it takes two to Sunday

ΕΚΤΑΚΤΩΣ αύριο Κυριακή 16/12, στις 8:00 το βράδυ θα υπάρξει νέο εμβόλιμο, στην εβδομαδιαία ροή, επεισόδιο της εκπομπής. 

Για δύο ώρες θα βρίσκομαι στο στούντιο του indieground αλλά με ένα διαφορετικό κόνσεπτ αυτή τη φορά. Κι αυτό γιατί μαζί μου θα είναι ο φίλος μου ο Νεκ ο οποίος και θα επιλέξει και τα περισσότερα τραγούδια που θα ακουστούν - όπως άλλωστε είχε κάνει και στις 2 προηγούμενες του εμφανίσεις στον ...λεμονοστίφτη (1 και 2). 

Ελπίζω να διακριθώ στον supporting act ρόλο του οικοδεσπότη.

Όποιος/α επιθυμεί να μας κάνει παρέα και φυσικά να ακούσει τις μουσικές μας δεν έχει παρά να συντονίσει τις οπτικές του ίνες στο δίκτυο του indieground online radio,  πατώντας εδώ:

αποσυμπίεση

Στάσου πλάι μου, είχα ονομάσει τη σημερινή εκπομπή και υποθέτω πως τη διαφημιστική της ανάρτηση πρέπει να διάβασαν χιλιάδες Αθηναίοι/ες που στάθηκαν όσο πιο κοντά μπορούσαν σε μένα τόσο στο δρόμο όσο και (σε σημείο παρεξήγησης εκεί) στο μετρό. Ακόμα ζουληγμένος ήμουν όταν παράγγειλα καφέ.

Ανεβαίνοντας τους τρεις ορόφους για το στούντιο επανέκτησα το συνηθισμένο μου σχήμα, έκανα στο μυαλό μου τις τελικές επιλογές των τραγουδιών που θα ακούγονταν λίγο αργότερα και ξεκίνησα.  Με αφημένα τα "σκληρά" κατά μέρος ασχολήθηκα με την χαλαρή, πιο ποπ (αν υπάρχει τέτοια) πλευρά ενός ψυχεδελικού  ήχου - που ανά διαστήματα άγγιζε τις παρυφές του γκαράζ – που ταίριαζε απόλυτα τόσο στη ΔΙΚΗ μου καλή διάθεση όσο και σε ένα χειμωνιάτικο πρωινό σαν το σημερινό.

Ευχαριστώ  για την παρέα και το feedback  (που σημαίνει: ανατροφοδότηση,  ανάδραση, αναπληροφόρηση) όσους άκουσαν ζωντανά ελπίζοντας να το ευχαριστήθηκαν όσο κι εγώ. Για όσους δε, δεν πρόλαβαν να ακούσουν την …αγαπημένη τους εκπομπή υπάρχει όπως πάντα η δεύτερη ηχογραφημένη ευκαιρία για απευθείας ακρόαση:

 

ή  με το πάτημα του παρακάτω εικονιδίου (άραγε αυτή προσμετράται σαν τρίτη ευκαιρία ;) για κατέβασμα

click pic to download

 Το σημερινό tracklist όπως πάνταστο πρώτο δικό μου σχόλιο.

Καλή ακρόαση σε όσους ακούσουν και ραντεβού με ...όλους μεθαύριο, το βράδυ Κυριακής στις 8 για ένα έκτακτο επεισόδιο της εκπομπής με πρώτο (μα πιθανότατα όχι μοναδικό) καλεσμένο τον Νεκ. (Θα φροντίσω να το υπενθυμίσω ξανά αυτό)

υγ. Και μιας και η μουσικές μας περιπλανήσεις (τουλάχιστον για όσους από μας ζήσαμε και στην προ download εποχή) δεν ξεκινούν και δεν τελειώνουν μόνο στις βελόνες των πικάπ μας και  τα ηχεία μας ας έχουμε υπόψη μας και αυτό:

14/12/2012 οδός Σταδίου

http://parallhlografos.wordpress.com/2012/05/31/metropolismall/

πολυάσχολος

Η αλήθεια είναι πως κάπως ξεχάστηκα και δεν έφτιαξα αφισάκι της προκοπής για την αυριανή εκπομπή καθώς ακόμα προσπαθώ να συμπιέσω τις επιλογές των τραγουδιών που έχω κάνει από τις 3,5 σε κάτι λιγότερο από 2 ώρες και επίσης κοιμήθηκα παραπάνω, στόλισα(με) δέντρο, είδα φίλους, άκουσα(με) Miles Davis, Eddie Gale (αριστούργημα) και Massive Attack, γέλασα, βγήκα βόλτες, ήπια μπύρες, έκανα κάμποσες αγγαρείες για τους γονείς, καθάρισα (για τα δικά μου δεδομένα) το σπίτι, περπάτησα αρκετά, και (δυστυχώς για τα οικονομικά μου) δούλεψα ελάχιστα. Μόνο πολυάσχολο δε με λες αυτές τις μέρες.

