το κατά Ιούδα επεισόδιο

Οι δίσκοι της Κυριακής δεν είναι οι μόνοι που έδωσαν τον εναρκτήριο τόνο (άλλωστε δεν πρόλαβα να τους ακούσω όλους) στο αυριανό Μεγαλοβδομαδιάτικο επεισόδιο του λεμονοστίφτη. Είναι τόσο οι συνειρμοί των ημερών που διανύουμε όσο και οι φίλοι που χαρίζουν φρέσκα και παλιά ακούσματα και προτείνουν κυκλοφορίες, όχι απαραίτητα χθεσινές. 

Όπως πάντα λοιπόν, cd, κασσέτες, 45αρια και mp3, σχηματίζουν τραγούδι το τραγούδι το soundtrack της τρέχουσας εβδομάδας. Υπό τους ήχους St. John Coltrane, του Bach, και των Tones On Tail. Ένα ακόμα επεισόδιο με τραγούδια που αγαπήσαμε ή που ανακάλυψαμε και πρόκειται να αγαπήσουμε. 

“Judas (The book of blasphemous rumours & psalms)" λοιπόν. Παραδόξως και μόνο για αυτήν την εβδομάδα θα είμαστε μαζί αύριο, 

Τετάρτη 16 Απριλίου, στις 10:00 το πρωί και όποιος/α επιθυμεί να μου κάνει ραδιοφωνική παρέα δεν έχει παρά να συμπλέξει τις δικτυακές του ίνες με εκείνες του indieground online radio, πατώντας εδώ:

https://www.facebook.com/events/808990089130728/?ref_notif_type=like&source=1

ένα από τα πρώτα άκυρα

Ετοιμαζόμουν πυρετωδώς για το πρώτο μου, "επίσημο" ντιτζεϊλίκι, οι κασέτες μαζεμένες σε ένα κουτί παπουτσιών, γυρισμένες και σταματημένες στα σωστά τραγούδια, όλες οι μουσικές μου γνώσεις να παίζουν ασταμάτητα σε εναλλακτικές ροές στο μυαλό μου και τα ρούχα που θα φορούσα στο πάρτυ της ξαδέλφης μου, σιδερωμένα πάνω στο κρεβάτι μου, να με περιμένουν να βγω αστράφτοντας από το ντους, Όλα αυτά το απόγευμα κάποιου Σαββάτου τη χρονιά που εγώ πήγαινα πέμπτη Δημοτικού.

Περήφανος που εγκαταλείπω την παραμόρφωση του φορητού ραδιοκασετόφωνου και θα παίξω πρώτη φορά σε κανονικά ηχεία,  προθερμαίνομαι πίσω από το τραπεζάκι με το στερεοφωνικό του ναυτικού θείου - το ΑΚΑΪ και τα μάτια σου μου φωνάζει κάθε τρεις και λίγο -  στην άκρη του σαλονιού. Ταυτόχρονα ξαναγεμίζω το πιάτο μου με τυροπιτάκια, λουκανικοπιτάκια και κεφτέδες ενώ προετοιμάζω τα παρθενικά μου βήματα  στην ηθελημένη απομόνωση και τη μοναξιά του δισκοθέτη.

Τελευταία επιθεώρηση: Rafaella Carra, Kiss, Abba, Pink Floyd, A ba ni bi, Dschinghis Khan, οι Χρυσές επιτυχίες του 60 - ο δίσκος που διαφημίζεται στην tv - με A casa d’ Irene και τα συναφή. Όλα εδώ. 

Τα μπαλόνια διάσπαρτα, ο μπουφές ξέχειλος από φαγώσιμα και τα πορτάκια από τα δύο σε ένα decks του στερεοφωνικού χάσκουν ήδη ανοιχτά. Οι καλεσμένοι αργούν και το …πρόγραμμα μονόπαντα και άχαρα ξεκινά.

Κάμποση ώρα (ώρες) αργότερα, όταν πια όλοι είχαν πειστεί πως το 98% των καλεσμένων δε  θα τιμούσε με την παρουσία του την εκδήλωση, και το πάρτυ, χωρίς να προλάβει να ξεκινήσει, έβαινε ολοταχώς προς ένα ατυχέστατο τέλος, οι λιγοστοί παρευρισκόμενοι συγκινημένοι από τα δάκρυα της διοργανώτριας, φόρεσαν τα παλτά τους και αποχώρησαν.

