μερικές φορές

Εν τάχει στους δρόμους οι δουλειές, σε συνθήκες πανικού (πότε για καλό και πότε όχι), βινύλια στη μασχάλη, ένα παλιό πικάπ στην εξοχή, παζάρια, βιβλία, συναυλίες ολούθε, τα 5 χρόνια του indieground και το γενέθλιο πάρτυ εν’ όψει, το Athens Pride την ίδια ημέρα, μηδενικός χρόνος για απομόνωση, Παρασκευή και 13, ένα παιό αγαπημένο anthem επανακάμπτει, νέες μουσικές αποκαλύπτονται εμπρός μου και με συνταράζουν, τις καταγράφω είτε ως ήχους είτε ως μνήμες, μια καινούρια μπάντα, ένα μεταχειρισμένο βινύλιο ακόμα, εδώ και όλες οι μικροσυνήθειες που κάνουν τον κόσμο μου να γυρίζει χωρίς να χάνει στροφές, σηματοδοτούν την εκκίνηση ενός νέου επεισοδίου. Και στοβάθος η αίσθηση πως κάποιες φορές μπορώ να δω μεσ' την ψυχή σου.

“Sometimes” λοιπόν, (s03e38),

αυτήν την Παρασκευή, 13 Ιουνίου, στις 10:00 το πρωί όπως πάντα. Όποιος/α επιθυμεί να μου κάνει ραδιοφωνική παρέα δεν έχει παρά να συμπλέξει τις δικτυακές του ίνες με εκείνες του indieground online radio, πατώντας εδώ:

https://www.facebook.com/events/921569274535692/?ref_notif_type=like&source=1

υγ. και μια σχεδόν ρητορική ερώτηση:

Εάν οι ανεπιθύμητες παρενενέργειες του αντιφλεγμονώδους που σου συνταγογράφησε ο γιατρός είναι οι ακόλουθες: κοιλιακά άλγη, κεφαλαλγία, διάρροιες, ερυγές, ναυτία, καταβολή, άλγη, φαρυγγίτις, ζάλη, πυρετός, αρθροαλγίες, εξάνθημα, ρινίτις, έμετος, μετεωρισμός, δυσμηνόρροια, χολοκυστίτις, θωρακικό άλγος, ρίγη, γριππώδης συνδρομή, οίδημα, περικαρδίτις, μυοκαρδίτις, ημικρανία, ηπατίτις, γαστρίτις, αγγειοδιαστολή, γαστρικό έλκος, θρόμβος, λευκοπενία, απλαστική αναιμία, ηωσινοφιλία, αϋπνία, κατάθλοψη, εκνευρισμός, σύγχυση, περιφερική νευροπάθεια, σύνδρομο Guillain-Barre, παραρινοκολπίτις, έξαρση ασθματικής βρογχίτιδας, παγκρεατίτις, διάμεση πνευμονίτις, θρομβοπενία, αλλωπεκία, ψωρίαση, ηωσινοφιλική πνευμονία, οζώδες ερύθημα, διάμεση νεφρίτις, κνίδωση, θρόμβος, οράσεως, δυσγευσία, εμβοές, νεφρωσικό σύνδρομο, αιματουρία, ηπατίτις (ξανά), αύξηση ουρίας και κρεατινίνης εσύ θα το έπαιρνες τελικά;

αντιξοότητες

Ο θείος τους ο Αντίξοος - έτσι τον φώναζαν όλοι οι συγγενείς - ,  δε συμμετείχε στα οικογενειακά γλέντια, παρότι καλεσμένος και (ωσεί) παρών σε αυτά. Ούτε στις επισκέψεις με τα τραπεζώματα ή τις οικογενειακές διακοπές και τις εκδρομές στην παραλία άφηνε την παραμικρή χαραμάδα του χαρακτήρα ή της διάθεσής του να φανερωθούν στους παρευρισκόμενους ομοαίματούς του. Με το πρόσωπό του πάντα χωμένο σε ένα τετράδιο, ή σε ένα μπλοκ, ο θείος Αντίξοος έγραφε ασταμάτητα - έτσι τον θυμούνται όλοι, έτσι τον φαντάζομαι κι εγώ από τις διηγήσεις τους - και κανείς δεν είχε το δικαίωμα (ίσως και την όρεξη) να σπάσει το εμπάργκο και να διαβάσει τις ολοένα αυξανόμενες παραγράφους. Μόνο τον άφηναν, ως ήθελε, στην ησυχία του, αμίλητο κι αμέτοχο των όποιων γεγονότων συνέβαιναν γύρω του. 

