13 Νοεμβρίου 2012

γεγονότα που σε σημαδεύουν




Αν εξαιρέσεις τις πασούλες – μπάλα μας ένα νεράντζι - που παίξαμε με τον Τ. το απόγευμα, κουβεντιάζοντας, πάνω κάτω τον ίδιο δρόμο κάπου στα Μυκονιάτικα, μπαλαδόρο δε με λες. Μπορούν να στο επιβεβαιώσουν όσοι με έχουν συναντήσει έστω και μία φορά. 

Βαρύς κι ατάλαντος εξ απαλών ονύχων σε οποιοδήποτε σπορ, έπιανα συνήθως τη θέση κάτω από τα (αόρατα τις περισσότερες φορές) δοκάρια όποτε χρειάστηκε να παίξω  ποδόσφαιρο.  Η καριέρα μου ως τερματοφύλακας δε, πήρε την κατιούσα τη μέρα που γεμάτος υπερένταση, εκτινάχτηκα με άψογα αντανακλαστικά και έβγαλα κόρνερ μια καραβολίδα  με το …μάτι μου. Δε θυμάμαι αν νικήσαμε τελικά ή αν κόπηκε το δίτερμα στη μέση μιας και το αίμα στο σκισμένο από τα γυαλιά μου βλέφαρο δεν έλεγε να σταματήσει με τίποτα.  

Με μπανταρισμένο το καλό μου μάλιστα μάτι μετά το νοσοκομείο - ράμματα δεν έκανα, μόνο η προϋπάρχουσα βλεφαρόπτωση  επιδεινώθηκε (από 3/10 στην κλίμακα Thom Yorke έφτασε το 4,1/10) - πέρασα άπειρες βαριεστημένες ώρες μοναξιάς στο σπίτι ψάχνοντας οτιδήποτε ψάχνεται.  

Κάπου εκεί ήταν που έπεσα και από τα σύννεφα -  δεν μπορείς να φανταστείς την έκπληξή μου - όταν διαβάζοντας το ημερολόγιο της αδελφής μου, είδα την ακατανόητη φράση: "ο αδελφός μου είναι μαλακισμένο".  Έκανα μια βδομάδα να της ξαναμιλήσω. 


Belle and Sebastian - I don't Wanna Play Football


10 σχόλια:

  1. Γέλασα πολύ - δεν θα πω τίποτε άλλο. (..................................)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ps : To τρίτο μάτι είναι πάντα ενεργό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :)

      υγ. το τρίτο μάτι το έχω με κολλύρια αυτόν τον καιρό

      Διαγραφή
  3. Διπλό "άουτς" για το διπλό χτύπημα, από την καραβολίδα και την ακατανοήτη φράση της αδερφής.

    Η περίπτωση με το ημερολόγιο μου θύμισε μία δική μου στην οποία θα μπορούσα να μάθω ως τρίτη τις σκέψεις ενός προσώπου για μένα και χωρίς να έχει να έχει την παραμικρή ιδέα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα τι με απέτρεψε περισσότερο να το κάνω: το ανέντιμο της υπόθεσης και εις βάρος του άλλου προσώπου, ή ο φόβος μου να μάθω τι σκεφτόταν για μένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λοιπόν όπως καταλαβαίνεις θίγεις ξανά μεγάλο ζήτημα. Εννοείται πως το έχω σκεφτεί ουκ ολίγες φορές και ο μόνος λόγος που δεν διαπράττω το ίδιο ...ατόπημα δεν είναι το ανέντιμο της υπόθεσης ούτε η ...διαχείριση της γνώσης των συναισθημάτων του άλλου αλλά μόνο η ντροπή που νιώθω μετά. Τελείως εγωιστικά, είναι το μόνο που δεν παλεύω.

      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. :))))

      Εννοείται πως σε ακούω, πάντα - και μάλιστα με προσοχή -, στα μάτια έχω το πρόβλημα.

      Διαγραφή
  5. αχαχα καλό! Καλημέρα!
    Εγώ πάλι μόνο στο δημοτικό έπαιζα.. δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα.. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Ηφ, σε τι θέση έπαιζες;

      Φιλική συμβουλή: Το τέρμα είναι το λιγότερο ενεργοβόρο και απαιτεί το λιγότερο ταλέντο (τουλάχιστον για το επίπεδο που παίζαμε εκείνο τον καιρό)

      Διαγραφή
    2. Ούτε που θυμάμαι, πάντως όχι τέρμα..

      Διαγραφή

Related Posts with Thumbnails