καλημέρα από Σκωτία

Τα τυπικά αγγλάκια που ξεροψήνονται στις ελληνικές παραλίες τα καλοκαίρια γίνονται τυπικοί άγγλοι μουσικοί, και αν θες τη γνώμη μου γίνονται γονιδιακά καλοί χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.

Έτσι και ο Mark έχει περάσει πολλά καλοκαιριά στην Κέρκυρα με τους γονείς του ως πιτσιρικάς. Ο Mark των Girobabies, μιας νέας μπάντας εικοσάχρονων, «έξω καρδιά» Γλασκωβέζων, με punk διάθεση και κάμποσες αναφορές στις απαρχές του post rock.

Έτυχε να δουν το βίντεο “Looking for Joe Meek” με μουσική των Matmos, τους άρεσε και μου ζήτησαν να φτιάξω ένα βίντεο για το πρώτο τους demo – single.

Εντωμεταξύ, στη μεταξύ μας αλληλογραφία, τα περισσότερα τους μηνύματα ξεκινούν με το χαιρετισμό “Yassou…” η “Kalimera”.

Άκου αν θες ή κατέβασε το “Jeremy Kyle (was fucking my wife)”. Έναν old school punk παιάνα αφιερωμένος στον απεχθή Βρετανό τηλεπαρουσιαστή reality …επιπέδου Jerry Springer.

Το πρώτο τους άλμπουμ, “Social Not Working” κυκλοφορεί στις αρχές Μαΐου, το βίντεο για το “Time Machine Prescription” θα υπάρχει ως bonus feature σ’αυτό. Και έπεται συνέχεια αφού ήδη πρόκειται να «στήσω» ένα ακόμη “φιλμάκι” για το πρώτο επίσημό τους single αυτή τη φορά.

Time Machine Prescription

http://www.myspace.com/thegirobabies

και έπειτα βγήκαν οι Wooden Shjips

Παρασκευή 23 Απριλίου, 21:00. Η πόλη σκοτεινή, δακρυγόνα και χημικά αποτρέπουν την φυσιολογική αναπνοή στο σταθμό του μετρό, βγαίνουμε ήδη λαχανιασμένοι στην επιφάνεια. Σε κλάσματα του δευτερόλεπτου βαφτιζόμαστε κομπάρσοι σε ένα Αθηναϊκό Blade Runner. Αγέλες ΜΑΤ παντού, περιπολούν τρέχοντας στους δρόμους, στραβές καχύποπτες ματιές , ένας κρανοφόρος κατουράει την Εθνική Βιβλιοθήκη και εμείς να προτιμάμε την ασφάλεια των κεντρικών δρόμων για να φτάσουμε στον προορισμό μας. Είναι φανερό πως προσποιούμαστε ότι η ζωή κυλά κανονικά.
Ατυχώς φτάνουμε λίγο πριν το πρώτο support (No God Ritual). Θορυβώδεις παραμορφωμένοι ήχοι σε μια αβάσταχτη ένταση επιτείνουν την κακή διάθεση σε ένα αυτοσχεδιαστικό soundtrack που παραλύει εφιαλτικά μυς και αισθήσεις. Επίκαιρο μα ανυπόφορο.
H δεύτερη μπάντα, οι Nechayevschina , γνήσια εγγόνια των Socrates προσμετράται στα μόνα θετικά της βραδιάς. Και λέω στα μόνα καθώς οι περί ου ο λόγος της παρουσίας μας στο Αν, οι Wooden Shjips, ήταν μάλλον απογοητευτικοί. Κύρια αιτία ο κακός ήχος του χώρου.
Το να προσπαθείς ματώνοντας τα αυτιά σου - επί μιάμιση ώρα - να ακούσεις τους Wooden Shjips πίσω από το ηχητικό τείχος των μπουκωμένων ηχείων είναι αν μη τι άλλο βαρετό ιδιαίτερα όταν γίνεται χωρίς την χρήση πόσιμων η καπνιζόμενων βοηθημάτων.
Και η ίδια η μπάντα δε με έπεισε. Δεν της αξίζουν βαρείς χαρακτηρισμοί, μα δε βρήκα το space rock μήτε το psychedelic που ανέμενα στον βαρύ τους ήχο κι αν εξαιρέσεις κάποιες garage στιγμές, μας θύμισαν ιδιαίτερα προς το τέλος …ZZ Top και Lynyrd Skynyrd. Νότος αντί για δυτική ακτή.
Παραθέτω ένα βίντεο από τη συναυλία, δε φταίει η εγγραφή για το πώς ακούγεται.

