15 Ιουλίου 2014

love to love you vinyl - οι 33 στροφές στα κόμικς


Τον καιρό που σκέφτεσαι να αδυνατίσεις μόνο και μόνο για να χωράς κι εσύ στο δωμάτιο με τους δίσκους - άντε και για να φτάνεις στα ψηλότερα ράφια της δισκοθήκης χωρίς να λαχανιάζεις καθώς τεντώνεσαι -,


τότε που οι δίσκοι αρχίζουν να καταλαμβάνουν τα χαλιά, τα μωσαϊκά και τα παρκέ συνειδητοποιείς πως το παιχνίδι δεν έχει το τέλος εκείνο που είχαν προβλέψει η Neoset, ο Βαράγκης και το Νεο Κατοικείν.

by Robert Crumb
Με την αμηχανία που σου δημιουργεί η γνώση του πεπερασμένου των επίπλων που φιλοξενούν τα άπειρα κιλά δίσκων - αλήθεια θυμάσαι τη μέρα που τ' αγόραζες και νόμιζες πως θα γεμίσει στα γεράματά σου; -  γονάτισε, διάλεξε ένα δίσκο από το κασόνι με τις νέες "αφίξεις" ...


by Edika (Θεός)

και βάλτον να παίξει για σένα. 


Έπειτα χάϊδεψε με τα ακροδάχτυλά σου τις ράχες των βινυλίων στα ράφια της δισκοθήκης σου γι ακόμα μια φορά και νιώσε περήφανος για το ιερό σου κόλλημα. Όρισε εκ νέου τη φράση "Μια μεγάλη δισκοθήκη"

Peanuts, by Charles Schulz
Τέλος πλύνε τα χέρια σου από τη σκόνη που μάζεψαν κατά την προηγούμενη διαδικασία περηφάνειας καθώς κανείς βινυλιάκιας δεν ξεσκονίζει ποτέ τα άλμπουμ του.


Οι ρίζες της παρούσας ανάρτησης, ο συνδυασμός  των δύο πολιτισμικών τάσεων, στο βινύλιο και τα κόμικς αναφέρομαι φυσικά, χρονολογούνται στις απαρχές του ιστολογικού μου χωρόχρονου, μπορεί κι ακόμη παλιότερα. Τότε που μάζευα υλικό για ένα ποστ αφιερωμένο στη διείσδυση των κόμικ στο artwork γνωστών και μη εξύφυλλων δίσκων. Για αρχή είχα σχεδιάσει να βάλω το Cheap Thrills της Janis Joplin με τους Big Brother & The Holding Co.

Cheap Thrills, by Robert Crumb
Στην πορεία όμως, το όλο εγχείρημα πήρε μια νέα κατεύθυνση. Κι αυτό γιατί τον τελευταίο καιρό αρέσκομαι να ανεβάζω "δοξαστικές" αναρτήσεις που αφορούν το βινύλιο και δεν έχω εγκαταλείψει αυτή την "Love to love you baby" διάθεση  προς το αντικείμενο φετίχ (Φετιχιστής μπορεί να δηλώνω, συλλέκτης όχι)..


Να μιλάω για όλες εκείνες τις απολαύσεις που αφορούν τη σχέση μου (σου, μας, σας) με αυτό, από το να το ψάχνεις και να το αναζητάς, μέχρι να το αγοράζεις, να του ανοίγεις τη συσκευασία και να το καθαρίζεις, και από το να εντρυφείς σε εσώφυλλα και σημειώσεις μέχρι - και αυτό είναι και το σημαντικότερο - και να το ακούς. 