Εντωμεταξύ στο φιλανθρωπικό παζάρι που διοργανώνουν τα σχολεία των ανηψιών θέλουν πράγματα.  Αλώνισα το σπίτι να ξεδιαλέξω πράγματα που δεν έχω αγαπήσει, βρήκα να χαρίσω τα εξής: Έναν δίσκο Eagles με το Hotel California, ένα σετ φωτογραφιών/πόστερ του Εμπειρίκου, το Όνομα του Ρόδου σε εκδόσεις εφημερίδας, σκέφτηκα να δώσω κι έναν της Μούσχουρη που μου είχε χαρίσει ο επιπλοποιός που επισκεύασε τον καναπέ μου προ έτους (αντί απόδειξης υποθέτω) με το σκεπτικό ότι κάθε - μα κάθε - παζάρι που σέβεται τον εαυτό του έχει και μια Μούσχουρη να αναδίδει ελαφριά οσμή κλεισούρας, αλλά τον κράτησα γιατί μ'αυτόν έκανα το πρώτο και μοναδικό μου Vinyl Sleeve Head, έδωσα στη θέση του μια σαβούρα του Richard Clayderman που με έναν μαγικό τρόπο όσες φορές τον έχω χαρίσει (2) πάντα ξαναγυρνάει τελικά στα χέρια μου. Ελπίζω αυτή τη φορά να φύγει και να μην ξανάρθει.

#

Αύριο Παρασκευή 14/12, στις 10:00 το πρωί θα βρίσκομαι στο στούντιο του indieground για 2 ώρες. Όποιος/α επιθυμεί να μου κάνει παρέα και φυσικά να ακούσει τα τραγούδια που έχω διαλέξει, μπορεί να περάσι για καφέ ή να συντονίσει τις οπτικές του ίνες στο δίκτυο του indieground online radio,  πατώντας εδώ:

υγ. Αντιθέτως έχω φτιάξει το αφισάκι και δεν έχω κάνει καμία ακόμα μουσική επιλογή για την ΕΚΤΑΚΤΗ και εμβόλιμη εκπομπή το βράδυ της Κυριακής 16/12 που θα κάνω με καλεσμένο τον Νεκ. Αλλά γι αυτό θα ακολουθήσει ενημέρωση/"διαφήμιση".

ροπή αδράνειας

Τις μέρες που κουραζόμουν να μηρυκάζω τα ίδια και τα ίδια στο μυαλό μου μη μπορώντας να συγκεντρωθώ στο όποιο προκείμενο, συνήθιζα να παρατηρώ ακίνητος το χρόνο να κυλά. Επιζητούσα την ηρεμία κοιτάζοντας ρολόγια, δείκτες που περιστρέφονται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα "ω" , χρονόμετρα να τρέχουν, ψηφιακές ελπιδοφόρα πράσινες μπάρες να γεμίζουν και ποσοστά «ολοκλήρωσης» να ανεβαίνουν από κάτω τους,  αντίστροφες - αλλά και κάθε άλλου είδους - μετρήσεις που ένας Θεός μόνο ξέρει τι θα σηματοδοτούσε το τέλος τους, μετρητές θεάσεων, θερμοκρασίας, πίεσης (δικής μου) όπως και κάθε είδους ρυθμούς μεταβολής και διαγράμματα με τον άξονα χ’χ βαθμονομημένο σε μονάδες χρόνου. Μέχρι και ολόκληρο defragment – στην απεικόνιση με τα αναδιατασσόμενα  πολύχρωμα τετραγωνάκια - γεμάτου σκληρού δίσκου έχω παρακολουθήσει. Μ’ αυτόν τον τρόπο και χωρίς να ξέρω γιατί συνέβαινε, πετύχαινα το πολυπόθητο άδειασμα από κάθε είδος σκέψης – άλλος θα χρησιμοποιούσε τη βοήθεια του αλκοόλ - .  Το οποίο στο τσακίρ κέφι συνοδευόταν από την άφιξη ενός mp3 (κάποτε) ή ενός ολόκληρου άλμπουμ στο φάκελο εισερχομένων του υπολογιστή μου ή ενός  αόρατου επάθλου βλακείας  αντάξιο του κρατήματος της αναπνοής σου για όσο χρόνο σου επιβάλλει το ηλιθιοδεστερο στοίχημα που μπορείς να βάλεις με τον εαυτό σου.

