migrant sound

Απόδημος είναι το εύηχο συνώνυμο του μετανάστη.
Που άλλοτε τα καταφέρνει - άλλοτε όχι, μα πάντα αφήνει το στίγμα της τέχνης του στη νέα του πατρίδα.
Πρόκειται εδώ για μια γενιά απόδημων ελλήνων καλλιτεχνών που πλέον σαρανταρίζει. "Διωγμένοι" οι περισσότεροι από την πολιτισμική ένδεια και την - φυσιολογικά προηγηθείσα της οικονομικής - κατάρρευση της τέχνης στη χώρα, παρουσιάζουν στο Λονδίνο τη δουλειά τους σε ένα φεστιβάλ υπό την χαρακτηριστική ονομασία “Migrant Sound” (Απόδημος Ήχος).
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα www.migrantsound.com

Πιθανόν να ακούγεται είδηση πολυτελής στις μέρες μας, μα μπορεί να τη χρειαζόμαστε, όπως χρειάζονταν τον κυνικότατα – μα κατά λάθος –επονομαζόμενο ως “ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ” σύλλογο, που είχα δει πριν χρόνια σε κάποιο χωριό της Πελοποννήσου.

για μια στιγμή

Στο ξεκίνημα τους, τα free press μου θύμιζαν την ξεχασμένη πια αίσθηση που μου προκαλούσε η αναμονή και η ανάγνωση του 01. Πλέον δύσκολα με συγκινούν.
Κάποιες φορές δεν τα ξεφυλλίζω καν, μόνο τα βλέπω να στοιβάζονται, όπως όπως, στο τραπεζάκι, στο σαλόνι, μετρώντας με τον όγκο τους το χρόνο που περνάει. Ή στο κομοδίνο.
Αναρωτήθηκα μήπως πρέπει να σταματήσω την ανώφελη αυτή "συλλογή", μα δεν είμαι ακόμα έτοιμος να παραχωρήσω άλλη μια από τις τελευταίες συνήθειες μου στο παρελθόν.
Δεν τα απαξιώνω συλλήβδην, πληθαίνουν όμως οι φορές που μου προκαλούν μια κατάθλιψη, όμοια με εκείνη που με ρίχνουν τα προγράμματα της εθνικής διασκέδασης, τα βράδια της Τρίτης.
Σκέφτομαι την πιθανότητα απλώς να μου επιβαρύνουν την ήδη υπάρχουσα… Δωρεάν υποδείξεις τρόπου ζωής, παγιωμένες φόρμουλες συγγραφικής τέχνης, ράππερς που μετατρέπουν σε ρίμες τα πάθη του κόσμου, όντας απομονωμένοι στα πολυτελή διαμερίσματα του μυαλού τους.
Ίσως πάλι και να μην τους αφορώ πια, πλησιάζω άλλωστε στην έξοδο από την "παραγωγική και έξυπνη" ηλικιακή μερίδα των 25-45, απομακρύνομαι από το target group του όποιου φιλοξενούμενου τους διαφημιστή.
Μόνο κάπου κάπου - σπανιότερα τελευταία – ίσως σκάσει κάτι διαφορετικό, κάτι που θα σε «τσιγκλήσει» . Αλλά ανάμεσα σε λίστες των τοπ10, τοπ100 και τοπ200 καλύτερων οτιδήποτε, ξέφρενων οδηγών πόλης, και αναγκαστικών διαφημίσεων (τούτο είναι θεμιτότατο) θέλει κόπο, συγκέντρωση και τύχη να το εντοπίσεις.
Και εγώ σήμερα είχα την τύχη αυτή. Στο τελευταίο τεύχος της Lifo υπάρχει μια στιγμή αιχμαλωτισμένη από τον Σπύρο Στάβερη που με ταρακούνησε. Και ήμουν μέσα στο μετρό που βούρκωσα, πριν καν διαβάσω το εντιτόριαλ του άλλοτε "δικού μας" έκδοτη, αχρείαστη ίσως λεζάντα σε μια τόσο σπουδαία φωτογραφία.