Έτσι ο αναθεωρημένος λόγος ύπαρξης της ανάρτησης και δικός μου σκοπός (πιθανότατα ανώφελος, μα σίγουρα εγκυκλοπαιδικός κι εργασιοθεραπευτικός συνάμα), είναι το να εντοπίσω τις περισσότερες δυνατές σχεδιαστικές απεικονίσεις δίσκων βινυλίου καθώς και των θαυμαστών αναπαραγωγέων αναλογικού ήχου, που ονομάζουμε πικάπ, σε κόμικ, διαφημίσεις, γελοιογραφίες, τρικάκια, flyer κλπ


Ξεκίνησα λοιπόν, σκανάρωντας αρχικά όλους τους νευρώνες της μνήμης μου, ανέτρεξα σε ψηφιακούς φακέλους δεκαετιών στον υπολογιστή μου, κι αργότερα σε στίβες περιοδικών κόμικς, χωμένος σε μπαούλα και πατάρια. Στο τέλος έφερα και μια βόλτα στο χάος του διαδικτύου.

by Christian Binet

Έβαλα ένα δίσκο να στριφογυρνάει στο πλατώ, η ανάρτηση αυτή δεν θα μπορούσε άλλωστε να γραφτεί υπό τους ήχους άλλου φορμάτ, κι άρχισα την αποδελτίωση.




Οι πωλήσεις των δίσκων βινυλίου ανακάμπτουν του καταποντισμού τους κατά τη δεκαετία του 90, και συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία για σχεδόν δέκατη χρονιά!  Κάτι η επιστροφή στην ανάγκη του φυσικού, απτού αντικειμένου, η εξάπλωση της ιδέας περί ανωτερότητας του ήχου του βινυλίου και η παράλληλη εξαΰλωση του αντίπαλου cd,


κάτι οι μοδάτες vintage αναβιώσεις (με τη συμπαρομαρτούσα θετικότατη Record Store Day και το όλο hype), ανάγκασαν σχεδόν όλους τους εμπλεκόμενους, εταιρίες και δισκογραφούντες, να τυπώσουν τις δουλειές τους σε πολυμερισμένους πλαστικούς κύκλους προκειμένου να καλύψουν την αγοραστική όρεξη του κοινού.


Και πέρα από το αναμενόμενο έστειλαν πάρα πολύ περισσότερο μουσικόφιλο κόσμο στα δισκοπωλεία.


Η τροφοδότηση της έξης κάθε δισκομανιακού κατά τα γραφάς, ανέκαθεν απαιτούσε υπομονή, έρευνα και αντοχή. Κι οι περισσότεροι του κόμματος, εξ' όσων γνωρίζω τα έχουν αυτά τα τρία ηθικά αγαθά (στους περισσότερους εκλείπει βέβαια η αλληλεγγύη αλλά ετούτο είναι μια άλλη ιστορία). Υπάρχει όμως κι ένα τέταρτο αγαθό, υλικό αυτό, που καθορίζει την αγορά δίσκων (και πικάπ, ενισχυτών, ηχείων, επίπλων, καλωδίων). Το χρήμα.


Έτσι παρ' όλα τα υψηλά δεκαετίας διεθνώς, η αγορά, για την εγχώρια ομιλώ, έχει αναγκάσει τους περισσότερους στην αποκλειστική (και σ' αυτό το επίθετο εστιάζεται ένα κάποιο πρόβλημα) αναζήτηση δίσκων σε παζάρια και καταστήματα μεταχειρισμένων.


Προσωπικά πάντως εγώ το ευχαριστιέμαι εξίσου αν όχι και περισσότερο. Είναι που ενθουσιάζομαι όταν μερικές φορές στα μεταχειρισμένα άλμπουμ που φτάνουν στον καναπέ μου, ανακαλύπτω σημάδια και μηνύματα των παλιών κατόχων (εδώ δυο από τις περιπτώσεις αυτές: 1 & 2)


(Η Παναγιά μαζί σου, τις Κυριακές το πρωί στα παζάρια)

Holy Vinyl

Τα δε νέα ακούσματα έρχονται συνήθως μέσω οπτικών ινών, ελέγχονται, εκρίνονται, ξεδιαλέγονται προσεκτικά κι αν κάποιο απ' αυτά θεωρείς ότι αξίζει, τότε και μόνο τότε τρέχεις και το αναζητάς στο κοντινότερο δισκάδικο.


Δυστυχώς στην ψηφιακή τους μορφή, σπάνια ακούγονται πλέον ολόκληρα τα άλμπουμ ως ενιαία πνευματικά έργα. Ακόμα κι εγώ που δεν ενστερνίζομαι τη θεωρία των ξερών single, του ενός, άντε δύο χιτ ανά μπάντα και ανά δίσκο, υποκύπτω συχνά στον πειρασμό του next - next -next ....