you are my destiny

as covered by Vassilikos

i can't believe the news, oh boy

Μόλις έλαβα το παρακάτω e-mail από τον N., το οποίο παραθέτω αυτούσιο :

“ Ο τύπος για μένα έβγαλε τον καλύτερο δίσκο του 2009.
Danger Mouse And Sparklehorse Team Up With David Lynch
http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=104129585
ακούστε πχ το "Little Girl" (με την χαρακτηριστική φωνή του Julian Casablancas των Strokes)
για κατέβασμα όλου του άλμπουμ : http://lix.in/-512054
Δυστυχώς ο Mark Linkous το μόνο μέλος των Sparklehorse (μονο ο ντράμμερ Scott Minor υπήρξε από καιρό σε καιρό δεύτερο μέλος της μπάντας) αυτοκτόνησε εχθες.
- RIP Mark...
Διαβάστε όλο το άρθρο...
http://www.rollingstone.com/rockdaily/index.php/2010/03/06/sparklehorses-mark-linkous-takes-own-life/ ”

Fiery Furnaces...του ανταποκριτη N. Cabinek

Οι Fiery Furnaces δεν είναι εύκολη περίπτωση… Από τη στιγμή όμως που το 2005 άκουσα το Bitter Tea πραγματικά κόλλησα, για μένα είναι απλά η/οι μουσική/οι του μέλλοντος μαζί με τους Of Montreal. Όμως μετά το προηγούμενο με την αναβολή των Of Montreal ήμουν πολύ επιφυλακτικός. Νάτος όμως στο Αν ο Matthew αυτοπροσώπως να πουλάει ο ίδιος το merchandise!!! Do you have it in Large? No, buy try XL, it will shrink. Sorry but it’s HUGE!!! I’ll take this (από μέσα μου: with the crappy stamp of Parthenon) instead. Ok, it may shrink though. Ε ρε κόλλημα

Εντάξει, αυτός είναι. Που είναι όμως η αδερφή του? Καθόλη τη διάρκεια άφαντη. Τι ,τόσο ντίβα είναι και αφήνει το αδερφάκι του να πουλάει τη πραμάτεια του και να κουρδίζει τη κιθάρα του μόνο του? Σίγουρα άρρωστη θα είναι, ίσως το jet lag από… ISTANBUL? στις 2/28? ποιος ξέρει που να είναι η Eleanor?

ΤΑ ΝΤΑΝ, τελευταία στιγμή κάνει την εμφάνιση της, όχι, όχι το παίρνω πίσω, δεν είναι καθόλου ντίβα, απλή και σούπερ γοητευτική. Ναι, ναι θυμίζει πολύ P.J Harvey και Patti Smith, αλλά μάλλον είμαι ανώμαλος γιατί μου θυμίζει και λίγο Παπαρίζου όταν πρωτοεμφανίστηκε, πριν περάσουν τα μπουζούκια από πάνω της.

Επόμενο άγχος: Αγνοείται ο ντράμερ σύμφωνα με την κοπέλα από πίσω που είναι μέσα στα πράγματα (ο φίλος μου ήταν πρώην ταμίας του Vinyl Micro).

Ουφ, εντάξει, πέρασε κι αυτό, εμφανίστηκε κι αυτός και πραγματικά το rhythm session της συναυλίας κυριολεκτικά γάμαγε! Είχα μείνει με το στόμα ανοικτό και ένα χαμόγελο χαραγμένο! Απίστευτοι τύποι, μουσική 2010, πραγματικά. Και το αίσθημα δεν έφυγε μέχρι τέλους. Τα αδέρφια εννοείται απίστευτα, ο Matthew κοιτούσε έντονα την αδερφή του και χαμογελούσε σπάνια, σε κέρδιζε όμως με την ιδιοφυία του.