Τον προηγούμενο μήνα που εγκατέλειψε τα εγκόσμια ο θείος Αντίξοος οι κοντινοί του άνθρωποι, οι κληρονόμοι, πήγαν να καθαρίσουν το διαμέρισμα που τους άφησε. Είχαν συγυρίσει τα βιβλία του, τις εφημερίδες του, ίσως να είχαν μαζέψει και τα ρούχα του από τις ντουλάπες, όταν έπεσαν πάνω στα περίφημα τετράδια, τα μπλοκ και τις σελίδες με τα χειρόγραφα του εκλιπόντος. Τα άνοιξαν, περιμένοντας να διαβάσουν με δέος όλα όσα έγραφε θείος τους όλα τα χρόνια. Με πεντακάθαρη γραφή, άψογη γραμματοσειρά, χρήση τόσο στυλό όσο και μολυβιού, και κάπως καθαρευουσιάνικη σύνταξη οι συμπληρωμένες σελίδες δεν περιείχαν άλλο από manual. Εγχειρίδια χρήσης και λειτουργίας συσκευών, αντιγραμμένα λέξη προς λέξη, σειρά προς σειρά στα λευκά φύλλα χαρτί. 

Ξεφύλλισα το ένα μπλοκ τις προάλλες. Μια μέρα από αυτές, είπα θα περάσω κι εγώ από το σπίτι του θείου τους.

σ.τ.λεμ.: Στην παραπάνω ιστορία, το μόνο που έχω αλλάξει είναι το παρατσούκλι του θείου.

5 χρόνια indieground κι ένα πάρτυ

5 Χρόνια είναι πολύς καιρός (εκ των οποίων οι 3 σαιζόν του λεμονοστίφτη είναι απλωμένες στα 4 σχεδόν εξ αυτών). 2 studios, 134 διαφορετικοί παραγωγοί (χωρίς να υπολογίσεις τους φίλους που έχουν συμμετάσχει ουκ ολίγες φορές), 1.003.845 τραγούδια (τα 5,000 περίπου από αυτά τα έχουμε ακούσει σίγουρα παρέα), περί του 1,5 tera bandwith, 120 συνεντεύξεις συγκροτημάτων, 2 υπολογιστές (οι ίδιοι), 6 οθόνες υπολογιστών, 4 κονσόλες, 3 μπορεί και 4 κυβερνήσεις…

5 χρόνια indieground radio με 1 μεγάλο γενέθλιο party στο stage του Φουάρ το οποίο θα περικλείει κι ένα μινι-φεστιβάλ στο οποίο πέρα από τις live εμφανίσεις των: Acid Barretts, των Cruel Anagrams και τέλος των Microondas θα περιέχεται και μια έκθεση με τα πόστερ του βραβευμένου φίλου Johnny Negri. 

Εννοείται πως τα Dj sets θα τα αναλάβουν κάποιοι από εμάς, τους παραγωγούς του Indieground Onlineradio και φυσικά πως η είσοδος θα είναι ελεύθερη (τι σόι πάρτυ θα ήταν αλλιώς). 

https://www.facebook.com/events/816892431656990/

εξομολογήσεις 33 στροφών

Τον τελευταίο καιρό, που με χάνεις πουμε βρίσκεις με τη γνωστή - όποιος την έχει δει ας μου πει και πως λέγεται το χρώμα της - κρεμαστή τσάντα στον ώμο είμαι. Ασήκωτη από τα πολλά βινύλια (και ουχί από βιβλία Φυσικής και Χημείας όπως θα επέβαλλε άλλες εποχές ο πρώτος καλοκαιρινός μήνας). Όχι, δεν είναι όλοι οι δίσκοι δικοί μου. Δεν είναι κάθε μέρα Κυριακή άλλωστε - άσε ότι στο παζάρι δύσκολα βρίσκεις τελευταία οτιδήποτε αξιοπρεπές - , ούτε έχω τα χρήματα να αγοράζω καραβιές βινύλια από τα δισκοπωλεία. 