[Ίσως έτσι κρατιέμαι νέος, ε; Αλλά τι νέος θα μου πείς με τέτοιες γελοιγραφίες σαν από το "Τραστ του γέλιου";]



Τις περισσότερες φορές οι μεγάλες αλήθειες (ναι υπάρχουν!) κρύβονται στα απλά λόγια. Ηλίου φαεινότερον αυτό στα στριπάκια του Charles Schulz. Η παρέα του Snoopy έχει μια ιδιαίτερη σχέση με το βινύλιο και με την παιδική τους αφέλεια οι χαρακτήρες των Peanuts την αποκαλύπτει:

Peanuts, by Charles Schulz 

Peanuts, by Charles Schulz 
Peanuts, by Charles Schulz 
Είναι όντως αυτές οι αλήθειες οι πραγματικοί λόγοι που σε κάνουν συλλέκτη; Δύσκολο να σου απαντήσω μιας και δεν κατατάσσω τον εαυτό μου στην κατηγορία αυτή.

Peanuts, by Charles Schulz 
Ας επανέλθω όμως τώρα, στην πένα του κ. Robert Crumb, μιας κι αυτή στάθηκε η αρχέγονη αφορμή για την ανάρτηση, πάμε να δούμε "Το μανιφέστο του συλλέκτη δίσκων" διά χειρός του ιδίου (κλικ για μεγέθυνση)

Record Collectors by Robert Crumb

ο οποίος κ. Crumb έχει τιμήσει ουκ ολίγες φορές με τα μελάνια και τις γραφίδες του στα ιδιοσυγκρασιακά του σκίτσα, τόσο το βινύλιο, τους δίσκους και τα δισκάκια, τα πικάπ και τις συλλογές όσο και τα ίδια τα πρεζάκια του μαύρου χρυσού, τους δισκόφιλους και την καταραμένη ψυχολογία τους.


by Robert Crumb

by Robert Crumb
by Robert Crumb
καθώς και ο αντίλογος σε μια σπουδαία αυτοκριτική ανάλυση του ψυχισμού ενός συλλέκτη από έναν ...πάσχοντα. Τα λόγια του οποίου αν και υπερβολικά που και που έχουν πολύ ενδιαφέον:


by Robert Crumb
Οι κίνδυνοι. Οι πραγματικοί κίνδυνοι για έναν λάτρη του βινυλίου δεν είναι βέβαια ούτε ο εθισμός του στη νόμιμη μαύρη ουσία, 

Ranxerox by Stefano Tamburini and Tanino Liberatore,
I can't help it, Mike !!! (απίθανη ατάκα)
ούτε στην αντικοινωνικότητα που κάποιοι λένε πως ενσκύπτει στους συλλέκτες. Οι κίνδυνοι είναι άλλοι ή για να το πω καλύτερα οι κίνδυνοι είναι οι άλλοι. 


Li'l Phooey Dewey by Malt Spinelli
Για παράδειγμα ο τρόμος του να αφήσεις παιδιά, ανήψια και εγγόνια να ...παίξουν (με) τους δίσκους σου. Λαμπάτοι ενισχυτές και ακριβά πικάπ, διαμαντένιες βελόνες και κεφαλές πηνίου οφείλουν να έχουν πάντα ατρόμητους κασκαντέρ, υποκατάστατα για τα γυναικόπαιδα, τον απλό ...λαό με τον οποίο συνοικείς. 

Woody Woodpecker by Walter Lantz
Tom & Jerry by Hanna & Barbera
Καθώς όμως κάθε κανόνας έχει και τις εξαιρέσεις που τον επιβεβαιώνουν υπάρχουν πάντα κι εκείνες οι στιγμές που κάποιο κόσμημα της δισκοθήκης σου χάνεται με άδοξο τρόπο.



Σπάνια έως ποτέ εχθρός είναι και ο κακός σου εαυτός.