τα 6 μονόπρακτα

Αν ποτέ ένα γιγάντιο μήλο βρεθεί στην τραπεζαρία σου ή αν σου μιλήσει μια φώκια σε μια παράλια τι θα κάνεις? Πως θα αντιδράσεις παγιδευμένος σε μια σχολική αίθουσα με την κοκκινοσκουφίτσα?
Αν αυτές και άλλες τόσες αρκούντως σουρεαλιστικές ερωτήσεις βασανίζουν το μυαλό σου μην ψάχνεις άλλο για απαντήσεις.
4 σκηνοθέτες και 10 ηθοποιοί ίσως σου ξεδιαλύνουν αυτές τις απορίες σε μια παράσταση/ performance κάθε Πέμπτη, Κυριακή και Δευτέρα στο θέατρο Συνεργείο.
“Κόντρα στην πρόοδο” λέγεται και σπάω το μυαλό μου να καταλάβω γιατί, καθώς περιμένω το τρένο σε έναν σταθμό που βρίσκεται τρείς ορόφους πάνω από τη γη.

τα εν οίκω

"Κάπως ξεχαστήκαμε, κάτι δεν κάναμε καλά, δεν το πολυκαταλαβαμε πως έγινε. Να έφταιγε ο εργολάβος; Να ήταν τα θεμέλια σαθρά; Εμείς πάντως δε φταίμε! Ειλικρινά, δεν ξέρουμε τι να πούμε γι αυτό το ρεζιλίκι που μας βρήκε…"

Αμπελόκηποι 11/05/10 Αθήνα

Ο ναυαγός, το έρημο νησί και οι 10 δίσκοι

Μια συνηθισμένη υπόθεση μεταξύ μουσικόφιλων - τουλάχιστον μέχρι τα μισά της προηγούμενης δεκαετίας - έθετε το ερώτημα : "Έστω ότι ναυαγείς σε ένα έρημο νησί, ποιους 10 δίσκους θα έπαιρνες μαζί σου;" Ξεπερνώντας καταρχάς εκείνο το κενό της υπόθεσης περί ύπαρξης και λειτουργίας ενός πικάπ στο έρημο νησί, συντάσσαμε λίστες επί λιστών, - άλλοτε τις στέλναμε στα περιοδικά -άλλοτε όχι - μα πάντα τις κουβεντιάζαμε και τις αναλύαμε ...διεξοδικά.

Θέτοντας εκ νέου το ερώτημα στον εαυτό μου, συνέταξα ενα επικαιροποιημένο top10 αυτών. Μόνο που αυτή τη φορά, η λίστα των 10 άλμπουμ που θα χρειαζόμουν ως ναυαγός, περιέχει άλμπουμ, πραγματικά χρηστικά για τον καινούριο τρόπο ζωής και την επιβίωση μου. Η καταγραφή λοιπόν έχει ως εξής:

1 Poll - Άνθρωπε (το γνωστό ταγάρι) - Μια υφασμάτινη τσάντα είναι πάντα χρήσιμη είτε βρίσκεσαι στην πόλη για τα ψώνια είτε στο νησί για να μεταφέρεις καρύδες.

2 Tom Waits - Glitter and Doom - Η πολυτελής έκδοση που περιέχει το t-shirt είναι απολύτως απαραίτητη, όχι μόνο για να μην κυκλοφορείς γυμνός στο έρημο νησί αλλά να αποφεύγεις ταυτόχρονα: κρύο, εγκαύματα και ανεπιθύμητα τσιμπήματα τουλάχιστον στο πάνω μισό του σώματος σου.

3. Cramps – off the bone (πρώτη έκδοση) με το τρισδιάστατο εξώφυλλο και δώρο τα "ειδικά" γυαλιά. Νησί και ήλιος πάνε παρέα, οπότε έστω και μια στοιχιώδης προστασία των ματιών σου σε υποχρεώνει σε αυτήν την επιλογή.

4 PIL Metal Box. Αποκτάς άκοπα, απλά ανοίγοντας το, δύο μεταλλικά πιάτα ιδανικά για κατασκήνωση. Σου παρέχει επίσης τη δυνατότητα να το χρησιμοποιήσεις ως χώρο αποθήκευσης φαγητού, ένα αεροστεγές τάπερ για ναυαγούς.