Απλά, κάποιος φίλος φίλου, κάτι από ανάγκη - κάτι που δεν τους ακούει πια - πουλάει μεγάλο μέρος της δισκοθήκης του. Κι εγώ τον βοηθάω στη διαδικασία. Δε θεωρώ το μεγαλύτερο κέρδος του όλου project ότι δουλεύω/βοηθάω με το αζημίωτο. Ούτε ότι έρχομαι καθημερινά σε εκείνη την πορωτική επαφή με το φετίχ μου. Το όφελος είναι ότι ανακαλύπτω πράγματα. 

Ανακαλύπτω μουσικές και συγκροτήματα που δε θα έφταναν σε μένα με κανέναν άλλο τρόπο. Ακούω, ψάχνω, μαθαίνω, απολαμβάνω, εμβαθύνω όπου νομίζω ότι χρειάζεται, ενίοτε αγοράζω κι όλας. Και χωρίς καμία ειδική έκπτωση. Προτείνω σε φίλους, ψάχνω πληροφορίες για τις εκδόσεις, έρχομαι σε επαφή με άλλους δισκόφιλους, κοστολογώ. Προσπαθώ να μην αδικήσω κανέναν, ούτε πωλητή ούτε αγοραστές. Πως θα μπορούσα άλλωστε; Θεωρώντας εαυτόν αγοραστή, αλλά όντας και κάτοχος δισκοθήκης - συλλογή είναι ηλίθια λέξη για έναν μουσικόφιλο -  και ο ίδιος, σέβομαι απεριόριστα το κομμάτι της ιστορίας του που αποφάσισε κάποιος να πουλήσει. 

Η ιστορία της ζωής μου βλέπεις, ίσως και της δικής σου αν είσαι πάνω κάτω στην ηλικία μου ή μεγαλύτερος, έχει καταγεγραμμένο το μουσικό της soundtrack σε μαύρους κυκλικούς δίσκους πολυβινυλοχλωριδίου.  Οι οποίοι αν το σκεφτείς  φέρουν και κάτι ακόμα, άγραφο κι ατύπωτο αυτό, εξίσου σημαντικό πάνω τους. Μνήμες. Είναι φορτωμένοι εικόνες από τον καιρό που τους αγόραζες. Εποχές αυτιστικής εφηβείας, εποχές χορού, εποχές της πρώτης φοράς, μακριών μαλλιών, συνακροάσεων, ευτυχίας, εκπληρωμένων ή μη μεγάλων ερώτων, βίας και ξεσπασμάτων, λύπης κοκ. 

Τη μέρα που πήρα τον πρώτο μου μισθό, στην πρώτη μου έξοδο απ'το στρατόπεδο, τη μέρα που ήθελα να σου γράψω μια κασέτα με το τραγούδι που σου άρεσε, τη μέρα που έχασα τη δουλειά μου, τη μέρα που τέλειωσα το σχολείο ή τη σχολή, τη μέρα της απώλειας, τη μέρα που είχα 100 δραχμές στην τσέπη, τη μέρα που ψάχναμε δίσκους παρέα, τη μέρα που θα άλλαζε η χιλιετία, τη μέρα που γύρναγα έρημος στους δρόμους της πόλης αλλά κι εκείνη που σφύριζα ενθουσιασμένος στα ίδια μέρη πήρα ένα δίσκο. Όπως και τόσες άλλες. Πολλές εκατοντάδες μέρες. 

Στις γιορτές και τα γενέθλια μου πήρανε δίσκους καλοί φίλοι.

Έτσι όταν έρχονται οι στιγμές - που δεν πυροδοτούνται απαραίτητα από τούτη την πρόσκαιρη ενασχόλησή μου, το 'χουμε συζητημένο ουκ ολίγες φορές με ομοϊδεάτες φίλους - που η κουβέντα φτάνει στη ματαιότητα του να μαζεύεις δίσκους αφού "ούτως ή άλλως μια μέρα..." (...αυτοί θα καταλήξουν είτε αξιοπρεπώς σε ράφια ξένων σε σένα σπιτιών ή στα χώματα του παζαριού να τσακίζονται από ήλιους και βροχές... συμπληρώνω εγώ) δε τη συμμερίζομαι ολωσδιόλου. 