The Simpsons, by Matt Groening
The Freak Brothers
Και λέω σπάνια έως ποτέ γιατί ακόμα και στα πάρτυ, - τουλάχιστον όπως γινόντυσαν κάποτε αυτά, όπου εκατοντάδες δίσκοι έπαιρναν τη σειρά τους να φέρουν τις βόλτες τους στο πλατώ πριν στοιβαχτούν απροστάτευτοι, γυμνοί από εσώφυλλα και προστατευτικά "βρακιά", ο ένας πάνω στον άλλο -, πλην ελαχίστων σημαδιών χρήσης ποτέ δεν πάθαιναν τίποτα.

Και αναφέρομαι σε κατακλυσμιαία πάρτυ με πολλούς καλεσμένους

The Far Side, by Gary Larson 

σε πάρτυ με 2 άτομα

Omaha by Reed Waller



ή ακόμα και εκείνα τα πάρτυ του που έκανες μόνος, είτε σ' άκουγε όλη η γειτονιά.

by Edika (είπαμε, θεός)
είτε όχι.


Ή και να πάθαιναν στην τελική, ήξερες πως εξαρχής γι αυτό προορίζονταν. Ένας δίσκος με τον οποίο έχετε λειώσει στο χορό δεν παύει να είναι ποτέ ένας από τους πιο υπέροχους δίσκους που έχεις. Όσες γρατζουνιές και χυμένα ποτά να έχει πάνω του.


Το "Standing on a beach" των Cure, κάπως έτσι την έχει πατήσει.




Κι εσύ φυσικά και δικαιολογημένα ο καλύτερος DJ του κόσμου! Στο σπίτι...



στο κλαμπ


στο τζούκμποξ ενός μπάρ

Juke box by Petros Zervos
The Simpsons, by Matt Groening
ή στο στούντιο ενός ραδιοφωνικού σταθμού

Lupo Alberto by Silver

Radio Lucien by Margerin


αφού ακούς και παίζεις την καλύτερη μουσική που έχει ηχογραφηθεί ποτέ στον πλανήτη.

Mafalda by Quino


με τους προσωπικούς σου ήρωες

Superman 1947

ή ακόμα καλύτερα τους ολόδικούς σου αντιήρωες

Mr Magoo, by M. Kaufman & J.Hubley
διαλέγοντας τραγούδια από τις 33 στροφές




τις 45



ή τις 78

Rolling Stones, by Robert Crumb

Red Brothers by Panebarco
Έτσι δεν είναι;



"Πονάει πάντα η πρώτη φορά, όπως λέει και εκείνο το συγκρότημα που άκουγες" μου 'χε πει η μάνα μου πάνω σε μια κουβέντα μια φορά, στις Τρύπες αναφερόταν φυσικά, κι εγώ έκπληκτος όχι μόνο που δεν αγνοούσε τη μουσική που έβαζα έφηβος στο πατρικό αλλά αντιθέτως είχε επιχειρηματολογήσει με στίχο του Αγγελάκα, απάντησα εξυπνακίστικα με τον αμέσως επόμενο στίχο.


Κάθε βινύλιο κουβαλάει πάνω του μνήμες. Σαν φωτογραφία ένα πράγμα. Επαναλαμβάνομαι, το ξέρω, αλλά δεν πειράζει. Αντιγράφω λοιπόν από μία ανάρτηση του προηγούμενου μήνα: 

...η ιστορία της ζωής μου βλέπεις, ίσως και της δικής σου αν είσαι πάνω κάτω στην ηλικία μου ή μεγαλύτερος, έχει καταγεγραμμένο το μουσικό της soundtrack σε μαύρους κυκλικούς δίσκους πολυβινυλοχλωριδίου.  

5 e il numero perfetto by Igort
Οι οποίοι αν το σκεφτείς  φέρουν και κάτι ακόμα, άγραφο κι ατύπωτο αυτό, εξίσου σημαντικό πάνω τους. Μνήμες. Είναι φορτωμένοι εικόνες από τον καιρό που τους αγόραζες. Εποχές αυτιστικής εφηβείας, εποχές χορού, εποχές της πρώτης φοράς, μακριών μαλλιών, συνακροάσεων, ευτυχίας, εκπληρωμένων ή μη μεγάλων ερώτων, βίας και ξεσπασμάτων, λύπης κοκ. 