5 Pink Floyd – The Wall - σε κασέτα (90αρα). Δεκάδες μέτρα μαγνητικής ταινίας, έτοιμα να χρησιμοποιηθούν ως σχοινί σε όποια περίσταση επιλέξεις.

6 Tool: 10,000 Days (cd) για τους μεγεθυντικούς φακούς που έχει. Αποκτάς ένα χρήσιμο πολυ-gadget σε συσκευασία ενός. Οι φακοί μπορούν να λειτουργήσουν ως κυάλια, συγκεντρωτές ηλιακης ακτινοβολίας για το άναμμα της φωτιάς, ακόμα και σαν γυαλιά πρεσβυωπίας αν τύχει και μείνεις πολλά χρόνια στο νησί.

7 Massive Attack – The Single Boxset. Το επαναστατικό θερμόφιλο υλικό με το οποίο είναι φτιαγμένο το εξώφυλλο, λειτουργεί ως ένα τέλειο βαρόμετρο αλλάζοντας χρώμα ανάλογα με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντα χώρου. Έτσι θα ξέρεις πάντοτε τι καιρό θα αντιμετωπίσεις πριν ακόμα βγεις από το καταφύγιό σου (σπήλια, δεντρόσπιτο κλπ). Επιπλέον είναι απαραίτητη η ύπαρξη τουλάχιστον ενός (το κουτί έχει παραπάνω) cd ώστε να έχεις πομπό αντανακλούμενου ηλιακού φωτός στα διερχόμενα αεροπλάνα και πλοία, «διώκτη» αγριοπερίστερων καθώς και καθρέφτη για ίδια χρήση ή ανταλλαγή κατά τις τυχαίες συναντήσεις με τους ιθαγενείς.

8 Rammstain - Liebe ist für alle da Tουλάχιστον για το βαλιτσάκι του κρίνεται απαραίτητο, μέσα του μπορείς να αποθηκεύσεις όλα τα προηγούμενα gadgets. Αν πάλι βρεθείς μόνος/η στο νησί και αφού λύσεις το αρχικό πρόβλημα τροφής/στέγης, θα σου παρέξει την εναλλακτική της χρήσης πολύχρωμων ερωτικών βοηθημάτων, με μόνο σκοπό την τέρψη του ταλαίπωρου σώματος σου. Έχει και χειροπέδες. Ποτέ δεν ξέρεις.

9 Pulp – Α Different Class Έχοντας λύσει πια όλα τα προβλήματα επιβίωσης με τους παραπάνω δίσκους, ήρθε και η ώρα της πολυτέλειας. Το Different Class στην πρώτη του έκδοση (ναι αυτή θα εχεις) προσφέρει μια αξιοπρεπή κορνίζα με 12 διαφορετικά θέματα που αλλάζοντας τα δίνεις φρέσκο τόνο στη διακόσμηση του καταλύματος σου.

10 Rod Stewart - Atlantic Crossing για το έντονα πορτοκαλί του χρώμα. Γιατί μετά τη διακόσμηση ήρθε η ώρα της ψυχαγωγίας . Ένα έγχρωμο βινύλιο είναι ότι πρέπει για να παίζεις frisbee στην παραλία.

Αν τώρα τύχει να έχεις το δικκαίωμα να πάρεις μαζί σου και ένα σινγκλακι, τότε καλό θα είναι να διαλέξεις το “Perfect Day” των Duran Duran. Με το “ξύστε και μυρίστε” παγωτό χωνάκι φράουλα στο εξώφυλλο γίνεται ένα υπέροχο αποσμητικό χώρου, που εμπίπτει βέβαια στα είδη πολυτελείας για την περίπτωση μας.

Καλή τύχη.