Λίγο αργότερα μάζεψα τις κασέτες μου κι εγώ, πήρα και δυο αλουμινένια ταψάκια με χειροποίητη πίτσα της θείας και γύρισα σπίτι.

Νομίζω αυτή πρέπει να είναι μια από τις πρώτες στιγμές – και σίγουρα όχι η τελευταία - που θεμελίωσε τη συζήτηση για την εισβολή του Άκυρου, αυτοπροσώπως, στη ζωή και τις συνέπειές της. Από την επόμενη μέρα της συνέντευξης για τη δουλειά που δεν πήρες και το τρυφερό ραντεβού στο οποίο ήσουν ο μόνος που πήγε, μέχρι το προγραμμματισμένο από μήνες ταξίδι που αναβλήθηκε λόγω καιρικών συνθηκών και την χαμένη μέσα σε φωνές του σπιτιού σου θαλπωρή έπειτα από μια μέρα δουλειάς.

υγ. Θα ‘χε περάσει μια ντουζίνα χρόνια από το  παραπάνω συμβάν, όταν καθώς ολοκλήρωνα τη διήγησή του, εν μέσω μπυρών, στην νεοσύστατη τότε και πολυπληθή παρέα μας, ένα «Άντε γαμήσου μαλάκα» με χτύπησε κατάμουτρα. Ο ρίπτης της φράσης σηκώθηκε και αποχώρησε απ’ το τραπέζι εκνευρισμένος. Ποιος ξέρει τι βιώματα και τι χορδές του είχα, εν αγνοία μου, ταλαντώσει.

ο ήλιος

Με το οινόπνευμα να τον νανουρίζει γλυκά-γλυκά στις φλέβες και τον ήχο του κύματος να καταλύει και την τελευταία του αντίσταση, κλείνει τα μάτια του, ξεκουμπώνει το πουκάμισό του και αφήνει τις ακτίνες του ήλιου να του χτυπούν ηδονικά το κορμί. Αγγίζεται ερεθισμένος, φαντασιώνοντας ποιος ξέρει τι, την στιγμή που δε δείχνει να αντιλαμβάνεται τα περιπαικτικά κοιτάγματα, τα γελάκια και τα σχόλια του πλήθους που περιμένει στην παρακείμενη στάση.  

Στο κύμα των αυτοκινήτων που έπεται βλέπω το λεωφορείο μου να πλησιάζει , πατάω 2-3 κλικ και ματαίως βήχω δυνατά καθώς περνώ από δίπλα του-  μπας και τον προφυλάξω ξυπνώντας τον -, λίγο πριν επιβιβαστώ. 

Αυτά εχθές. Σήμερα, κόντρα σε κάθε δυσοίωνη πρόβλεψη, η εκπομπή ολοκληρώθηκε επιτυχώς σε πανηγυρικό κλίμα αστικής μελαγχολίας, όχι μακρύτερα από 400 μέτρα από το σημείο της χθεσινής έκρηξης και λίγο μόνο πριν την άφιξη καγκελαρίου εκ Γερμανίας.

Ευχαριστώ ξανά τόσο για την παρουσία τους όσο και για το feedback όσες και όσους μου κράτησαν παρέα σήμερα το πρωί στο "the moon is in the gutter". Εις επιθυμεί να ακούσει ηχογραφημένο το σημερινό επεισόδιο δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί τη δεύτερη ηχογραφημένη παρουσία αυτού κατευθείαν από εδώ:

117th lemon's indieground radio show by Lemonostiftis on Mixcloud

ή να κατεβάσει το podcast αυτού πατώντας το παρακάτω εικονίδιο:

click pic to download

Ιδού και το σημερινό playlist:

• Apollo Sunshine - Happiness
• Of the Wand and the Moon - Watch The Skyline Catch Fire
• Nino Rota - The Waltz (The Godfather)
• Teho Teardo & Blixa Bargeld - A Quiet Life
• Joe Pass - A Time For Us
• Exuma - A Place Called Earth
• Isobel Campbell - Thursday s Child
• Nick Cave & the Bad Seeds - The Moon Is In The Gutter
• The Go Betweens - The Clarke Sisters
• The Nits - Oom Pah Pah
• Evelyn Evelyn - Evelyn Evelyn
• Madness - Le Grand Pantalon (Baggy Trousers)
• Baxter Dury - The Sun
• Patrik Fitzgerald - Set We Free
• Mulatu Astatke & The Heliocentrics - Esketa Dance
• John Cale - Ghost Story 
• Giant Sand - Glum
• Anna Calvi - Sing to Me
• Timber Timbre - Run from Me
• Graham Bond - Waltz For The Pig
• Jonathan Wilson - Lovestrong
• Baxter Dury - The Sun
• Pearl Jam - Master Slave
• Robert Plant - Darkness, Darkness
• Jefferson Airplane - Never Argue With A German If You're Tired 
• Αέρα Πατέρα - Οι Μπύρες
• The Boomtown Rats - I Don't Like Mondays

Καλή ακρόαση σε όσους ακούσουν και καλό Σαββατοκύριακο σε όλους.

