ανένδοτος στην εξυπνάδα

Παλαιότερα είχα διαβάσει μια μελέτη – αστικός μύθος ή όχι δεν ξέρω – που συσχέτιζε το χρώμα ενός αυτοκινήτου με το χαρακτήρα και τον τρόπο οδήγησης του κατόχου του. ‘Ελεγε για παράδειγμα η έρευνα αυτή πως είναι περισσότερο επιθετικοί ή/και  νευρικοί στο βολάν οι κάτοχοι κόκκινων οχημάτων σε αντίθεση με τους αντίστοιχους ιδιοκτήτες λευκών. Αλήθεια-ψέμα τι να σου πω;

Εκείνο όμως που μπορώ με σιγουριά να κάνω είναι η σύνδεση του μεγέθους ενός αυτοκινήτου με την κοινωνικής συνείδησης του ιδιοκτήτη του.  Έχω παρατηρήσει λοιπόν ότι η μείωση του μεγέθους ενός αυτοκινήτου (με το smart – όντας το μικρότερο όλων – να αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα)  επιφέρει την ανάλογη και εκθετική μείωση των αντανακλαστικών ευσυνειδησίας (sic) στους κατόχους τους και την μεγιστοποίηση της δυσλειτουργικής και αγενούς σχέσης τους με τους με ή χωρίς ειδικές ανάγκες συμπολίτες

Μια σειρά φωτογραφιών που έχω τραβήξει κατά τους ατέλειωτους ποδαροδρόμους μου στην πόλη και όχι λεκτικές ακροβασίες είναι το βασικό μου επιχείρημα, που κοντράρει ταυτόχρονα και την άποψη όσων φίλων μου ισχυρίζονται ότι απλά είμαι εμπαθής (πως και γιατί θα μπορούσα άλλωστε) με τη συγκεκριμένη μάρκα οχημάτων

Χαριτωμένοι κι εξυπνάκηδες λοιπόν, πάνω σε πεζοδρόμια - συνήθως παρκαρισμένα κάθετα, μέσα σε πάρκα, καβάλα σε πεζοδρόμους, πάνω σε ράμπες για καροτσάκια κ.ο.κ.

 

 

Ετούτη η σειρά φωτογραφιών – μεγάλη και κουραστική το ξέρω – δεν είναι η πρώτη καταγραφή της βλαμμένης συμπεριφοράς που χαρακτηρίζει μεγάλο ποσοστό των οδηγών της τετράτροχης χαριτωμενιάς. 

  
 Περισσότερα smart – παρκαρίσματα εδώ: smart είσαι και φαίνεσαι!  καθώς και άλλη μια υπέροχη smart-φωτο: η εξυπνάδα πάει παντού.

η εξυπνάδα πάει παντού

Η συλλογή φωτογραφιών του κινήματος "η εξυπνάδα πάει πεζοδρόμιο" συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό και θα μπορούσα να παραθέσω τώρα, περισσότερα κατορθώματα των smart τύπων που κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Βάζω φρένο όμως στην δημοσίευση της εμπαθούς παρατηρητικότητάς μου επιλέγοντας να αναρτήσω μόνο τούτη, η οποία αποδεικνύει ότι τελικά η εξυπνάδα δεν πάει μόνο πεζοδρόμιο, πάει παντού!!!

smart είσαι και φαίνεσαι!

Πόσο έξυπνο ή κομψό θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις τον/τη κάθε ηλίθιο(α) που παρκάρει το αυτοκίνητό του/της πάνω σε πεζοδρόμιο; Ειδικά όταν νομίζει πως η τετράτροχη χαριτωμενιά του δεν ενοχλεί λόγω μεγέθους. Ε λοιπόν, “αγαπητέ φίλε/η” το μέγεθος δε μετράει, η τεχνική είναι αυτή που κάνει τη διαφορά. Κι όταν η τεχνική παρκαρίσματος περιλαμβάνει ανάβαση κρασπέδου, ε, τότε ο παραπάνω χαρακτηρισμός ηχεί στα αυτιά μου πολύ πολύ φτωχός.



Στους βασιβουζούκους καταληψίες πεζοδρομίων έδειχνα ανέκαθεν ελάχιστη ανοχή, καθ'ότι κυκλοφορώ τον περισσότερο καιρό πεζός (ως μη οδηγός) προβληματίστηκα όμως πραγματικά τα τελευταία χρόνια, αποκτώντας άτομο με κινητικά προβλήματα στην οικογένειά μου. Επίσης έγινα περισσότερο παρατηρητικός.

Πρόσεξα το τρέμουλο των μπράτσων πάνω στις πατερίτσες ή το πι και τον ιδρώτα στο μέτωπο κάθε φορά που κατεβαίνει στο οδόστρωμα αναγκασμένο από το τετράτροχο κάποιου αλήτη. Μέτρησα το λιγόστεμα των ούτως ή άλλως μικρών πεζοδρομιακών περιπάτων και έφριξα.

Αρχικά κόλλησα κάμποσα «είμαι γάιδαρος …» αυτοκόλλητα, μια δυο φορές φώναξα τους δημοτικούς, άλλες τσακώθηκα ή έφτασα κοντά (πολύ κοντά) στη χειροδικία. Αποτέλεσμα μηδέν. (*)

Εντωμεταξύ είχα ξεκινήσει να φωτογραφίζω τα κατειλημμένα πεζοδρόμια, σκεπτόμενος να θεσπίσω βραβείο μεγαλύτερου μαλάκα. Το σχέδιο δεν το έχω εγκαταλείψει, σκέφτομαι μάλιστα να ποστάρω τον εβδομαδιαίο νικητή με τα στοιχεία του αυτοκινήτου του φάτσα κάρτα.

Στην πορεία των φωτογραφήσεων και ανατρέχοντας τον υποφακελο : “γαϊδούρια” διαπίστωσα πως ιδιαίτερη έφεση στα πεζοδρόμια έχουν τα αυτοκίνητα πολλών κυβικών (τύπου τζιπ) και παραδόξως τα smart-άκια. Στα τελευταία εστίασα περισσότερο (τα τζιπ ευτυχώς έχουν αρχίσει να αραιώνουν τις εμφανίσεις τους στους Αθηναϊκούς τουλάχιστον δρόμους) μιας και είναι σχεδιασμένα ως εύχρηστα αυτοκίνητα πόλης. Πράγμα που σημαίνει ότι έχοντας πολλαπλάσιες πιθανότητες εύρεσης κανονικής θέσης πάρκινγκ (λόγω μεγέθους) η νοσηρή συνήθεια των ιδιοκτητών τους (εννοείται όχι όλων) είναι καθαρά θέμα νοοτροπίας και κουλτούρας.

Αυτά.

(*)Μια κάποια λύση θα ήταν αυτή της εκδικητικής αυτοδικίας, τουλάχιστον όπως την πραγμάτωσε κάποιος καλός φίλος. Στόκαρε τα χερούλια των πορτών σε αυτοκίνητο ηλιθίου που πάρκαρε συχνά μπροστά από τη γκαραζόπορτα του με …βιτάμ.