στο ΜΜΑ για τον Michel Legrand

Πέμπτη απόγευμα, με εισιτήρια αγορασμένα από μήνες στο χέρι, αφήνουμε τους φανερά διαταραγμένους μα πραγματικούς ρυθμούς της πόλης πίσω μας και εισερχόμαστε στο προαύλιο του μεγάρου μουσικής Αθηνών.
Παρακάμπτοντας την όποια ανάλυση για τη συνεύρεση τόσων κασκώλ και φουλαριών στην Αθήνα των 25 0C βρέθηκα(με) στην παρθενική μου παρουσία στο ΜΜΑ στον σχετικά άδειο συναυλιακό χώρο της πρώην αίθουσας "φίλων της μουσικής".(*)
Μπάσο, ντραμς και στο πιάνο ο Michel Legrand.
Το σετ χωρισμένο σε δυο μέρη. Φαινομενικά jazz αυτοσχεδιασμοί στα γνωστά του θέματα στο πρώτο και η ζητούμενη από μένα κινηματογραφική ενορχήστρωση να εμφανίζεται και να κυριαρχεί περισσότερο στο δεύτερο μισό.
Συγκινητικός ο Michel Legrand στα 78 του όταν τραγούδησε ο ίδιος με κουρασμένη μα καθ’όλα γνήσια φωνή. Σπουδαίος ήχος από το τρίο και …ενίοτε κουαρτέτο καθώς ο τεχνικός ήχου βρισκόταν συχνά πυκνά στη σκηνή προσπαθώντας να ρυθμίσει, διορθώσει και τελικά αντικαταστήσει το ηχείο του ντράμερ.
Δεν παρασύρθηκα απογειωμένος στη μιάμιση ώρα που διήρκεσε η εμφάνιση του M.L. μα δεν έχω καταλήξει αν υπεύθυνη γι αυτό ήταν η μη εκπλήρωση των προσδοκιών για ένα απολυτά cinefil ταξίδι στις μουσικές του συνθέτη ή η μάχη με τους προσωπικούς ανεμόμυλους του μυαλού μου.
Πέμπτη βράδυ, πλατεία Μαβίλη.

Στα παραλειπόμενα του κονσέρτου: Στο τέλος ένας γάλλος θεατής υστερικά αναζητούσε το κινητό του που είχε κυλήσει στο πάτωμα , απόλυτα πεπεισμένος μέχρι την εύρεση του ότι του το είχαν «απαλλοτριώσει» οι έλληνες συγκαθήμενοι του. Προσπάθησα επιτυχώς να τον εξοργίσω με ….ματιές αποδοκιμασίας μετά την λήξη του συμβάντος.

(*) Η πολιτική παρόμοιων χώρων σε άλλες χώρες προβλέπει τη διάθεση των εναπομεινάντων εισιτηρίων σε προνομιακά χαμηλές τιμές κατά τα τελευταία – προ της έναρξης – λεπτά.

πάντα οι λίγοι, οι ελάχιστοι

Το πλήθος έρρεε για τρίτη συνεχόμενη ώρα όταν άφησα το κράσπεδο της Κοραή, και στάθηκα στο κατάστρωμα της Σταδίου. Άρχισα να ανηφορίζω προς το Σύνταγμα, αμήχανος σαν τους πολλούς, χωρίς κατασταλαγμένη πολιτική θέση μα αντίθετος στη νέα ζωή που μου επιβάλλεται.
Διαδηλώνω ενάντια στην άνευ λόγου τιμωρία της νόμιμης καθημερινότητας μου, άλλος ένας μεταξύ δεκάδων χιλιάδων όταν από τα μετόπισθεν εμφανίζεται η μεταλλαγμένη - μετά την καταστροφή –υποράτσα οπλοφόρων η οποία ξεκινά με θράσος να μας «εκπροσωπεί» σπάζοντας, ρημάζοντας, καίγοντας μα κυρίως δίνοντας για πολλοστή φορά την αφορμή να επέμβουν οι ένστολες αγέλες με τα χημικά.
Συνειδητοποιώ ότι χρησιμοποιούμαι από ένα τσούρμο - αυτοαποκαλούμενων δεν ξέρω και εγώ τι – ως ανθρώπινη ασπίδα και η αυτόβουλη συμμετοχής στις οδομαχίες καθίσταται αυτόματα σε ρομαντική ανάμνηση.
Αδυνατώ να προσάψω το πρόθεμα "αντί" σε αυτους του φαιδρούς εξουσιαστές που αν δεν βρίσκονται σε εντεταλμένη υπηρεσία της αυτού ηλιθιότητας δε μπορεί παρά να θεωρηθούν προσφέροντες προβοκατόρικης παροχής υπηρεσιών στην αστυνομία, την χρυσή αυγή ή όπου αλλού καταγγέλλονται - ανάλογα με την πηγή ειδησεογραφίας που επιλέγεις.
Εξεγείρομαι σιωπηρά καθώς ντροπιασμένος αποχωρώ -όπως και εκατοντάδες άλλοι - που υποκύψαμε και σήμερα ακόμη στην φαινομενική ισχύ των λίγων, μετανοιωμένος που δε τους γαμήσαμε ότι έχουν και δεν έχουν. Ίσως αν προνοούσαμε, οι Αθηναίοι να ήταν σήμερα ακριβώς όσοι και χθες. Τρεις περισσότεροι.