με το βλέμμα χαμηλά να βλέπεις το φεγγάρι

Σημείο εκκίνησης για το επόμενο επεισόδιο του λεμονοστίφτη, ξανά μια Κυριακή. Φρέσκα και παλιά ακούσματα, κυκλοφορίες - όχι απαραίτητα χθεσινές - από ξεσκονισμένα βινύλια, cd, κασσέτες, 45αρια και mp3, σχηματίζουν σιγά-σιγά το soundtrack της τρέχουσας εβδομάδας. Ξεπερνώντας βομβιστικές επιθέσεις, αφίξεις καγκελαρίων, χιονοστιβάδες και λοιπές ασύμμετρες απειλές και υπό τους ήχους της Isobel, του Rota, και των Pearl Jam το νέο επεισόδιο της εκπομπής προετοιμάζεται πυρετωδως με με τραγούδια που αγαπάμε ή που πρόκειται να αγαπήσουμε. 

“The moon is in the gutter” λοιπόν, (s03e27),  

αύριο, Παρασκευή 11 Απριλίου, στις 10:00 το πρωί (καλώς εχόντων των πραγμάτων).  Όποιος/α επιθυμεί να μου κάνει ραδιοφωνική παρέα δεν έχει παρά να συμπλέξει τις δικτυακές του ίνες με εκείνες του indieground online radio, πατώντας εδώ:

https://www.facebook.com/events/552652031514711/?ref_notif_type=plan_user_joined&source=1

φτυστός

Πάγωσέ το εκεί, πάτα παύση τώρα αμέσως φώναξα στην Ε.

Με το που είδα το γυναικείο αυτό πορτραίτο να περνά για κλάσματα δευτερολέπτων από την οθόνη, μήτε η κόμη καρυάτιδας που φέρει, μήτε ο περίπλεκτος γιακάς του φορέματος μπόρεσαν να με ξεγελάσουν. Η εικόνα του στροβιλίστηκε μπροστά στα έκπληκτα μάτια μου και σκασμένος στα γέλια, αναφώνησα:

 - Δε μπορεί, αυτός είναι!

κι έβγαλα από την τσάντα μου τη φωτογραφική μηχανή.

και η ζωή συνεχίζεται

...υπαιθρίως. Με γκρίνιες, μουρμούρες και ένα "Ρε μαλάκα" διάχυτο στην ατμόσφαιρα. Στην προκειμένη μαζί με ένα "που έστειλες τη μπάλα;" 

Κοτζάμ άντρας και κοιμάται με τον λούτρινο αρκούδο του αγκαλιά. Από τον δρόμο ακούγονται φωνές που τον ξυπνάνε. Ντύνεται άρον άρον, ρίχνει ένα βιαστικό κατούρημα, στρώνει το κρεβάτι του και τώρα, πιάνει να τσακώνεται με τους αστυνόμους που σε λίγο θα του πετάξουν το δωμάτιο στα σκουπίδια. 

Μουσική. Είδε και απόειδε, τόσες ώρες έχουν πρηστεί τα δάχτυλά των χεριών του αλλά πέρα από δυο τρία πενηντάλεπτα δεν έχει μαζέψει τίποτα άλλο. Ο ακορντεονίστας της γειτονιάς κουράζεται να γυρνά στους δρόμους των Αμπελοκήπων και στήνει μια μικρή συναυλία έξω από τις σκάλες του μετρό. Λιγοστό αλλά πιστό το κοινό. Σε λίγο θα παραγγείλει δυο σουβλάκια να φάει.

Της εθνικής ανατάσεως. Εποχιακά είδη Μαρτίου. Όπου να 'ναι θα αρχίσουν και οι ηλεκτροφόρες ρακέτες για τα κουνούπια. 