Ο Jason Loewenstein των Sebadoh στο μπάσσο, επίσης απίστευτος, απολάμβανε, έτσι έδειχνε τουλάχιστον ,την κάθε στιγμή. Οι τύποι έκαναν ότι ήθελαν πάνω στη σκηνή, τέτοιες εναλλαγές tempo (σωστό?) ούτε σε jazz συναυλία, τι να πω. Έπαθα μεγάλη πλάκα, δεν κουράστηκα καθόλου, και πραγματικά ένοιωσα μεγάλη ευτυχία που τους είδα, α και θαυμασμό. Πραγματικά, τους θαύμασα.

Κάπως έτσι πέρασα φίλε μου Α, με δυο μπιρίτσες, το ντουμάνι από το πιο in crowd της Αθήνας, τον Γιάννη (τον Πετρίδη βρε, ναι αυτός πρέπει να ήταν στο πλάι κι όχι ο χάλιας σωσίας του που πετυχαίνουμε σε όλες τις free συναυλίες ). Σούπερ!

Να μας ξανάρθετε παιδιά κι αν τα relatives που χαιρετίσατε και τους αφιερώσατε το… δεν μπορούν να σας φιλοξενήσουν, εμείς είμαστε εδώ ( ελπίζω ό Αν να πλήρωσε κανονικά τους φίλους μας κι όχι σαν τους Chap που τον κυνηγάνε ακόμα…).

To Rub Alcohol Blues με το οποίο άνοιξαν τη συναυλία

να θυμάσαι τους ... Fiery Furnaces

Σε λίγο !!! Ανταπόκριση του ειδικού αποσταλμένου Ν. από τη χθεσινή συναυλία των Fiery Furnaces. Πιθανότατα να ανέβει και οπτικό υλικό !!!
Οι F.F. είναι η Patti Smith και οι Dinosaur Jr μαζί να παίζουν τα πιο διαταραγμένα blueς που έχεις ακούσει τελευταία τριγυρισμένοι από εικονίσματα των Zeppelin και του Coltrane.
Πολύ καλό το support των 15μελων The Voyage Limpid Sound.

i love to ...hate them - The Fiery Furnaces.

Αύριο θα πάμε να δούμε με το Ν και τον Τ τους Fiery Furnaces. Ακούγεται περίεργο αλλά ότι έχω ακούσει από αυτούς μέχρι στιγμής ταξινομείται σε τρεις κατηγορίες:

1. αυτά που δε μου άρεσαν πολύ
2. αυτά που δε μου άρεσαν ιδιαίτερα
3. αυτά που δε μου άρεσαν καθόλου

Τότε γιατί πηγαίνω? “Είναι πολύ εγκεφαλικοί” λέει ο Ν για να συμπληρώσει “Είναι ότι καλύτερο έχω ακούσει την τελευταία διετία μαζί με τους Of Montreal” .
Νομίζω όμως πως ακολουθώ την παρέα στο ΑΝ γιατί έχω καιρό να πάω σε συναυλία* και η τιμή του εισιτηρίου, επιτρέπει να πειραματιστώ πάνω στα όρια της αντοχής μου.
Ελπίζω από αύριο τα αδέλφια Matthew και Eleanor Friedberger να με κάνουν να αλλάξω γνώμη και θα το παραδεχτώ αμέσως.
Αα, και καλό μήνα.

*Η jazz των Pi-quartet στις Βρυξέλλες και οι Παράξενες Μέρες δεν πιάνονται στις επίσημες μου συναυλίες.

το μουσικό απόγευμα

-->

Το διαφημιστικό έντυπο του dj haqq

Την 24η Φεβρουαρίου, ημέρα Τετάρτη και ώρα 9:15 μμ σας προσκαλούμε να παραβρεθείτε στη μουσική εκδήλωση που διοργανώνει το Θέατρο Συνεργείο επί της οδού Κολωνού 31 εις το Μεταξουργείο. Το πρόγραμμα θα ξεκινήσει με το μουσικό απόγευμα του “dj” haqq, το οποίο θα περιλαμβάνει ανεξάρτητες μουσικές στις οποίες αρεσκόμαστε. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ζωντανή εκτέλεσις τραγουδιών υπό των «Παράξενων Ημερών».

Η είσοδος κοστίζει 12 ευρώ και στην καταβληθείσα τιμή περιλαμβάνονται και δωρεάν ποτά.

Δια περισσοτέρας πληροφορίας, πιέσατε εδώ.