πες το και lifestyle

Για ένδυση ανέκαθεν δεν ξόδευα πολλά. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα κάτι με τις ανταλλαγές με φίλους σε αυτοσχέδια μπαζααρ, κάτι με τις σπιτικές επιδείξεις μόδας μεταχειρισμένων ρούχων του φίλου Τ. δεν χρειάστηκε να επενδύσω παρά ελάχιστα σε είδη ρουχισμού.
Έχω την αίσθηση όμως πως πρέπει να εντοπίσω από πού αλλού μπορώ/εις να περικόψω έξοδα προκειμένου να αντιμετωπίσω την σημερινή κατάσταση. Μια πρόχειρη καταγραφή – κατά τρόπο που δε μου δημιουργεί κατοχικά σύνδρομα - θα μπορούσε να έχει ως εξής:

Super Market
Δε ξέρω αν η λύση των discount υπεραγορών είναι πάντα ποιοτικά αποδεκτή. Έχω ενδοιασμούς (λόγω πείρας) αν η τελική αναλογία τιμής/ποιότητας είναι συμφέρουσα . Περιορίζω όμως την κατανάλωση των ειδών που ανήκουν στην προσωπική σφαίρα «πολυτελείας» χωρίς να καταφεύγω (ακόμα) μόνο στα απολύτως απαραίτητα. Δεν ψωνίζω μόνος. Εκμεταλλεύομαι των προσφορών και επωφελούμαι των πακέτων συσκευασίας καθώς η έκπτωση ανάγεται σε αμφότερους τους αγοραστές. Κανείς δε θα αγόραζε μόνος την οικονομική 40κιλη οικονομική συσκευασία σκόνης πλυντηρίου, έχεις σκεφτεί μήπως ένας φίλος η ο γείτονας χρειάζεται κι αυτός?

Τροφή
Μαγειρεύω, σταματώ να αγοράζω (και για λόγους υγείας) τυροπιτοειδη και fast food η να παραγγέλνω delivery. Μισοκλείνω τα μάτια και ξαναμετατρέπω στο πρώην εθνικό νόμισμα. Μια τυρόπιτα 730 δραχμές . Αποκλείεται. “Μπορείς ακόμα και να καλλιεργήσεις” είπε και ο Γ προχθές. Άδειο οικόπεδο-κτήμα σε κάποια παρέα πάντα κάποιος θα έχει. Οργανώνουμε ένα πείραμα? Ελέγχουμε τα κόστη, υπολογίζουμε αν συμφέρει να δημιουργήσουμε τα δικά μας κιμπουτς.

Μεταφορά
Οργάνωσε κοινά δρομολόγια αν το αυτοκίνητο είναι απαραίτητο. Το μοίρασμα των εξόδων κίνησης – βενζίνη, διόδια κλπ επιβάλλεται. Περπατώ. Χρησιμοποιώ το λεωφορείο και το μετρό. Η ανταλλαγή εισιτήριων καθίσταται για μένα υποχρεωτική παρ’ολο που θεωρείται/είναι παράνομη.. Προσφέρω το εισιτήριο μου πάντα σε κάποιον και εννοείται πως ευχαριστιέμαι όταν μου δίνουν.

Επικοινωνία
Επαναδιαπραγματεύομαι τα υπάρχοντα συμβόλαια σταθερής, κινητής τηλεφωνίας και internet. Κάποια από τα υφιστάμενα είναι απλά ληστεία επαναλαμβανομένη.