Η παραπάνω παράγραφος είναι γραμμένη από χρόνια, πριν καν ανοίξω αυτό το μπλογκ. Τη χτένισα μόνο λίγο για να ταιριάζει με το κλίμα που επικρατεί εδώ μέσα, και κυρίως άλλαξα το χρόνο των ρημάτων από ενεστώτα σε αόριστο.  Κι αυτό καθώς πλέον δε τη χρειάζομαι αυτή τη μέθοδο νηφαλιοποίησής μου. Δεν την ξορκίζω μα δεν τη χρησιμοποιώ πια. 

Μεγαλώνω  - το καταλαβαίνω από την αρτιαφιχθείσα ανάγκη κουρέματος των φρυδιών μου, (τα αυτιά μου ευτυχώς δεν χρήζουν ακόμη ξυρίσματος) - και όσα από τα  επονομαζόμενα «τα ίδια και τα ίδια» θα μπορούσε να με ταλαιπωρούν ακόμη, απλά δεν το κάνουν, έχω βρει άλλους τρόπους να μην τους αφήνω χώρο δράσης.  Αλλά δεν είναι της ώρας.

Torque (by Kristin Hersh / remixed by Mana Junkie)

βαρβάκειος

Από κάπου από μακριά, ακούγεται μια ντουντούκα  να καταγγέλλει το Πασοκ, τη Νέα Δημοκρατία, το Λάος, τον πρωθυπουργό της χώρας και την τρόικα που έσυραν τη χώρα στη χρεοκοπία και στον γκρεμό  τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.  Ο ήχος βυθίζεται σιγά σιγά στη βοή και την κίνηση της οδού Αθηνάς. Βρίσκεσαι στη Βαρβάκειο αγορά.
 

Η "Βαρβάκειος", το καινούριο, όγδοο άλμπουμ των αμερικανών post punk (?) Savage Republic έκανε αν μη τι άλλο την έκπληξη, όχι μόνο λόγω της ελληνικότατης θεματολογίας στους τίτλους τόσο του άλμπουμ όσο και των τραγουδιών, όσο και στην ίδια τη μουσική κατεύθυνση που ακολουθεί. Ηχογραφημένο σε τρεις μόνο μέρες στην Ελλάδα, το Φεβρουάριο του 2012, οι S.R. το κυκλοφόρησαν μόνοι τους λίγο αργότερα σε ελάχιστες (300) κόπιες βινυλίου, οι οποίες όμως εξαντλήθηκαν πριν καν την επίσημη κυκλοφορία τους μέσω του fanclub τους.  

Ας είναι καλά η LTM Recordings που ανέλαβε την κυκλοφορία του σε cd και βρήκε το δρόμο προς τα αυτιά μου (μας).  Διαβάζω πως στην ηχογράφηση αρκετών κομματιών του άλμπουμ – που παρεμπιπτόντως θεωρείται σαν sequel του Customs του 1989 - τους συνέδραμε με το βιολί του και ο αξιότιμος συμπολίτης μας πλέον Blaine L. Reininger των Tuxedomoon.

To tracklist του άλμπουμ: 1. Sparta, 2. Hippodrome, 3. Varvakios, 4. Pigadi, 5. Kara, 6. Poros. Για περισσότερα στοιχεία για τη Βαρβάκειο διάβασε και ...άκου εδώ.

 

Τραγικές φιγούρες

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι S.R. ασχολούνται με τα της ελληνικής μουσικής. Το 1982 στο ντεμπούτο τους  Tragic Figures (στο εξώφυλλο ο τίτλος αναγραφόταν με ελληνική γραμματοσειρά ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΦΙΓΟΥΡΕΣ) υπάρχει μια καταπληκτική διασκευή στο τραγούδι "Αντώνης" του Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης τo 1989 στο άλμπουμ Customs - του οποίου παρεμπιπτόντως η Βαρβάκειος θεωρείται σαν sequel -, περιείχε το τραγούδι Μαρία (ως Mapia) και ένα ακόμη "Song for Adonis".

 UPDATE

H ChristinaV. έγραψε στα σχόλια της ανάρτησης:

"Το LP Βαρβάκειος δεν έχει εξαντληθεί ακόμη! Διατίθεται από τον Ethan Port, μέλος του συγκροτήματος, και μέσω της ιστοσελίδας του http://mobilization.com/. Για πληροφορίες, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να επικοινωνήσει με τον ίδιο μέσω του e-mail που υπάρχει στα στοιχεία επικοινωνίας της ιστοσελίδας. Κατά καιρούς γίνονται ομαδικές αποστολές στην Ελλάδα."