 Δε μπορώ να γυρίσω με άδεια χέρια σπίτι. Δε μπορώ να γυρίσω με άδεια χέρια σπίτι. Δε μπορώ να γυρίσω με άδεια χέρια σπίτι. Δε θέλω να γυρίσω με άδεια χέρια σπίτι.

Η διαμαρτυρία. Οργή, εκδίκηση, μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι, θυμός, συμβολισμός έξω από την παλιά Βουλή κι απέναντι από τα ακριβά καταστήματα το καμένο μοτοσακό. Η κακιά στιγμή και οι νεραντζιές, παράπλευρες απώλειες.

Η θολή χλιδή, το βασίλειό μου. Το λουστρίνι στην πένα, το ίδιο και το ατσαλάκωτο κουστούμι. Χρυσό δαχτυλίδι στον παράμεσο, η μυρωδιά του πούρου σπάει μύτες και οι κουβέντες του με κάθε περαστικό αυτιά. ...άρχοντας. Καφές με 2 ευρώ στις όχθες της Ερμού.

ηθικόν;

Πλούσια τα μουσικά ακούσματα και τα ευρήματα στις αντίστοιχες ανασκαφές της προηγούμενης εβδομάδας, ήρθαν σήμερα το πρωί και έδεσαν σε ένα σκοτεινά ηδονικό - τουλάχιστον για τα αυτιά μου - κολλάζ ήχων. Ο Miles Davis παίζει την τρομπέτα του για τους Radiohead, οι Tortoise συνοδεύουν τους Death In Vegas και η Laurie Anderson να τραγουδά υπό τις νότες των Neu!.

Κι υπέροχοι (και λίγα λέω) ως γέροι οι Human League στα νειάτα τους να τραγουδούν για τα ίδια λάθη, την πείρα που αποκτήθηκε και ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε:

"Don't talk

Close the door

You've been here before

Your shape dim

I'm an old man now

The air's thin

The walls very damp now

And if I don't go

I'll always be stuck here in this poor little room

With a view of the corner

I don't forget

The light growing weak now

Experience is useless

Unless you can learn

And I've never met anyone

Who used their knowledge

To avoid those mistakes made again and again

And if I don't go

I'll always be stuck here in this poor little room

With a view of the corner"

 "Morale" 1979

Ευχαριστώ ξανά τόσο για την παρουσία τους όσο και για το feedback όσες και όσους μου κράτησαν παρέα σήμερα το πρωί στο "how does it feel to feel ?". Εις επιθυμεί να ακούσει ηχογραφημένο το σημερινό επεισόδιο δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί τη δεύτερη ηχογραφημένη παρουσία αυτού κατευθείαν από εδώ:

116th lemon's indieground radio show by Lemonostiftis on Mixcloud

Ή να κατεβάσει το podcast αυτού πατώντας το παρακάτω εικονίδιο:

click pic to download

Ιδού και το σημερινό playlist:

• Mystical Weapons - Hostile Takeover
• Low - Plastic Cup
• Beth Gibbons & Rustin Man - Drake
• Nick Waterhouse - High Tiding
• Nick Cave & The Bad Seeds  - Red Right Hand (Scream 3 Version)
• Shawn Phillips - Lookin' Up lookin' Down
• Lalo Schifrin - Danube Incident
• Timber Timbre - Bring Me Simple Men
• Robert Wyatt - Fragment
• Pink Floyd - Astronomy Domine
• Kraftwerk - Strom
• Talk Talk- After The Flood
• Neu! *  feat Laurie Anderson - Weissensee
• *Laurie Anderson - Walking & Falling
• Donovan - The River Song
• Nico - Janitor of Lunacy
• Your Hand In Mine - Intro
• Film School - Ms. Connection
• The Human League - Morale
• Radiohead - Kinetic
• Miles Davis - Miles Runs the Voodoo Down (excerpt)
• Lost Animal - Beat Goes On
• The Wake - Uniform
• The Vietnam Veterans - Be My Baby
• Ride - How Does It Feel To Feel
• Feeding Fingers - Breathing Partners
• Talking Heads - Drugs (Alternate Version)
• Tortoise - Whitewater
• Death In Vegas - Hands Around My Throat
• David Bowie - Space Oddity (re-Recorded Single b-Side, 1979)

Καλή ακρόαση σε όσους ακούσουν και καλό Σαββατοκύριακο σε όλους.

how does it feel to feel?