Κράτα γερά (και για όσο μπορείς) ότι σε κάνει ευτυχισμένο. Τους ανθρώπους που αγαπάς και τους φίλους, το καλό φαγητό, τον ελεύθερο σου χρόνο, τους ωραίους άντρες ή/και τις ωραίες γυναίκες, τα βιβλία και τις ταινίες που σου αρέσουν, τις ποδαράτες βόλτες, την οδήγηση στην εθνική, τις βουτιές στην αγαπημένη σου παραλία με τα πευκοδάση και τους περιπάτους στη φύση, τη μουσική, τους δίσκους και το ψάξιμο αυτών καθώς και ότι άλλο θες να συμπληρώσεις σε αυτή τη λίστα των απλών πραγμάτων της καθημερινότητας. 

Αυτά.

Τώρα αν κάποιος επιθυμεί να ακούσει ηχογραφημένο το σημερινό επεισόδιο της εκπομπής δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί τη δεύτερη ηχογραφημένη παρουσία αυτού κατευθείαν από εδώ:

127th lemon's indieground radio show by Lemonostiftis on Mixcloud

ή να κατεβάσει το podcast αυτού πατώντας το παρακάτω εικονίδιο:

click pic to download

Το δε σημερινό playlist είναι το ακόλουθο:

• Nino Rota - the awards
• Depeche Mode - Sometimes
• Josephine Foster - Amuse A Muse
• Jacco Gardner - The Ballad of Little Jane
• Tears For Fears - Mad World
• King Krule - Easy Easy
• Roy Harper - All Ireland
• The Pastels - Summer Rain
• Angel Olsen - Stars 
• Mazzy Star - I'm Less Here
• Ben Vaughn - Too Much Sorrow
• Robyn Hitchcock - My Favourite Buildings
• Looper - Oh, Skinny Legs 
• Faust - Der vaum
• Chapter 24 - The Corpse
• Billy Mackenzie - Never Turn Your Back on Mother Earth
• Francoise Hardy - J'ai Coupe Le Telephone
• King of Luxembourg - Trial of Dr. Fancy
• Love - Alone again or (alternate mix)
• Dan Sartain - Hpv Cowboy
• Guadalcanal Diary - Vista
• Cult Of Youth - Through The Fear
• The Triffids - Red Pony
• Angst - Love Dissolves
• Wipers - Taking Too Long
• The Group - The Feed-back
• Cypress Hill - Insane In The Brain
• Ruth Brown - Good Day For The Blues
• Jessie Evans - Let Me On 
• Missing Scientists - Big City Bright Lights
• The Damned - You Know

Καλή ακρόαση σε όσους ακούσουν και καλό 

τριήμερο σε όλους.

του επισκέπτη

Με τα μαλλιά ακόμα ανακατεμένα από τη μουσική πτήση της Τρίτης, έχω βάλει μπρος και σχεδιάζω ήδη τις λίστες για το πρωινό της Παρασκευής. Όταν θα βρίσκομαι μόνος στον αέρα του indieground και θα διηγούμαι μεταξύ άλλων, με ήχους και τραγούδια, τα άλλοτε καλοδεχούμενα άλλοτε όχι συναισθήματα-επισκέπτες της εβδομάδας που διανύουμε, Με φρέσκα και παλιά ακούσματα, κυκλοφορίες όχι απαραίτητα χθεσινές από βινύλια, cd, κασσέτες, 45αρια και mp3, στις αποσκευές.

- Εχουμε μυσαφιραίους λοιπόν. “The Visitor”  (s03e37), 

αυτήν την Παρασκευή, 6 Ιουνίου, στις 10:00 το πρωί όπως πάντα. Όποιος/α επιθυμεί να μου κάνει ραδιοφωνική παρέα δεν έχει παρά να συμπλέξει τις δικτυακές του ίνες με εκείνες του indieground online radio, πατώντας εδώ:

https://www.facebook.com/events/738666116175951/?ref_notif_type=plan_user_joined&source=1

υγ. Αν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε πρόβλημα στο κατέβασμα του podcast της προηγούμενης Τρίτης (που παρουσιάστηκε όπως ενημερώθηκα), ιδού ένα εναλλακτικό link για την πρόσβαση σε αυτό.

http://www.adrive.com/public/5NNJHz/126th%20lemon%20indie.mp3

μια Τρίτη βράδυ στην ξενιτιά

Ταξιδεύει πολύ τα τελευταία χρόνια. Ίσως να λείπει από το σπίτι τις μισές μέρες του μήνα, μπορεί και παραπάνω. Δεν είναι τουρίστας. Για δουλειές πάει, αντιπρόσωπος, αλλά ακόμα κι έτσι, δείχνει να το ευχαριστιέται. Από χώρα σε χώρα, από πόλη σε πόλη, κι από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο. Μεθαύριο θα είναι μάλλον στο Παρίσι, τώρα είναι στο Βουκουρέστι. 

