν κλείσει απότομα τη γραμμή.
Έντρομος μην έχει συμβεί κάτι έκανα πράξη τη διαταγή για να ακούσω τον Χ, φίλο και μπαμπά της λεγάμενης, να φωνάζει ενθουσιασμένος: “ Ωωωωω!!! Μαντέψτε ποιος: Ο νονός στο τηλέφωνο να μας πει Χρόνια πολλά… Ευχαριστούμε νονέ”
Έκτοτε περνάω κρίσεις πανικού σε διάφορες άσχετες μέρες νομίζοντας πάντα πως έχω ξαναξέχασει γιορτές και γενέθλια της προηγούμενης μέρας. Μια από αυτές σήμερα και γι αυτό και η ανάρτηση.
υγ. Ο τίτλος είναι άσχετος με το κείμενο (το ξέρω ότι δεν είναι η πρώτη φορά), μου φαίνεται όμως ταιριαστός με τη φωτογραφία.
Ο δανεικός κροκόδειλος πάνω στον οποίο ποζάρει βρίσκεται στο Αττικό Ζωολογικό πάρκο.
Κρίνω τη θέση του κ. ΜΜ ιδιαιτέρως φιλελληνική, παρ’ ότι ο συγγραφέας ενίοτε κατηγορείται για ανθελληνισμό (δες για παράδειγμα εδώ και εδώ). Την κατ’ εμέ αντικειμενικότητα του ΜΜ εκτιμώ, έχοντας διαβάσει μόνο το βιβλίο του: "Τα Βαλκάνια" καθώς και αποσπάσματα από το "Θεσσαλονίκη, πόλη των φαντασμάτων" και κάποια από τα άρθρα του στο δίκτυο.
Ο Μ.Μ. είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της ΝέαςΥόρκης, και το έργο του επικεντρώνεται ιδιαίτερα στα περί της ελληνικής ιστορίας της νεότερης εποχής, της ιστορίας των Βαλκανίων και της ιστορίας του εθνικοσοσιαλιστικού κράτους στην Ευρώπη και των ιδεολογιών στον 20ο αιώνα.
Τα ΜΑΤ πατάσσουν την αταξία δια της αταξίας, κι από αυτή την άποψη δρουν σαν ομοιοπαθητικό φάρμακο. Κι όπως η παραμικρή παρέκκλιση απ’την καθορισμένη δοσολογία στο ομοιοπαθητικό φάρμακο έχει τραγικές συνέπειες για τον άρρωστο, έτσι και η παραμικρή παρέκκλιση απ την προδιατεταγμένη βία των ΜΑΤ έχει τραγικές συνέπειες για την αποκατάσταση της τάξης… Γιατί η βία κλιμακώνεται εύκολα και ο δέρων μπορεί ευκολότατα να μεταβληθεί σε δερόμενο. Αυτό σημαίνει πως οι άνδρες των ΜΑΤ πρέπει να εκπαιδεύονται όχι μόνο στο να δέρνουν αλλά και να δέρνονται, και αυτό δυσχεραίνει τη στρατολόγηση σε τούτη την εξόχως σαδομαζοχιστική αστυνομική δύναμη.
Βασίλης Ραφαηλίδης
Από τον πρόλογο του Βασίλη Ραφαηλίδη στο βιβλίο του Χρήστου Μπρατάκου: "ΜΑΤ, οι κρανοφόροι". Το βιβλίο είναι η μαρτυρία ενός πρώην ματατζή, τώρα το διαβάζω κι εγώ παρόλο που το έχω εκτυπωμένο πολλά χρόνια. "Δεν ξέρω αν αξίζει ως λογοτεχνικό κείμενο" αναφέρει ο Ραφαηλίδης, "αλλά είναι εξαιρετικά χρήσιμο ως μαρτυρία".
Το βιβλίο υπάρχει από καιρό σε μορφή pdfστο δίκτυο.
Τέλος, ένας διάλογος με πολύ χρήσιμες πληροφορίες τόσο για τη σύσταση όσο και για την πρόληψη και αντιμετώπιση των συμπτωμάτων των δακρυγόνων/ασφυξιογόνων της ΕΛ.ΑΣ., βρίσκεται σε αυτή τη σελίδα του ((i))Indymedia. Διαβάστε ειδικά την παράγραφο:ΓΕΝlΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΓΟΝΩΝ.
UPDATE
Σήμερα πήγα στα δικαστήρια της Ευελπίδων ως ένδειξη αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του τελευταίου διημέρου. Ενημερώθηκα εχθές ραδιοφωνικά, άκουσα το κάλεσμα της νομικής υπηρεσίας από τη συνέλευση της πλατείας. Η αλήθεια είναι πως θα ντρεπόμουν αν δεν είχα πάρει τα πόδια μου να πάω ενώ το είχα σκεφτεί, άλλωστε πρωινή δουλειά δεν έχω. Ίσως να μου ‘δωσε κουράγια και ένα σχόλιο της vick στη χθεσινή μου ανάρτηση.
Λίγα άτομα, πάνω κάτω 100, βρίσκονταν εκεί, δεν περίμενα παραπάνω. Τη Δευτέρα 4/7 στις 10:00 το πρωί θα χρειαστεί κόσμος πάλι εκεί.
Καλό Σαββατοκύριακο
Το παραπάνω βιντεάκι δεν είναι των τελευταίων ημερών, παραμένει όμως απολαυστικότατο.
Λατρεύω τους Simpsons σχεδόν παθολογικά – κάμποσοι λένε ότι μοιάζω και με τον Όμηρο μα το αντιπαρέρχομαι - και χωρίς να ακούγεται πρωτότυπο, ενθουσιάζομαι με τις τοιχογραφίες (sic) του Banksy. Έτσι ο συνδυασμός των δύο (υπο)κουλτούρων σε ετούτο το βίντεο που μου πάσαρε ο Δ., με άφησε άφωνο και είναι ο λόγος που το “ποστάρω” , σα να το έκανα forwardσε φίλους μέσω mail, αν και δε το συνηθίζω. Ελπίζω όποιος/α το δει να μη το θεωρήσει …spam.
