Και ξάφνου ένας τύπος με πολιτικά την πλησιάζει και της αρπάζει το τσιγάρο από το χέρι. Το
σβήνει αγέλαστος και απομακρύνεται βαρύς χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ένας φρουρός της επανάστασης
έκανε σωστά τη δουλειά του στη χώρα που η μουσική απαγορεύεται, τα 10 (δέκα) λίτρα βενζίνης κοστίζουν 1 (ένα)
ευρώ και δεν νοείται συμμετοχή της στον κλασσικό Μαραθώνιο της Αθήνας από το
490 π.Χ.
Τόσο οι ταξιδιωτικές διηγήσεις, οι μικρές ιστορίες της Ε (η
συνταξιδιώτισσά της, η Λ έλειπε) όσο και οι φωτογραφίες τους από το ταξίδι τους στο Ιράν, μας κράτησαν
καθηλωμένους για ώρες και μόνο κάμποσα «Ω!», «Άντε ρε» και «Για λέγε» ακούγονταν
από τη μεριά όσων προσπαθούσαν να καταλάβουν τη ομορφιά του μακρινού τόπου και τη
γοητεία του – καταπιεσμένου - λαού του εξ αποστάσεως.
Μην ξεχάσεις να μου στείλεις ανταπόκριση και φωτό από το
Ιράν, είπα στην Ε πριν φύγει, κι εκείνη μας έστειλε μέσω κινητού τη φωτογραφία
μιας μπύρας Bavaria 0% όσο
εμείς βρισκόμασταν στην Κρήτη. Όμως προχθές
μου έδωσε όλο το ψηφιακό φιλμ της εκδρομής τους, και συνεπαρμένος εγώ
προσπάθησα να εστιάσω σε φάτσες και ανθρώπους προσωποποιώντας τις διηγήσεις της
– μεταξύ πραγματικών μπυρών αυτή τη φορά – επιλέγοντας με αυτό το κριτήριο κάποιες
φωτογραφίες προς δημοσίευση:
Εντωμεταξύ ήρθε στα σχόλια και η ανταπόκριση της Ειρήνης, την οποία παραθέτω αυτούσια εδώ:
" Λοιποοόν ήρθαν οι καθυστερημένες ζάντες.....
Η πρώτη φωτό είναι ένα μνημείο στην Τεχεράνη που το είχε φτιάξει
ο Σάχης για να υποδεχτεί τους βασιλιάδες απ όλες τις χώρες. Όταν έγινε η επανάσταση
του 1979 που τον διώξαμε και μπήκε ο Χομεϊνί με την ισλαμική δημοκρατία (μόνο δημοκρατία
δεν είναι) το μνημείο αυτό ονομάστηκε πύλη της ελευθερίας.
Η γέφυρα που είναι πολύ ωραία φωτισμένη είναι στο Ισπαχάν. Έχει
πολλές παρέες το βράδυ που κάθονται χαζολογάνε τρώνε και πίνουν και κανένα παράνομο
ουισκάκι. (απαγορεύεται το αλκοόλ στη χώρα)
Το Ισπαχάν έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη πλατεία στον κόσμο μετά
απ αυτήν του Πεκίνου. Είναι η πλατεία του ιμάμη (ιμαμ μεϊνταν) και φαίνεται στη
φωτό με το μεγάλο τζαμί.
Το νεκροταφείο είναι για τα θύματα του πολέμου με το Ιράκ. Είναι
ήρωες, τους τιμούν πολύ και βλέπεις φωτογραφίες τους σε όλους τους δρόμους του Ιράν.
Η πόλη με τα σοκάκια είναι η παλιά πόλη της Yazd η οποία προστατεύεται
και διατηρείται από την unesco. Μένει όμως κόσμος κανονικά . Τα παιδάκια στις φωτό
είναι εκεί.
Ο αρχαιολογικός χώρος είναι η Persepolis, είναι τρομερά εντυπωσιακή
και καλοδιατηρημένη. Την είχε καταστρέψει ο μέγας Αλέξανδρος. "Ευτυχώς για
να έχουμε τουρισμό¨ είπε ένας τύπος που δούλευε στην καντίνα απ έξω.
Γενικά είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι, πολύ φθηνό, καταπληκτικοί
άνθρωποι, καθόλου εγκληματικότητα, πολύ ιστορία και ένα τόσο καταπιεστικό καθεστώς
(ειδικά για τις γυναίκες) που δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο.
Αξίζει να πάτε κι όποιος το αποφασίσει να μας πει να βοηθήσουμε
τώρα που βρήκαμε τις άκρες.
Ειρήνη"
υγ. Ευχαριστώ Ε. και Λ..