Ο εναρκτήριος τόνος είχε δοθεί από την προηγούμενη βδομάδα, μεσολάβησαν γεγονότα και ταξίδια. πριν η διαδικασία να ξαναπάρει μπρος: τα βινύλια, παλιά και καινούρια, καθαρίζονται ευλαβικά, καταγράφονται κι ανακατεύονται με όσα ανεβοκατεβαίνουν (σπανίως ανεβαίνουν τελευταία λόγω έλλειψης χώρου) στα ράφια της δισκοθήκης. Έπειτα, και υπό τους ήχους του Shawn Phillips, των The Wake και των Neu!, στοιβάζονται δίπλα στα cd, τις κασσέτες, τα 45αρια και τα mp3, σε φρέσκιες και μη κυκλοφορίες, σε νέους μουσικούς συνειρμούς που σχηματίζουν σιγά-σιγά το soundtrack της εβδομάδας. “How does it feel to feel” λοιπόν, 

Αύριο, Παρασκευή 4 Απριλίου, στις 10:00 το πρωί όπως πάντα, όποιος/α επιθυμεί να μου κάνει ραδιοφωνική παρέα δεν έχει παρά να συμπλέξει τις δικτυακές του ίνες με εκείνες του indieground online radio, πατώντας εδώ:

https://www.facebook.com/events/1402602806678026/?ref_dashboard_filter=upcoming

μια καθυστερημένη πρωταπριλιάτικη ανάρτηση

Αγαπημένο μου παιχνίδι κάποτε, η σύνθεση ψευδο-ονοματεπωνύμων τα οποία κατά την εκφώνησή τους αποκαλύπτουν «κρυφά» νοήματα σχηματίζοντας φράσεις/λέξεις τόσο στην ελληνική όσο και σε άλλες γλώσσες. Παρτίδες πετυχημένες με προβοκατόρικες επιστολές σε έντυπα, η λήξη αυτών (των παρτίδων) να συμπίπτει με τις αντίστοιχες δημοσιεύσεις, κι  η αποδελτίωση τέλος, το έπαθλο σ’ ένα κομμάτι αποδελτιωμένου χαρτιού ή ένα screenshot.  

Μια αρχινημένη ανάρτηση επί του θέματος αυτού αναμένει χρόνια τώρα την ολοκλήρωση και δημοσίευσή της η οποία όμως όλο αναβάλλεται. Κι αυτό καθώς η επιστολογραφική μανία των καλύτερων τουλάχιστον ονομάτων από αυτά δεν έχει ξεθωριάσει εντελώς. 

Το παιχνίδι αυτό μετράει πολλά χρόνια. Σε μια από τις καλύτερες στιγμές του, κάποιοι - από τους πρώτους διδάξαντες - εμπνευσμένοι "παίκτες" ανέλαβαν δράση στα βρετανικά αεροδρόμια. Ο μύθος τους θέλει μεταμφιεσμένους σε οδηγούς ταξί να γράφουν σε ένα χαρτί τα ονόματα, να εμφανίζονται στις αφίξεις των εξωτερικών πτήσεων των Pakistan Airlines, Air India και Thai Airways και να ζητούν τις δημόσιες ανακοινώσεις των ονομάτων με το πρόσχημα πως ανήκουν σε πελάτες τους που δεν έχουν εμφανιστεί.

Έτσι από τα μεγάφωνα του Heathrow (1-5) και του Gatwick (6) ακούστηκαν τα παρακάτω ευφάνταστα (ειδικά με το πέμπτο γελάω μέχρι δακρύων) δίδυμα ονοματεπωνύμων:

1. Ajheddis Varkenjaab and Aywellbe Fayed

ακούγεται ως: I hate this fucking job, and I will be fired

#

2. Arhevbin Fayed and Bybeiev Rhibodie

ακούγεται ως: I‘ve been fired, and bye-bye everybody

#

3. Aynayda Pizaqvick and Malexa Kriest

ακούγεται ως: I need a piss quick, and my legs are crossed

#

4. Awul Dasfilshabeda and Nowaynayda Zheet

ακούγεται ως: Oo-ah, that feels better and now I need a shit

#

5. Makollig Jezvahted and Levdaroum DeBahzted

ακούγεται ως: My colleague just farted, and left the room, the bastard

#

6. Steelaygot Maowenbach and Tuka Piziniztee

ακούγεται ως: Still, I got my own bath and took a piss in his tea

υγ. Καλό μας μήνα