Το δωμάτιο του ξενοδοχείου σαν όλα τα υπόλοιπα δεν του κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Βγάζει το σακάκι του να ‘ναι πιο χαλαρός, πετάει παραπέρα τα παπούτσια και ανάγει την πρώτη από τις τέσσερις μπύρες που αγόρασε από το απέναντι μάρκετ. Έπειτα, βάζει να ακούσει indieground. “Neon Lights” ο τίτλος της εκπομπής. Το πρόγραμμα του υπογράφοντα την ανάρτηση με καλεσμένο τον Νεκ.

Και είναι το playlist που ακολουθεί αυτό που αντηχεί από το κινητό στην ιδιόμορφη αυτή "ξενιτιά" του. 

• TriBeCaStan - Communist Modern
• Dan Sartain - Pass This On
• D Charles Speer & The Helix - Cretan Lords
• The Wandering Stars - Those Were The Days
• Samurai - Fresh Hot Breeze Of Summer 
• Marianne Faithfull - Greensleeves
• Seftel - An Accident
• Wild Beasts - Wanderlust
• Edwyn Collins - Johnny Teardrop 
• Here We Go Magic - Collector 
• Metronomy - The Look
• Morrissey - World Peace Is None Of Your Business 
• Luna - Neon Lights
• King Missile - Detachable Penis 
• The Damned - Feel The Pain
• Yo La Tengo - Demons
• Felt - The World Is As Soft As Lace
• Slapp Happy & Henry Cow - Excerpt From The Messiah
• KISS INC. - Hey Mr. Holy Man
• Bobby Parker - Watch Your Step 
• Spirit - Taurus
• Jethro Tull - We Used To Know
• Gordon Alexander - Looking For The Sun
• The New York Rock & Roll Ensemble - Mr. Tree
• The Lollipop Shoppe - You Must Be A Witch
• Ballon Farm - A Question Of Temperature
• Ultravox - New Europeans
• Yachts - Suffice To Say
• Common Sense - Grotesque
• Alternative TV - Hello Judas 
• Modern Eon - Waiting For The Cavalry 
• Michael Rother - Feuerland 
• The Fall - Cruiser's Creek

Είναι σίγουρο πως την ευχαριστήθηκε την παρέα. Και τα τραγούδια, εκτός ίσως από εκείνο του Morrissey. 

Εις επιθυμεί να ακούσει ηχογραφημένο το χθεσινοβραδινό συμμετοχικό έκτακτο επεισόδιο δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί τη δεύτερη ηχογραφημένη παρουσία αυτού κατευθείαν από εδώ:

126th lemon's indieground radio show by Lemonostiftis on Mixcloud

είτε να κατεβάσει το podcast αυτού πατώντας το παρακάτω εικονίδιο:

click pic to download

ή το ακόλουθο link:

http://www.adrive.com/public/5NNJHz/126th%20lemon%20indie.mp3

Ευχαριστούμε πολύ για την παρέα όσες και όσους μας κράτησαν εχθές το βράδυ.

Τρίτη βράδυ στο κέντρο της πόλης

Καθώς η ζωή συνεχίζεται στους ρυθμούς της (στους όποιους ρυθμούς έχει εμπλακεί και χορεύει ο καθένας), είναι τα απρόσμενα κι έκτακτα γεγονότα που ανακόπτουν την καθημερινότητα και ενίοτε την επανακαθορίζουν με ένα αγανό reset. Και δεν αναφέρμαι σε κανένα γιγάντιο γεγονός που θα τράνταζε θεμέλια και τείχη. Στο μυαλό μου έχω πράγματα απλά, όπως μια τυχαία συνάντηση, ένα ανέλπιστο τηλεφώνημα, μια διαδρομή έξω από το χάρτη, μια ιδιαίτερη out of the blue σκέψη, μια συγκυρία, ένα άλμπουμ του Eric Dolphy ή μια απρογραμμάτιστη εκπομπή στο σταθμό. 