Κούρεμα :)
Αφού δεν τα ξυρίζω τελείως πράγμα που θα μου επέτρεπε την αποχή πρέπει να βρω κομμωτήριο ή κατά προτίμηση κουρέα που να κοστολογεί την εργασία του σε λογική τιμή. Παρεμπιπτόντως όποιος ξέρει κάποιον ας στείλει μήνυμα.

Ψυχαγωγία
Η πόρτα έχει καταργηθεί από παντού. Τα μαγαζιά με έχουν ανάγκη, Είναι στην ευχέρειά μου να μην ξαναεπιλεξω το χώρο όπου ένα ποτό κοστίζει 7 ευρώ, και μια μικρή μπύρα 5. Εξαγριώνομαι και διεκδικώ. Διαφημίζω και δυσφημώ όταν χρειάζεται. Αν και δεν είναι δυνατόν να κυνηγώ μόνο τα free δοκιμάζω χωρίς την αχλή της σνομπ απαξίας πράγματα που προσφέρονται δωρεάν. Αποκτώ συνείδηση καταναλωτή και μποϋκοτάρω.

Βιβλία δίσκοι cd
Βρίσκω τα πάντα – και το εννοώ - μεταχειρισμένα στο υποπολλαπλάσιο της εμπορικής τους τιμής καθώς ανταλλάσσονται και μεταπωλούνται εύκολα. Κατέβασε μουσική και ταινίες.

Εφημερίδες και περιοδικά
Τα έχω κόψει προ πολλού για να διατηρήσω τον αυτοσεβασμό μου. Εμπιστεύομαι (?) στα free press τη στοιχειώδη ενημέρωση που χρειάζομαι από τον έντυπο τύπο. Ανατρέχω όταν πρέπει στις ηλεκτρονικές εκδόσεις αυτών.

Οργανώνω (θα ήθελα να) προβολές ταινιών, συναυλίες, πάρτυ, περισσότερους λόγους για να βρισκόμαστε. Εγγράφομαι σε συλλογικότητες. Έπρεπε να το ‘χω κάνει από παλιά. Ποτέ δεν είναι αργά όμως. Να ζητήσουμε τα πάρκα για να μαζευόμαστε. Να καταργήσουμε τουλάχιστον 100 βουλευτές από τους 300 κοκ.

Τέλος η δημιουργία δικτύων ανταλλαγής εργασίας και υπηρεσιών δεν είναι κάτι καινούριο. Είναι μια καλή στιγμή να εφαρμοστεί μεταξύ φίλων αρχικά και εξαπλούμενο πέρα από το στενό κύκλο αργότερα να υποκαταστήσει κάμποσες επί χρήμασι ζητούμενες και αναγκαίες υπηρεσίες. Σου σκάβω τον κήπο, σου μαθαίνω αγγλικά, σου συμπαρίσταμαι νομικά και ζητώ να μου σιδερώσεις τα πουκάμισα, να μου φτιάξεις τον υπολογιστή και να μου προσέχεις το παιδί για κάποιες ώρες.

Το ξέρω θέλει κόπο να μάθω να σκέφτομαι διαφορετικά μα μάλλον θα το πετύχω αφού το θέλω και εσύ θα με βοηθήσεις.

φοβού

Δεν έχουν όλα τα παραμύθια καλό τέλος. Στην απτή, ενήλικη πραγματικότητα δεν έζησαν όλοι καλά, ούτε και εμείς καλύτερα. Ο λύκος, η μάγισσα και τα όποια ξωτικά "καιροφυλακτούν" και θα σε καταβροχθίσουν όχι γιατί απαραίτητα είναι οι κακοί. Είναι η φύση τους τέτοια, έτσι είναι πλασμένοι.
Με τον ίδιο τρόπο που και εμείς ελλειμματικοί και αμνήμονες, συρόμαστε απερίσκεπτα στις οδούς της απληστίας. Πιστεύοντας λανθασμένα, όπως αποδεικνύεται, στην επέμβαση μιας - ανώτερης της δικιάς μας - δύναμης που έστω και τελευταία στιγμή θα μας διασώσει της καταστροφής.