Top Cat by Hanna-Barbera
Τη μέρα που πήρα τον πρώτο μου μισθό, στην πρώτη μου έξοδο απ'το στρατόπεδο, τη μέρα που ήθελα να σου γράψω μια κασέτα με το τραγούδι που σου άρεσε, τη μέρα που έχασα τη δουλειά μου, τη μέρα που τέλειωσα το σχολείο ή τη σχολή, τη μέρα της απώλειας, τη μέρα που είχα 100 δραχμές στην τσέπη, τη μέρα που ψάχναμε δίσκους παρέα, τη μέρα που θα άλλαζε η χιλιετία, τη μέρα που γύρναγα έρημος στους δρόμους της πόλης αλλά κι εκείνη που σφύριζα ενθουσιασμένος στα ίδια μέρη πήρα ένα δίσκο. Όπως και τόσες άλλες.


Πολλές εκατοντάδες μέρες, τουλάχιστον 30 Μαρτίων. 

by Robert Crumb
Στις γιορτές και τα γενέθλια μου παίρνουνε δίσκους καλοί φίλοι.

Αυτά τα λίγα.

Now's the time, by Jean-Michel Basquiat 

12 σχόλια:

  1. Μπραβο lemon απιθανο post 1000 thanks

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ φίλτατε Salaok, Αν και τo είχα από καιρό στο νου και μάζευα υλικό τώρα που το βλέπω κι εγώ "μαζεμένο" σε ανάρτηση το ευχαριστιέμαι κι εγω πολύ.

      ΌΛα καλά?

      Διαγραφή
  2. !!!!!!!
    Χορταστικότατη ανάρτηση, μπράβο!!! Μου άρεσε πολύ.
    Την καλημέρα μου lemon και τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλημέρα lefti! θενκς για τα εύσημα. όλα καλά ελπίζω, ε?

      εντωμεταξύ παίζει και η εξίσωση: χορταστικότατη = γιγάντια & δυσανάγνωστη

      Διαγραφή
    2. για μένα δεν έπαιξε έτσι and you know..
      όλα καλά, έχουμε και τα ευτράπελα μας ανά διαστήματα έτσι να μην ξεχνιόμαστε αλλά το ζεν που έχω αποκτήσει σημειώδες :)))
      Πολύ καλησπέρα!

      Διαγραφή
    3. εννοείται πως το ξέρω, απλά σε πειράζω

      Αυτό το ζεν, κοίτα μην τυχόν και το χάσεις. Γιατί χαθήκαμε. Σε καλό δρόμο στην αναζήτησή του είμαι κι εγώ

      Διαγραφή
  3. απαπα κουράστηκα να διαβάζω τα σκίτσα! Εγώ δεν είχα ποτέ μου κανένα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλημέρα Ηφ, "κακώς" δεν ασχολήθηκες με τα κόμικς μέχρι τώρα, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. μεγάλη απόλαυση.

      Διαγραφή
  4. Ξεκίνησα τη μέρα μου διαβάζοντας αυτό. Ακόμα κ αν βρέξει πάλι, θα είναι μία ωραία μέρα για δίσκους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως πάντα άλλωστε. Πάντα θα είναι μια ωραία μέρα να πάρεις δίσκους! Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  5. Πολύ ωραίο Πόστ!
    Αν και δεν είμαι βινιλιάκιας,μου θύμησες τους δίσκους που έλιωσαν για πάρτη μου και θα μπορούσα να γράψω δεκάδες σελίδες με τις ιστορίες τους. Μλκ πορώθηκα - θα επισκευάσω το πικάπ για το σπίτι στο βουνό. Τέλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να 'σαι καλά Τσόκο. Είμαι ευτυχής που σ'έβαλα στη μπρίζα για να φτιάξεις το πικάπ και γι αυτό δεν μπορώ παρά να πω Welcome to the club!

      Και ό,τι χρειαστείς εδώ είμαστε, το ξέρεις ε;

      Διαγραφή

Related Posts with Thumbnails