Ένα επεισόδιο "εκτός τάξης" ξανά, σήμερα το βράδυ, και την εκκίνηση όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις τη δίνει ο προσκεκλημένος. Ο Νεκ. Σε ένα μουσικό αλισβερίσι από εκείνα που συνηθίζαμε πέρσι από καιρό σε καιρό και επαναλάβαμε επιτυχώς μόλις μια-δυο εβδομάδες πριν, στη φετινή σεζόν. Με φρέσκα και παλιά ακούσματα όπως πάντα, κυκλοφορίες όχι απαραίτητα χθεσινές από βινύλια, cd, κασσέτες, 45αρια και mp3. 

Μεταξύ μπυρών (όπως πάντα) και την πρόσφατη απαγόρευση στην είσοδο φασαριόζικων τσιπς στο στούντιο σε ισχύ. Και κάποιους φίλους guest stars (η Β είναι σίγουρη γι αυτό πρόλαβε και χώθηκε και στην αφίσα *) που θα περάσουν από το στούντιο να μας ακούσουν πιο ζωντανά κι από το δικτυακό live. 

“Neon Lights”, λοιπόν, (s03e36), αυτήν την Τρίτη, 13 Μαΐου, στις 8:00 το βράδυ. Όποιος/α επιθυμεί να μας κάνει ραδιοφωνική παρέα δεν έχει παρά να συμπλέξει τις δικτυακές του ίνες με εκείνες του indieground online radio, πατώντας εδώ:

https://www.facebook.com/events/485198151625915/?ref_dashboard_filter=upcoming&source=1

* προς αποφυγή παρεξηγήσεων, η κομψότητα των εικονιζόμενων σττην αφίσα, ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα, τουλάχιστον στη γενειοφόρα δική μου περίπτωση.

η ερήμωση του κυρίου Allen

Επειδή αν ζούσε σήμερα θα γινόταν 88 χρονών

A Desolation

Now mind is clear

as a cloudless sky.

Time then to make a

home in wilderness.

What have I done but

wander with my eyes

in the trees? So I 

will build: wife,

family, and seek

for neighbors.

Or I

perish of lonesomeness

or want of food or

lightning or the bear

(must tame the hart

and wear the bear) .

And maybe make an image

of my wandering, a little

image—shrine by the

roadside to signify

to traveler that I live

here in the wilderness

awake and at home.

Allen Ginsberg

τα ίχνη

Σημάδια ετών από πατημένους αχινούς και τσιμπήματα μέλισσας που χρειάστηκαν αντιβίωση για να περάσουν, μια κόκκινη ουλή, μνήμη περασμένης εγχείρησης, ο ανεπιστρεπτί κομμένος χαλινός, τα ράμματα στο σχισμένο βλέφαρο απ’ όταν ακόμα έπαιζες μπάλα κι οι κόμποι στο στομάχι – όχι, εκείνοι δεν ήταν έρωτας -. Μια φλέβα ανασηκώνεται.

Σε σχήμα καρδιάς το απομεινάρι που άφησε το εμβόλιο για το δαμαλισμό στο μπράτσο, η ελαφριά ροπή στο ένα σου μάτι, ένα σπάσιμο, κάποιες ρυτίδες που συγκλίνουν, ένα σφράγισμα. Μια ελιά στον αριστερό ώμο που δεν θυμάσαι παιδιόθεν κι η χαρακιά από μια άλλη που αποφάσισε κάποιος γιατρός να σου αφαιρέσει. Θύσανοι στους κρόταφους που αποφασίζουν να ασπρίσουν ή ν’ αραιώσουν. Μικροί λάκκοι, έκφρασης τους λένε, στο πρόσωπο.

Ίχνη στο ανάγλυφο του χάρτη, τα δάκτυλα φυσιοδίφες κι εξερευνητές και τα μάτια να καταγράφουν συνεχώς σα διψασμένοι για γνώση, ιστορικοί.

υγ. Καλοκαιριάζει κι αρχίζω να βλέπω αλλιώς.


Στη φωτογραφίία το πορτραίτο του Francis Bacon, από τον Lucien Freud.