δεν έχουν καμία άλλη σχέση, πέρα από το ότι αμφότερες τις
παραδέχομαι – τουλάχιστον μέχρι τώρα - χωρίς όμως τα τραγούδια τους να σημαίνουν, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, πολλά περισσότερα στο μουσικό μου αισθητήριο. (Οι σχέσεις Ελένης Βιτάλη και Lanaς Del Ray είναι άλλου παπά ευαγγέλιο).
Ξεκινώντας από μια ατάκα της ελληνίδας αοιδού που διάβασα προ καιρού σε
εβδομαδιαίο free press (lifo, τ275, σελ6),
έφτασα ανακατευθυνόμενος στο πρωτότυπο μιας συνέντευξης της στην εφημερίδα Espresso.
Δε σχολιάζω τα λοιπά λεγόμενα της Ελένης Βιτάλη, δε με αφορούν
κιόλας, είναι προσωπικές της στιγμές που επιλέγει να δημοσιοποιήσει. Στέκομαι
όμως άναυδος στην κυνική κατ’ εμέ απάντηση που έδωσε στην ερώτηση : «(Κυρία
Βιτάλη), ποιο είναι το προσωπικό σας απωθημένο;» και γι αυτό την παραθέτω αυτούσια:
- «Με έπιασε κάποτε ένας νεοπλουτισμός και έγινα αμερικανάκι. Τότε ήμουν πιο νέα και είχα ένα σπίτι 600 τ.μ με πισίνα και αλεξίσφαιρα τζάμια. Να φανταστείς, κάποια στιγμή με την γνωστή ιστορία που με είχε πιάσει με τα χάπια, έμεινα για δυόμισι χρόνια στην προεδρική σουίτα του ξενοδοχείου “Μεγάλη Βρετάνια”, δίνοντας τότε 400.000 δρχ. την ημέρα! Σκέψου τι λεφτά θα είχα σήμερα! Γιατί το έκανα; ήθελα να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου».
Εδώ νομίζω πως έχουμε να κάνουμε με μια αφελή μα προκλητική εξ-ομολόγηση
που αν όντως αληθεύει, είναι άξια επισήμανσης. Τα περισσότερα από ένα εκατομμύριο ευρώ (1.071.166 για την ακρίβεια) που – πάντα σύμφωνα
με τη δήλωσή της ιδίας - δαπανήθηκαν μόνο για την επι διετία στέγασή της μου φέρνουν
στο μυαλό πλήθος λέξεων (όπως: φόρος, δηλωθέντα εισοδήματα, οικονομικό έτος
τάδε, τεκμήριο διαβίωσης φορολογούμενου, έντυπο Ε1, επιχειρηματίας-εργοδότης, έσοδα
– έξοδα, κ.ο.κ.), ικανών να στελεχώσουν δεκάδες προτάσεις που τελειώνουν σε
ερωτηματικό.
Για έναν περίεργο λόγο και μέσα από κουβέντες με φίλους νομίζω πως μόνο στα δικά μου αυτιά το ποσό ηχεί
τόσο εξωπραγματικό κι ότι είμαι από τους ελάχιστους που εν τέλει «σκάλωσαν» παραπάνω στην είδηση αυτή.
Ίσως ο πλούτος ο ξοδεμένος και σπαταλημένος, να παύει αυτομάτως να προκαλεί τους περισσότερους ιδίως όποτε το "είναι ‘ντάξει άτομο αυτός/η" τους έρχεται στα χείλη άκοπα. Λες και είναι μόνο η μεταλλική μυρωδιά χειροπιαστών χαρτονομισμάτων που μπορεί και ταράζει τα ήθη.
Ίσως ο πλούτος ο ξοδεμένος και σπαταλημένος, να παύει αυτομάτως να προκαλεί τους περισσότερους ιδίως όποτε το "είναι ‘ντάξει άτομο αυτός/η" τους έρχεται στα χείλη άκοπα. Λες και είναι μόνο η μεταλλική μυρωδιά χειροπιαστών χαρτονομισμάτων που μπορεί και ταράζει τα ήθη.
Παρόμοιας τάξης μεγέθους χρηματικά ποσά εάν
αποθηκεύονταν-επενδύονταν από άλλους (του Νταλάρα συμπεριλαμβανομένου) λαϊκούς
(;) καλλιτέχνες θα τροφοδοτούσαν ενίοτε δικαιολογημένα συζητήσεις
για αμαυρωμένες συμπεριφορές που δε συνάδουν σε λαϊκά προφίλ.
Θα μου πεις τώρα γιατί όλοι κράζουν (κράζουμε) το Νταλάρα
και όχι τη Βιτάλη της οποίας το ταλέντο
ανταμείφτηκε εξίσου πλουσιοπάροχα και ο βίος
της απέχει παρασάγγας από εκείνον του λαϊκού παιδιού. Έχω την εντύπωση πως η απάντηση δεν είναι
«από συνήθειο» αλλά μάλλον επειδή το moniker
«Ελένη Βιτάλη» δεν έχει ταυτιστεί με κόμματα, επιχορηγήσεις και διαπλοκή στα αυτιά της κοινής γνώμης, όπως
εκείνο του συναδέλφου της.
Ωστόσο κατά την
προσωπική μου άποψη – κι αν αυτή
ενδιαφέρει κανέναν - πιστεύω πως ούτε το
ξόρκι στην παλιά ζωή μέσω de profundis
συνεντεύξεων (ας είναι και στην Espresso) ούτε η παρέλευση εικοσαετίας
από αυτά τα οικονομικά γεγονότα δεν
παραγράφουν την τεράστια απορία που ένοιωσα - κυρίως στο στομάχι - διαβάζοντας
τις δηλώσεις αυτές. Κι αυτός είναι ο μόνος λόγος της ανάρτησης ετούτης, στην οποία
ομολογώ πως αμφιταλαντεύτηκα πριν πατήσω το πλήκτρο της δημοσίευσης, καθώς επ’
ουδενί ήθελα να σφετεριστώ ρόλους εισαγγελέα ή/& επιθεωρητών του ΣΔΟΕ.
υγ. Για την ιστορία κι από ότι διαβάζω στη συνέντευξή της, η
Ελένη Βιτάλη βάζει το δικό της πετραδάκι στην ανακούφιση του κόσμου, τώρα που (λόγω κρίσης) συμβαίνουν φοβερά και τρομερά, εμφανιζόμενη σε κάποιο λαϊκό πάλκο, με λαϊκές τιμές για τον κόσμο.
update
H Bjork είναι "και γαμώ" τα παιδιά.

